secundair logo knw 1

Eerdere defensie oefening in Marnewaard

Morgen wordt in Groningen een dijk opgeblazen. Niet omdat het water al gevaarlijk hoog langs de dijken staat, maar om een noodmaatregel te testen. Bij de proef wordt met explosieven een gat gemaakt in een proefdijk op het oefenterrein van het ministerie van Defensie in Marnewaard, Groningen.

De proef is onderdeel van het internationale Polder2C’s project, met daarin veertien Nederlandse, Engelse, Franse en Belgische organisaties die zich bezighouden met waterveiligheid. Ook intensief betrokken bij de proef is Waterschap Noorderzijlvest, want de proef zal in het beheersgebied van dit waterschap plaatsvinden. Ook wordt pompmaterieel van Noorderzijlvest ingezet voor het doen slagen van deze proef.

Jan Willem NieuwenhuisJan Willem NieuwenhuisJan Willem Nieuwenhuis, beleidsadviseur waterveiligheid bij Noorderzijlvest, is betrokken bij de demolitieproef. “Om te beginnen is belangrijk dat we het hebben over een noodmaatregel die pas zal worden ingezet als de andere alternatieven, bijvoorbeeld preventief pompen of het benutten van een noodberging niet voldoen.”

In 2011 is in de Amerikaanse staat Missouri een keer gebruik gemaakt van explosieven om een benedenstrooms gelegen dijksysteem te ontlasten. “Dat is toen succesvol verlopen. Andere voorbeelden van het gebruik van explosieven voor dit doel ken ik niet. Maar het principe is natuurlijk vergelijkbaar met het afgraven van het bovenste stukje dijk om het water in een bepaalde richting te sturen. Die keuze kan nodig zijn om controle te houden als een overstroming dreigt.”

Voor de proef is een dijkinstallatie gebouwd op het oefenterrein van het ministerie van Defensie in het Groningse Marnewaard. “In eerste instantie was gekozen voor een andere locatie, maar in Marnewaard is het mogelijk om het water constant tegen de dijk aan te houden. Dat is nodig, want zo is het in de realiteit natuurlijk ook.”

Noorderzijlvest ondersteunt defensie bij de voorbereiding en analyse achteraf van de proef. “Mocht er ooit een situatie ontstaan waarin dit soort interventies nodig zijn, zullen de beslissingen genomen worden door de veiligheidsregio. Als beheerder van de waterkeringen zijn de waterschappen natuurlijk wel de aangewezen partij om te bekijken waar een dijkdoorbraak geforceerd zou moeten worden.”

En dankzij de demolitieproef kan Defensie volgens Nieuwenhuis een soort stappenplan opstellen waar veiligheidsregio’s en waterschappen in noodsituaties hun voordeel mee kunnen doen. “Het doel van de proef is het vergroten van de kennis over zulke noodmaatregelen. We willen bijvoorbeeld graag weten hoe het gat in de dijk, de bres, zich ontwikkelt. Ook de mate van scheurvorming en andere eventuele schade aan de kering die ontstaat ten gevolge van de explosie zijn interessant en we willen ook kijken naar de erosie die er plaatsvindt in het achterliggende gebied.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning