secundair logo knw 1

Op 220 dagen was vorig jaar de afvoer van de Rijn lager dan 1.500 m3/s. Dat zijn er opvallend veel, normaal zijn dat zo’n 100 dagen, schrijft Alphons van Winden op de site Waterpeilen. Over het hele jaar berekend bedroeg de afvoer in 2022 iets minder dan 1.700 m3/s, terwijl iets meer dan 2.200 m3/s het langjarig gemiddelde is, aldus Waterpeilen.

Een afvoer van 1500 m3/s is, stelt Van Winden, ongeveer de grens waaronder in Nederland de eerste knelpunten in het waterbeheer op gaan treden, zoals de inname van water.

Sinds 1976 is het niet meer voorgekomen dat de afvoer op zoveel dagen onder de 1500 m3/s stond, aldus Van Winden. In dat jaar gebeurde dat op 278 dagen. Recordjaar is 1921 met 329 dagen.

Lage gemiddelde jaarafvoeren komen de laatste tijd niet zo heel vaak voor, aldus Van Winden. In de top 20 van met de laagste gemiddelde jaarafvoer sinds 1901 staat 2022 op plaats 13. In deze ranking staat er nog een jaar uit deze eeuw: 2011 (plaats 20).

In de lijst staat niet het jaar 2018, hoewel het bijzonder veel dagen met zeer lage afvoeren van minder dan 1.000 m3/s, een gevolg van de droogte die in dat jaar veel langer aanhield dan in 2022. In september werd vorig jaar de droogte onderbroken, waardoor de waterafvoer in de Rijn zich kon herstellen.

Voor met name de scheepvaart is 2022 dan ook een minder problematisch jaar zijn geweest dan 2018, concludeert Van Winden.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning