secundair logo knw 1

Het Twentse bedrijf CTST presenteert op Aquatech twee installaties om stoffen te scheiden. De Continuous Micro Filtration (CMF) installatie kan uit een natte massa deeltjes afscheiden met een grootte van 5 tot 40 micron en deze samenpersen in een droge massa. "Dat zijn aanzienlijk kleinere deeltjes dan met de bestaande technologie kosteneffectief kunnen worden afgescheiden", zegt international salesmanager Einte Holwerda.

"De installaties die wij nu kunnen leveren, hebben een capaciteit van 1 tot 100 liter per uur. We zijn echter zo ver met de ontwikkeling, dat we ook installaties kunnen bouwen met een capaciteit tot 20 m3 per uur", vertelt Holwerda.

De CMF kan gebruikt worden om algen af te scheiden uit water, om bioplastics uit een oplossing te winnen of om schimmels terug te winnen uit vloeistoffen.

Hybrid Centrifuge
De andere installatie is de Laboratory Hybrid Centrifuge (LHC). Deze is gebaseerd op eerdere producten van CTST, maar is verder ontwikkeld. Hierdoor is het apparaat beter in staat om de processen mengen en separeren te combineren.

Dit biedt operationele en kostenvoordelen bij verschillende processen, waaronder het terugwinnen van lignine in de papierindustrie. Hier wordt veel onderzoek naar gedaan in pogingen om de papierindustrie duurzamer te maken.

"Met de LHC hebben wij een instrument dat goed bruikbaar is bij dit onderzoek", zegt Holwerda. "Momenteel is de capaciteit beperkt tot 100 liter per uur. We zijn echter instaat om installaties van 40 m3 per uur te bouwen."

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    PJ Gerrits · 2 months ago
    Dan kunnen we dus ook mest drogen en het gedroogde gedeelte terugvaren naar Zuid Amerika alszijnde stikstof.

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.