secundair logo knw 1

Demonstratie waterkeringen in de proeftuin Flood Proof Holland van TU Delft | Foto blueice

In de strijd tegen het hoge water in de laatste weken van 2023 en het begin van 2024 werden op grote schaal zandzakken en met zand gevulde big bags ingezet om kades en dijken te versterken en tijdelijke keringen te bouwen. Een arbeidsintensieve en logistiek ingewikkelde methode waar de beheerders nog altijd op terugvallen als het water snel stijgt. Zijn er geen alternatieven? TU Delft onderzoekt ze in de proeftuin Flood Proof Holland.

In Nederland werden overal zandzakken gestapeld tijdens de afgelopen wateroverlastweken. In Noord-Holland stonden in kustplaatsen als Hoorn en Volendam met zand gevulde gele big bags als verdediging tegen het hoge water in het Markermeer. Ook in andere delen van Nederland werden big bags gebruikt om de hoge afvoer in beken en rivieren in toom te houden.

In andere landen in Noordwest-Europa hetzelfde beeld. In het noorden van Frankrijk moesten zandzakken op tal van plekken het water tegenhouden en in de Duitse deelstaat Nedersaksen raakte de voorraad zelfs op, toen er 1,9 miljoen zakken waren geplaatst om verzadigde en verzwakte dijken te versterken. De auroriteiten deden een beroep op andere deelstaten om zandzakken te leveren.


Zandzak en big bag no2


De zandzak als noodkering: de methode vergt veel zand, plaatsing is arbeidsintensief en logistiek ingewikkeld - zijn er geen alternatieven? Jazeker, zegt Bas Jonkman, hoogleraar Waterbouwkunde aan de TU Delft. "Er zijn betere en snellere alternatieven."

In de proeftuin Flood Proof Holland zijn ze te vinden. Daar doet de technische universiteit sinds 2013 onderzoek naar innovatieve oplossingen om overstromingsrisico's te verminderen. In verschillende openluchtbassins kan water naar behoefte worden ingelaten en afgevoerd om hoogwater en overstromingen te simuleren.

Op vrijdag 12 januari werden in het kader van het 10-jarig bestaan van het innovatieprogramma VPDelta+ en de Dies Natalis 'Redesigning deltas' van TU Delft meerdere toepassingen gedemonstreerd, zoals de BoxBarrier, de Tubebarrier, het Waterschot, de Vlotterkering en de Mobiele dijk. De belangstelling voor de demonstratie was aanzienlijk, de recente overstromingsperikelen indachtig.

In de toelichting werd onder meer gezegd: "We grijpen in Nederland nog altijd naar de zandzak, terwijl er zoveel andere toepassingen zijn. Daar moeten de waterschappen eens naar kijken."

Een impressie van de demonstratie

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.