secundair logo knw 1

Onderzoekers van het New Jersey Institute of Technology (NJIT) hebben een nieuwe snelle testmethode ontwikkeld om sporen van PFAS te detecteren in voedselverpakkingsmateriaal en monsters van drink- en afvalwater en bodem. Volgens een publicatie in Elsevier's Journal of Hazardous Materials toont de test in minder dan 3 minuten de aanwezigheid van PFAS aan.

De onderzoekers gebruikten een ionisatietechniek voor het analyseren van de moleculaire samenstelling van monstermaterialen. Deze is 10 tot 100 keer gevoeliger dan de huidige standaardtechniek voor PFAS-testen(vloeistofchromatografie/massaspectrometrie), schrijft NJIT.

"PFAS kunnen worden geïoniseerd en snel worden gedetecteerd door een hoge-resolutie massaspectrometer, die een duidelijk beeld geeft van elke aanwezige PFAS-soort en de mate van verontreiniging tot op het niveau van delen per triljoen (ppt)", zegt Hao Chen, auteur van het onderzoek en hoogleraar scheikunde aan het NJIT. "Voor complexere matrices, zoals grond, hebben we een verwante methode toegepast die ontzoutingsspuitmassaspectrometrie (DPS-MS) heet en die zouten wegspoelt die normaal gesproken het ionensignaal van PFAS onderdrukken. Samen zorgen ze ervoor dat we deze verbindingen veel beter kunnen detecteren."

De onderzoekers waren met de nieuwe testmethode in staat om binnen een minuut PFAS te detecteren in verpakkingsmaterialen, zoals van popcorn, dozen van instantnoedel en frites- en hamburgerverpakkingen van 2 fastfoodketens. De analyse toonde sporen aan van 11 verschillende PFAS-moleculen, waaronder stoffen die in verband worden gebracht met verhoogde gezondheidsrisico’s, zoals PFOA (perfluoroctaanzuur) en PFOS (perfluoroctaansulfonzuur). In kraanwatermonsters detecteerde het team in minder dan twee minuten PFOA.


LEES OOK: Drie veelbelovende adsorbentia voor vergaande PFAS-verwijdering uit grondwater


In de Verenigde Staten is de vervuiling door PFAS een belangrijk thema. Per- and polyfluoroalkylstoffen komen in bijna de helft van het kraanwater voor, zo bleek vorig jaar uit een federale studie van de United States Geological Survey (USGS). De Environmental Protection Agency (EPA) moet daarom waterkwaliteitscriteria ontwikkelen om de blootstelling aan PFAS te reguleren en te beperken.

Dat vertaalt zich in maximale verontreinigingsniveaus voor 6 PFAS-verbindingen in drinkwater in het hele land, waaronder PFOA en PFOS. De door NJIT-onderzoekers ontwikkelde detectiemethode maakt intensievere screenings op PFAS eenvoudiger, stelt co-auteur en universitair hoofddocent milieuwetenschappen Mengyan Li.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.