secundair logo knw 1

Hoeveel grondwater is er wereldwijd beschikbaar voor landbouw en welke maatregelen moeten genomen worden om duurzaam met de grondwatervoorraden om te gaan? Op deze vragen zoekt Inge de Graaf van de WUR antwoorden. Ze kreeg een Europese beurs om een model te ontwikkelen waarin de beschikbaarheid van grondwater wordt gekoppeld aan de landbouwproductie in de wereld.

Inge de GraafInge de GraafInge de Graaf is universitair docent aan de WUR, bij de onderzoeksgroep Water Systems and Global Change. Ze heeft een Starting Grant van 1,5 miljoen euro gekregen van de European Research Council. “Deze beurs geeft me de gelegenheid om een eigen onderzoeksgroep op te zetten en een model te ontwikkelen waarin we de beschikbaarheid van grondwater en de waterbehoefte van gewasproductie aan elkaar linken.”

De Graaf wil op mondiale schaal onderzoeken hoeveel grondwater op een duurzame manier opgepompt kan worden en bekijken in hoeverre dit grondwater bijdraagt aan de voedselproductie. “Met duurzaam bedoelen we hoeveel grondwater gebruikt kan worden zonder dat rivieren droogvallen en ecosystemen bedreigd worden.”

Volgens De Graaf is dit de eerste keer dat de landbouwproductie en de grondwaterbeschikbaarheid aan elkaar gekoppeld worden in een wereldwijd model. “Eigenlijk verbinden we drie bestaande modellen: een grondwatermodel, een oppervlaktewatermodel en een model voor gewasproductie. Met dit model willen we vervolgens iets zeggen over de situatie nu en in de toekomst.”

Adaptatiescenario’s
Om dit doel te bereiken, wil De Graaf de bestaande modellen eerst verbeteren. “Dan gaan we los. Eerst door de resultaten te valideren aan de hand van historische data. Daarna gaan we bekijken waar in de wereld problemen met de grondwaterverzorging de kop op zullen steken. Uiteindelijk hopen we te komen tot bepaalde adaptiescenario’s. Die zullen per regio verschillen, omdat er niet één aanpak is die overal ter wereld haalbaar is. Maar het gaat erom manieren te vinden om de druk op het grondwater te verminderen. Dat kan bijvoorbeeld door het beperken van waterverlies bij irrigatie, door het ontzouten van zeewater of door het aanvullen van het grondwaterreservoir.”

Met de invloed van de klimaatverandering en de mondiale populatiegroei is het volgens De Graaf bijzonder belangrijk om scenario’s te ontwikkelen over voedselproductie en waterbeschikbaarheid. “In grote gebieden van de wereld komen problemen op ons af. Tegelijkertijd weten we nog heel veel niet over waterbeschikbaarheid en watergebruik. Door het vergroten van onze kennis en het uitwerken van deze kennis in realistische toekomstscenario’s kunnen we een stapje zetten in de richting van oplossingen.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Waarom geen gescheiden sanitatie, waarom niet iets gebaseerd op het aloude Liernur systeem met een modern sausje, waarom na al die mislukkingen. het fout lopen van Almere? Het is toch genoeg hgedemosnytrrwerd dat het verdunnen van poep en pies niet de oplossing is. Stel 3000 woningen, 10.000 mensen. Poep en pies is 2,5 l per persoon per dag: Dat is 25000 l of wel 25 m3/dag. En daar zit dan bijna alle stikstof en fosfor in, en alle medicijnresten. En dan een riolering om het grijswater en ook het vervuilde regenwater op te vangen. En maak daar wat moois van
Moet er dan een soort deltawerken komen in alle grote rivieren en kanalen om dichter bij zee het zout water tegen te houden en de waterlopen kunstmatig hoog te houden? Met de bestaande stuwen zijn het voorkomen van verzilting en meer water vast houden tegenstrijdig.

Ik denk niet dat ecologen en de Raad van State staan te springen.
Op 26 augustus 2026 rond 3 uur zag ik langs de Mark thv Galder een boer zijn mesttank lozen in de Mark. Kan dat zomaar?
Het is wel weer duidelijk hoe de wind waait bij meneer Nielen. Eerst natuurlijk met de zware industrie praten, en uiteindelijk, omdat het moet, ook nog eventjes met de natuurorganisaties. Ach, de toekomstige generatie lost het wel weer op. 
Gelukkig zijn de buitensporige klimaatscenario's van het IPCC drastisch naar beneden bijgesteld. Ik snap dat het creatief gezien leuk is om scenario's te maken over een mogelijke geopolitieke omstandigheden maar dit lijkt mij vooral koffiedik kijken. Het is inmiddels evident dat r van een klimaatcrisis geen sprake is. Het vasthouden van zoetwater en desnoods omzetten van zoutwater is niet meer dan een technische uitdaging. Adaptatie is de enige juiste richting. Het is van belang dat de mens weer op nummer 1 komt en daar opvolgende de natuur. Dat betekend de vele verwijderde dammen weer opbouwen om het water vast te houden en de bodem de tijd te geven in de bodem te dringen.