secundair logo knw 1

Foto: Waterschap Noorderzijlvest

Waterschap Noorderzijlvest doet dezer dagen met een innovatieve methode onderzoek naar de waterkwaliteit op twee plaatsen in Groningen. Door gelijktijdig een onderwaterdrone en een grondsensor in te zetten, ontstaat een integraal en gedetailleerd beeld van de waterkwaliteit.

 In het Paterswoldsemeer en de Hoornse plas in Groningen is een bootje van waterschap Noorderzijlvest bezig in totaal 140 kilometer af te leggen langs vooraf vastgestelde vaarlijnen. In drie of vier dagen test het waterschap een innovatieve methode om de waterkwaliteit te onderzoeken, door gelijktijdig een onderwaterdrone en een grondsensor in te zetten.

Het onderzoek naar oppervlaktewater gebeurt veelal nog met proefmonsters in flesjes en de bodemkwaliteit wordt vaak door middel van een peilstok onderzocht. “De onderwaterdrone heeft het grote voordeel dat we op allerlei verschillende plekken én verschillende diepten onderzoek kunnen doen, zodat er een integraal beeld van de waterkwaliteit ontstaat”, zegt woordvoerder Siebrand van der Wal van waterschap Noorderzijlvest.

De inzet van een onderwaterdrone is weliswaar niet nieuw, maar waterschappen gebruiken ze nog niet veelvuldig, zegt hij. “Wat wel echt revolutionair is aan onze methode, is dat we tegelijk ook een sensor en grondradar inzetten.” Die sensor van het bedrijf Medusa Explorations, stelt de samenstelling van de bodem vast, brengt de diepte van de watergang in beeld en spoort de eventuele aanwezigheid van ‘bodemvreemd materiaal’ op. Met een grondradar wordt de dikte van de sliblaag gemeten. Bij het onderzoek wordt de Medusa-sensor over de bodem van het meer gesleept achter een boot. De grondradar wordt in een kano over het meer gevaren.

Het innovatieve onderzoek vindt plaats in samenwerking met de Onderzoeksgroep Ruimtelijke Transformaties – Water van de Groningse Hanzehogeschool. Die groep doet onderzoek naar het inzetten van onderwaterdrones van het bedrijf INDYMO voor het verkrijgen van een 3D-beeld van de waterkwaliteit en ecologie in de plas. De drones zijn uitgerust met onderwatercamera’s en diverse sensoren die verschillende stoffen continu meten. Daarbij gaat het om het zuurstofgehalte, nutriënten, geleidbaarheid, temperatuur, zuurtegraad, diepte en chlorofyl.

“Deze meetmethode geeft een meer betrouwbaar én een veel gedetailleerder en specifieker beeld van de waterkwaliteit”, aldus Van der Wal. “Betere gegevens betekent dat we betere maatregelen kunnen nemen om de kwaliteit van het water goed te houden. Dan kan bijvoorbeeld als er voortekenen zijn voor het ontstaan van blauwalg.”

De tests op het Paterswoldsemeer en de Hoornse plas zijn afgelopen woensdag begonnen en zouden in principe voor het weekend klaar moeten zijn. Er is een kans dat de volledige 140 kilometer dan nog niet helemaal is afgelegd. In dat geval volgt maandag een extra onderzoeksdag.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!