0
0
0
s2sdefault

Waterschap Noorderzijlvest doet dezer dagen met een innovatieve methode onderzoek naar de waterkwaliteit op twee plaatsen in Groningen. Door gelijktijdig een onderwaterdrone en een grondsensor in te zetten, ontstaat een integraal en gedetailleerd beeld van de waterkwaliteit.

 In het Paterswoldsemeer en de Hoornse plas in Groningen is een bootje van waterschap Noorderzijlvest bezig in totaal 140 kilometer af te leggen langs vooraf vastgestelde vaarlijnen. In drie of vier dagen test het waterschap een innovatieve methode om de waterkwaliteit te onderzoeken, door gelijktijdig een onderwaterdrone en een grondsensor in te zetten.

Het onderzoek naar oppervlaktewater gebeurt veelal nog met proefmonsters in flesjes en de bodemkwaliteit wordt vaak door middel van een peilstok onderzocht. “De onderwaterdrone heeft het grote voordeel dat we op allerlei verschillende plekken én verschillende diepten onderzoek kunnen doen, zodat er een integraal beeld van de waterkwaliteit ontstaat”, zegt woordvoerder Siebrand van der Wal van waterschap Noorderzijlvest.

De inzet van een onderwaterdrone is weliswaar niet nieuw, maar waterschappen gebruiken ze nog niet veelvuldig, zegt hij. “Wat wel echt revolutionair is aan onze methode, is dat we tegelijk ook een sensor en grondradar inzetten.” Die sensor van het bedrijf Medusa Explorations, stelt de samenstelling van de bodem vast, brengt de diepte van de watergang in beeld en spoort de eventuele aanwezigheid van ‘bodemvreemd materiaal’ op. Met een grondradar wordt de dikte van de sliblaag gemeten. Bij het onderzoek wordt de Medusa-sensor over de bodem van het meer gesleept achter een boot. De grondradar wordt in een kano over het meer gevaren.

Het innovatieve onderzoek vindt plaats in samenwerking met de Onderzoeksgroep Ruimtelijke Transformaties – Water van de Groningse Hanzehogeschool. Die groep doet onderzoek naar het inzetten van onderwaterdrones van het bedrijf INDYMO voor het verkrijgen van een 3D-beeld van de waterkwaliteit en ecologie in de plas. De drones zijn uitgerust met onderwatercamera’s en diverse sensoren die verschillende stoffen continu meten. Daarbij gaat het om het zuurstofgehalte, nutriënten, geleidbaarheid, temperatuur, zuurtegraad, diepte en chlorofyl.

“Deze meetmethode geeft een meer betrouwbaar én een veel gedetailleerder en specifieker beeld van de waterkwaliteit”, aldus Van der Wal. “Betere gegevens betekent dat we betere maatregelen kunnen nemen om de kwaliteit van het water goed te houden. Dan kan bijvoorbeeld als er voortekenen zijn voor het ontstaan van blauwalg.”

De tests op het Paterswoldsemeer en de Hoornse plas zijn afgelopen woensdag begonnen en zouden in principe voor het weekend klaar moeten zijn. Er is een kans dat de volledige 140 kilometer dan nog niet helemaal is afgelegd. In dat geval volgt maandag een extra onderzoeksdag.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Nog steeds actueel...
@Wil Holnatuurlijk!
Inderdaad bierviltjes rekenwerk. Het vasthouden van het overschot aan nuttige neerslag, zou alleen al een enorm verschil maken. Dus winters en in het natte najaar en voorjaar minder water afvoeren ( hoger peil , was toch al de bedoeling). En zomers geen tot zeer weinig water afvoeren. Daarnaast kun je doorspoelwater ook nog dubbel benutten voor ondergrondse infiltratie en bergening. En ik mis de opslag in lokale meertjes en watergangen die ook een hoger peil hebben en dus meer water bevatten. Een waterschijf van 10 centimeter, in een hele polder bevat veel water.
Het grootste probleem rond het oogsten van eendenkroos uit oppervlaktewater - waar het overlast en ergernis geeft - is dat het is vervuild met heel veel kleine stukjes plastic en piepschuim. Of wordt het eendenkroos apart gekweekt? Dan ben ik benieuwd naar het buisnessmodel.
Deze conclusie is echt kort-door-de-bocht! Rekenwerk op de achterkant van een bierviltje. Want ja, via de zogenoemde Klimaataanvoer door het Amsterdam-Rijnkanaal met - in de toekomst! - 21 m3 per seconde komt er natuurlijk nooit genoeg zoetwater naar het Groene Hart. Maar... er stroomt mééér dan genoeg zoetwater bij Hoek van Holland zinloos de Noordzee in, in de orde van 800 m3 per seconde bij extreem lage afvoer van de Waal en de Maas. Dus hoe kunnen we dat water beter benutten? Google maar eens op "Klimaatbestendige aanvoer zoetwater in Zuid-Holland".

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.