secundair logo knw 1

In Venetiê vallen de kanalen droog.

Na de watercrisis vorig jaar, stevent Italië opnieuw af op een noodsituatie door de droogte. De belangrijke rivier de Po voert 61 procent minder water af dan normaal in deze tijd van het jaar. Boeren- en milieuorganisaties vrezen nu voor een nieuw watertekort komende zomer. Om erger te voorkomen moeten er een task force en een nationale waterstrategie komen, klinkt het in regeringskringen en daarbuiten.

Door een nieuwe droogteperiode en de geringe sneeuwval in de Alpen ontstaat er wederom een noodsituatie in Noord-Italië. Het waterpeil in grote meren is sterk gedaald. In het Gardameer kan het kleine eiland San Biagio nu te voet worden bereikt. Venetië, waar overstromingen normaal gesproken de grootste zorg zijn, heeft te maken gekregen met ongewoon laag water, waardoor gondels, watertaxi's en ambulances niet meer door de kanalen van de waterstad kunnen varen.

Precair
Vorig jaar juli riep Italië door de ergste droogte in 70 jaar de noodtoestand uit voor de gebieden rondom de Po. Er viel 40 procent minder regen dan normaal. De situatie was precair, de langste rivier van Italië is een belangrijke bron voor irrigatie van gewassen en is daarmee goed voor ongeveer een derde van de landbouwproductie in het land. 40 procent van het bruto binnenlands product van Italië is direct of indirect afhankelijk van het water van de rivier. 

Boeren vrezen nu de nieuwe droogtecrisis. “De situatie is erger dan vorig jaar, toen de hele Italiaanse landbouwsector door de droogte 6 miljard euro schade leed door verloren oogsten. Als dit zich herhaalt, is dat voor de bedrijven niet te dragen", zegt Luigi Simonazzi van Coldiretti, de Italiaanse landbouworganisatie. Maar niet alleen de boeren worden getroffen, ook een deel van de waterkrachtcentrales in Noord-Italië is tot stilstand gekomen.

De droogte is volgens experts het gevolg van klimaatverandering. Ze heeft zich sinds de winter van 2020-2021 opgebouwd, zegt klimaatonderzoeker Massimiliano Pasqui van het Italiaanse wetenschappelijke onderzoeksinstituut CNR tegen de krant Corriere della Sera. Om uit de crisis te komen moet er veel neerslag vallen, aldus de onderzoeker. "We hebben 50 dagen regen nodig."

Task force
Minister Nello Musumeci van Civiele Bescherming kondigde vorige week in een interview met de krant La Stampa aan dat hij in het kabinet zal pleiten voor het instellen van een task force. Die moet met ‘een reeks interventies op korte, middellange en lange termijn’ bewerkstelligen de ‘verwoestende gevolgen van de droogte, een verschijnsel dat inmiddels een gewoon verschijnsel lijkt te zijn, te neutraliseren of in ieder geval te verminderen’.

Volgens Musumeci moet er op de korte termijn een rantsoeneringsplan voor drinkwater komen. “Het gebruik van drinkwater voor niet-huishoudelijke doeleinden zou in kritieke gebieden aan banden kunnen worden gelegd.” Voor de middellange termijn denkt hij aan de aanleg van regenwaterbuffers.

De Italiaanse milieuorganisatie Legambiente roept het kabinet op met een nationale waterstrategie te komen om de waterbeschikbaarheid te reguleren. Volgens de milieuorganisatie zijn daarbij hergebruik van gezuiverd afvalwater in de landbouw, de omschakeling naar minder water vragende gewassen en efficiëntere irrigatiemethoden van cruciaal belang.

Maar in het waterbeheer spelen ook andere problemen. Zo gaan grote hoeveelheden water verloren door de slechte kwaliteit van waterleidingen. Op nationaal niveau wordt daardoor zo'n 36 procent aan water verspild.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning