0
0
0
s2smodern

Uit onderzoek blijkt dat wereldwijd drinkwater is vervuild met microplastics. Hoe zit dat in Nederland? In kraanwater worden incidenteel zichtbare deeltjes plastic gevonden, vaak na werkzaamheden aan de waterleiding. Onderzoekers verwachten niet dat kraanwater via oppervlaktewater, waarin wel microplastics zijn gevonden, is vervuild met plastic vezels. Maar het is een aanname, want een representatief onderzoek is er nog niet. 

Een en ander valt af te leiden uit een publicatie van onderzoeksinstituut KWR dat daarmee reageert op het deze week in de Britse krant The Guardian gepubliceerde wereldwijde onderzoek van Orb Media naar microplastics in drinkwater. Dit onderzoek dat in samenwerking met Amerikaanse wetenschappers is uitgevoerd, heeft als uitkomst dat 83 procent van het geteste drinkwater vervuild bleek met microplastics. In Amerika was dat percentage zelfs 94.4, in Europa 72.2.

De onderzoekers namen monsters kraanwater op uiteenlopende locaties, zoals in de Verenigde Staten (onder meer in de Trump Tower en het gebouw van het Congres), Libanon, Engeland, Duitsland en India. In Nederland tapten de onderzoekers geen drinkwater voor onderzoek. 

Representatief onderzoek ontbreekt
Een representatief onderzoek naar plastic in Nederlands drinkwater ontbreekt, aldus KWR. Er zijn wel metingen verricht, maar in beperkte mate en niet op consistente wijze, zegt KWR-onderzoeker Stefan Kools op de website van het instituut. “Slechts incidenteel vinden we zichtbare deeltjes in drinkwater; vaak is dat na werkzaamheden aan de waterleiding.” De onderzoeker zegt niet te verwachten dat de microdeeltjes het grondwater en kraanwater zullen bereiken.

Uit onderzoeken van onder andere KWR, WUR, Open Universiteit en VU Amsterdam is wel gebleken dat in oppervlaktewater en meer specifiek rivieren als Rijn en Maas microplastics voorkomen. Daarbij vormt behandeld rioolwater een belangrijke bron, schrijft KWR.

Het is van belang dat er betrouwbare meetmethoden worden ontwikkeld, stelt Annemarie van Wezel op de KWR-website. “Alleen zo kunnen onderzoekers betrouwbaar meten en kunnen andere wetenschappers toetsen of ze tot dezelfde bevindingen komen. Tot op heden zijn de meetmethoden voor microplastic niet gestandaardiseerd, en voor nanoplastic zelfs nagenoeg afwezig.”

Sinds 2015 brengt het onderzoeksproject TRAMP van KWR en Wageningen University (WUR) in kaart in welke mate de Nederlandse binnenwateren zijn vervuild met nanoplastics, nog kleinere deeltjes dan microplastics. Gegevens uit dat onderzoek komen volgend jaar beschikbaar, schrijft KWR. In het kader van TRAMP wordt ook gewerkt aan de ontwikkeling van een meetmethode waarmee kleinere deeltjes plastic kunnen worden aangetoond in water. Die meetmethode is klaar en aangeboden voor publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift, aldus KWR. De resultaten van TRAMP worden vertaald naar de drinkwatersector, zodat er in de waterzuivering stappen kunnen worden gemaakt om eventuele plasticdeeltjes te verwijderen.

In bier, honing en suiker
De schaal waarop de wereld is vervuild met microplastics wordt langzaam maar zeker steeds duidelijker, schrijft The Guardian. Het beeld dat zich daarbij ontvouwt is dat de microplastics overal zitten, in water en lucht. Studies in Duitsland toonden aan dat plastic vezels in bier voorkomen, alsook in honing en suiker. In 2015 stelden onderzoekers in Parijs vast dat microplastics in de lucht zitten. Daarbij werd de schatting gedaan dat er elk jaar tussen drie en tien ton aan plastic vezels in de stad terecht komt.

Hoe microplastics in het drinkwater terecht komen is nog niet vastgesteld, maar vervuiling door de lucht is een mogelijke oorzaak, schrijft The Guardian. Zo komen vezels vrij uit kleding en tapijten door slijtage. Wasdrogers worden als een mogelijke bron gezien van vervuiling van de lucht. Wasmachines zouden het water vervuilen met plastic vezels. Uit onderzoek van de Plymouth University zou blijken dat bij elke wasbeurt 700.000 microdeeltjes plastic in het milieu terechtkomen. Ook zouden de vezels met regenwater worden verspreid. 

De vervuiling van water en lucht met microplastics is schadelijk voor de volksgezondheid. De vezels bevatten chemicaliën die in het lichaam vrijkomen, zo is gebleken uit onderzoek. Richard Thompson van de Plymouth University stelde vast dat een derde van de vissen die in het Verenigd Koninkrijk worden gevangen microplastics bevatten. Tegen The Guardian zei de wetenschapper dat uit het onderzoek bleek dat de chemicaliën uit de plastics vezels snel in het lichaam worden opgenomen. 

 

MEER INFORMATIE
The Guardian: Plastic fibres found in tap water around the world, study reveal
KRW: Onderzoek naar microplastic in Nederlands water
Orb: Synthetic polymer contamination in global drinkingwater
TRAMP

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Huishoudens moeten naar verhouding meer geld betalen voor de waterschapsbelasting dan bedrijven. Dat komt door de gestegen WOZ-waarde van woningen in de laatste jaren, terwijl bedrijfspanden nauwelijks in waarde zijn gestegen. Vereniging Eigen Huis vindt de verdeling niet eerlijk. Maar de Unie van Waterschappen wil nog niet meewerken aan een oplossing maar uitstellen tot "nadat het wetsvoorstel is vastgesteld in 2e en 1e Kamer".
https://www.h2owaternetwerk.nl/h2o-podium/opinie/aanpassing-waterschapsbelasting-pijnpunten-van-burgers-worden-doorgeschoven-naar-toekomst

.
Erg mooi plan, prachtige visie. De grootste verliespost (verdamping) aanpakken zou ik er nog aan toevoegen: verwijder soortenarme plantages van naaldhout, dat levert waterwinst op én meer biodiversiteit. De CO2-vastlegging gebeurt in de voedselrijkere waddi's twee keer zo efficiënt, dus dat ik ook weer winst.
Unie gevangen in eigen modellen.
De Unie van waterschappen is al bijna een jaar bezig om wat uit vinden welk model geldt voor een goede kostenverdeling. Een stuurgoep produceerde ingewikkelde modellen voor de al ingewikkelde huidige verdelingssystematiek. Met als resultaat dan een verdeling over vier categorieën: gebouwd, ongebouwd, ingezetenen en natuur. Met totaal ondoorzichtige grondslagen. Er bleven twee modellen over, uitgerekend van het huidige systeem dat al tien jaar niet goed werkt. In beide systemen passen niet alle waterschappen, helemaal niet als met plusvoorzieningen worden toegepast. Maar volgens mij zijn de waterschappen mans genoeg om zelf wel de verdeling over de categorieën maken met de eigen gebiedskenmerken, welke dat maar mogen zijn. Helemaal geen modellen. Een model beperkt alleen maar. Een gemeente bepaalt ook zelfstandig tarieven voor OZB, afvalstoffenheffing en rioolrecht. Schiermonnikoog met 700 inwoners ook. Kan een waterschap met 300.000- 1 miljoen inwoners zoiets niet? In het bestuur van het wetterskip zitten vaak voor een derde oud-wethouders en ex-raadleden. Die hebben dat jarenlang gedaan. Unie, hou op met het gieten van oude wijn in nieuwe zakken.
Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.