0
0
0
s2smodern

Uit onderzoek blijkt dat wereldwijd drinkwater is vervuild met microplastics. Hoe zit dat in Nederland? In kraanwater worden incidenteel zichtbare deeltjes plastic gevonden, vaak na werkzaamheden aan de waterleiding. Onderzoekers verwachten niet dat kraanwater via oppervlaktewater, waarin wel microplastics zijn gevonden, is vervuild met plastic vezels. Maar het is een aanname, want een representatief onderzoek is er nog niet. 

Een en ander valt af te leiden uit een publicatie van onderzoeksinstituut KWR dat daarmee reageert op het deze week in de Britse krant The Guardian gepubliceerde wereldwijde onderzoek van Orb Media naar microplastics in drinkwater. Dit onderzoek dat in samenwerking met Amerikaanse wetenschappers is uitgevoerd, heeft als uitkomst dat 83 procent van het geteste drinkwater vervuild bleek met microplastics. In Amerika was dat percentage zelfs 94.4, in Europa 72.2.

De onderzoekers namen monsters kraanwater op uiteenlopende locaties, zoals in de Verenigde Staten (onder meer in de Trump Tower en het gebouw van het Congres), Libanon, Engeland, Duitsland en India. In Nederland tapten de onderzoekers geen drinkwater voor onderzoek. 

Representatief onderzoek ontbreekt
Een representatief onderzoek naar plastic in Nederlands drinkwater ontbreekt, aldus KWR. Er zijn wel metingen verricht, maar in beperkte mate en niet op consistente wijze, zegt KWR-onderzoeker Stefan Kools op de website van het instituut. “Slechts incidenteel vinden we zichtbare deeltjes in drinkwater; vaak is dat na werkzaamheden aan de waterleiding.” De onderzoeker zegt niet te verwachten dat de microdeeltjes het grondwater en kraanwater zullen bereiken.

Uit onderzoeken van onder andere KWR, WUR, Open Universiteit en VU Amsterdam is wel gebleken dat in oppervlaktewater en meer specifiek rivieren als Rijn en Maas microplastics voorkomen. Daarbij vormt behandeld rioolwater een belangrijke bron, schrijft KWR.

Het is van belang dat er betrouwbare meetmethoden worden ontwikkeld, stelt Annemarie van Wezel op de KWR-website. “Alleen zo kunnen onderzoekers betrouwbaar meten en kunnen andere wetenschappers toetsen of ze tot dezelfde bevindingen komen. Tot op heden zijn de meetmethoden voor microplastic niet gestandaardiseerd, en voor nanoplastic zelfs nagenoeg afwezig.”

Sinds 2015 brengt het onderzoeksproject TRAMP van KWR en Wageningen University (WUR) in kaart in welke mate de Nederlandse binnenwateren zijn vervuild met nanoplastics, nog kleinere deeltjes dan microplastics. Gegevens uit dat onderzoek komen volgend jaar beschikbaar, schrijft KWR. In het kader van TRAMP wordt ook gewerkt aan de ontwikkeling van een meetmethode waarmee kleinere deeltjes plastic kunnen worden aangetoond in water. Die meetmethode is klaar en aangeboden voor publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift, aldus KWR. De resultaten van TRAMP worden vertaald naar de drinkwatersector, zodat er in de waterzuivering stappen kunnen worden gemaakt om eventuele plasticdeeltjes te verwijderen.

In bier, honing en suiker
De schaal waarop de wereld is vervuild met microplastics wordt langzaam maar zeker steeds duidelijker, schrijft The Guardian. Het beeld dat zich daarbij ontvouwt is dat de microplastics overal zitten, in water en lucht. Studies in Duitsland toonden aan dat plastic vezels in bier voorkomen, alsook in honing en suiker. In 2015 stelden onderzoekers in Parijs vast dat microplastics in de lucht zitten. Daarbij werd de schatting gedaan dat er elk jaar tussen drie en tien ton aan plastic vezels in de stad terecht komt.

Hoe microplastics in het drinkwater terecht komen is nog niet vastgesteld, maar vervuiling door de lucht is een mogelijke oorzaak, schrijft The Guardian. Zo komen vezels vrij uit kleding en tapijten door slijtage. Wasdrogers worden als een mogelijke bron gezien van vervuiling van de lucht. Wasmachines zouden het water vervuilen met plastic vezels. Uit onderzoek van de Plymouth University zou blijken dat bij elke wasbeurt 700.000 microdeeltjes plastic in het milieu terechtkomen. Ook zouden de vezels met regenwater worden verspreid. 

De vervuiling van water en lucht met microplastics is schadelijk voor de volksgezondheid. De vezels bevatten chemicaliën die in het lichaam vrijkomen, zo is gebleken uit onderzoek. Richard Thompson van de Plymouth University stelde vast dat een derde van de vissen die in het Verenigd Koninkrijk worden gevangen microplastics bevatten. Tegen The Guardian zei de wetenschapper dat uit het onderzoek bleek dat de chemicaliën uit de plastics vezels snel in het lichaam worden opgenomen. 

 

MEER INFORMATIE
The Guardian: Plastic fibres found in tap water around the world, study reveal
KRW: Onderzoek naar microplastic in Nederlands water
Orb: Synthetic polymer contamination in global drinkingwater
TRAMP

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Mooi inzicht, complimenten!
Aangezien de behoefte naar verwachting redelijk universeel is over Nederland, zou ik een best practise verwachten qua risicomanagement vanuit de bedrijfswaarden matrix. Ik ben benieuwd in hoeverre zo'n standaardisering is ingedaald.
"...in China een oppervlak van 24 km2 [5]. In de toekomst zullen zonneparken van deze grootte naar verwachting ook in Nederland te zien zijn."
Nou nee. Zonneparken van 2.400 ha komen er NOOIT in Nederland want dat is ruimtelijk onacceptabel. Ik denk dat het bij 200 ha wel ophoudt. Ik denk ook dat er onderscheid gemaakt moet worden tussen drijvende systemen op natuurlijke waterpartijen (waar onderzoek gewenst is) en systemen op water zonder natuurwaarden zoals nieuw aangelegde zandputten/grindgaten, koelwater/industriewaterbekkens, slibreservoirs, drinkwaterbekkens en overloopgebieden.
Ik ben (als leek) wel erg benieuwd of er al eens is getest op het radicaaleffect van toegevoegde zuurstof (en het eventuele gebrek aan anti-oxidanten in het ultragefiltreerde RWZI-effluent). Iets wat mogelijk de afbraak van de aanwezige medicijnen zou kunnen verklaren.
Heel jammer dat RIVM niet met KWR wil samenwerken in dit onderzoek. Je zou zeggen: alle hens aan dek in deze tijd, maar dat lukt dus niet. Ik hoop dat men op zijn minst afspraken maakt wie waar bemonstert en hoe de resultaten gedeeld worden.
Wat wordt er met deze resultaten gedaan? Gaat men ook blussen indien men brand ontdekt of zijn we blij dat de brandmelder het doet. Oplossingen wellicht meenemen in IPMV van STOWA.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.