secundair logo knw 1

Met ultrasoon geluid leidingen schoonmaken (foto: H2O Technics)

Het bedrijf H2O Technics heeft de Tapwater challenge gewonnen met een nieuwe methode om legionella in drinkwaterleidingen te bestrijden. Met behulp van ultrasone geluidsgolven die een sterkte van honderdtien decibel bereiken worden de leidingen schoongemaakt.

De internationale wedstrijd werd georganiseerd door het innovatieplatform Get in the Ring namens het Zuid-Hollandse drinkwaterbedrijf Dunea en het Arnhemse adviesbureau IF Technology. De centrale vraag: is het technisch mogelijk om water in woningen op te warmen tot gebruikstemperatuur, zonder dat er risico’s voor de gezondheid optreden? Boilers staan nu nog afgesteld op minimaal zestig graden Celsius om legionella te voorkomen en dat is niet duurzaam.

Van de zestig inzenders mochten elf eind vorige week hun idee laten zien tijdens een bijeenkomst in Rotterdam. De jury bleek het meest gecharmeerd van de techniek waarmee het familiebedrijf H2O Technics uit Wieringerwerf kwam: het elimineren van legionellabacteriën met de milieuvriendelijke nanocavitatie-techniek. De jury sprak van een innovatie waarvoor nog veel toepassingsmogelijkheden te ontdekken zijn. “We waren best verrast door de winst”, zegt medeoprichter Jan-Willem Boersen van H2O Technics. “Al viel het wel op dat veel andere oplossingen alleen voor de douche waren bedoeld.”

Het bedrijf presenteerde het apparaat H2O Zerinn. Hierin zitten transducers die continu zorgen voor nanocavitatie: ultrasone geluidsgolven die trillingen in het water veroorzaken. Eerst worden belletjes in het water opgewekt door de druk te verhogen, daarna imploderen ze door de druk te verlagen. Daardoor ontstaan microscopisch kleine waterjets die de cellen van onder meer algen, bacteriën en parasieten elimineren.

Boersen licht toe: “Ons systeem is veel krachtiger dan wat er verder op de markt beschikbaar is. De frequentie is 38 kilohertz en de sterkte loopt op tot zelfs honderdtien decibel. De temperatuur is korte tijd achttienhonderd graden Celsius, waardoor elke molecuul implodeert. Alles kleiner dan 0,7 millimeter gaat eraan.”

De techniek heeft volgens Boersen jaren ontwikkeling gekost en is op een aantal andere terreinen al een succes. “Onze oplossingen worden onder meer gebruikt voor koivijvers en aquacultuur. Zo is nanocavitatie een zeer effectieve manier om zeeluis bij zalm te bestrijden.” De stap naar legionellabestrijding in drinkwaterleidingen is van zeer recente datum. “Legionella nestelt zich in leidingen wanneer het water stilstaat. Door het H2O Zerinn-apparaat aan het begin te monteren kunnen leidingen volledig legionellavrij worden gemaakt, tot aan de kraan toe.”

H2O Technics wilde zich eigenlijk richten op de toepassing van de techniek bij sportcomplexen, verzorgingshuizen, ziekenhuizen en dergelijke. Door het winnen van de Tapwater challenge komt de consumentenmarkt in beeld. “Wij krijgen nu hulp van Dunea, IF Technology en TU Delft bij het zetten van de volgende stap”, zegt Boersen. “Het product is dit jaar marktrijp. Onze ambitie is dat elke woning een nanocavitatie-apparaat bij de meterkast krijgt.” Het zal mogelijk niet bij deze prijs blijven. H2O Technics is een van de drie finalisten in de categorie Food & Agri van de Rabo Duurzame Innovatieprijs 2018. De uitslag wordt over drie weken bekendgemaakt.

Meer informatie

Bericht van Dunea over challenge 

H2O Technics over nanocavitatie

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!