secundair logo knw 1

Elektrisch karretje woelt slib om (foto: Tauw)

In Duitsland zijn goede ervaringen opgedaan met het drogen van zuiveringsslib in kassen met behulp van restwarmte en zonlicht. Zeven waterschappen en STOWA onderzoeken of de methode ook in ons land een haalbare kaart is.

Deze slibverwerking kan energie en kosten besparen, is gebleken uit een eerder onderzoek van het kenniscentrum STOWA. De techniek werkt, zegt Bonnie Bult, strategisch adviseur afvalwatermanagement bij Wetterskip Fryslân. “Dat is in Duitsland bewezen. Wel zijn er vraagtekens bij de toepasbaarheid in Nederland, want het slib is bij ons anders. Het gaat vooral om het energierendement: hoeveel restwarmte is nodig om slib droog te krijgen? Ook wordt stankoverlast als een mogelijk bezwaar gezien.”

Praktijkproef
De waterschappen Drents Overijsselse Delta, Hunze & Aa’s, Noorderzijlvest, Rijn en IJssel, Vallei en Veluwe, Wetterskip Fryslân en Zuiderzeeland en het kenniscentrum STOWA testen nu gezamenlijk de haalbaarheid. Ook adviesbureaus Brightwork en Tauw zijn erbij betrokken. In een praktijkproef wordt slib van de centrale slibverwerkingsinstallaties van Wetterskip Fryslân in Heerenveen en Waterschap Noorderzijlvest in Garmerwolde te drogen gelegd in de kassen van de Oldenburger Fleischmehlfabrik. “Het gaat om vier charges van elk honderd ton slib”, licht Bult toe. “Uit Garmerwolde komt vergist slib en uit Heerenveen niet-vergist slib, zodat we van beide een beeld krijgen. Wij zijn in oktober begonnen met het vervoer naar Duitsland en de laatste charge ligt er nu.”

Het slib wordt op de vloer van de kassen uitgespreid en volautomatisch omgewoeld met een elektrisch karretje dat in Duitsland ‘Elektrische Schwein’ heet. Bult: “Het slib wordt dan een week lang gedroogd met behulp van restwarmte met een temperatuur tussen de 70 en 90 graden. In Oldenburg komt de restwarmte van een kadaver-verwerkend bedrijf, maar het kan bijvoorbeeld ook gaan om een afval- of energiecentrale. In de zomermaanden is het mogelijk om slib deels met zonne-energie te drogen. Het gedroogde slib wordt gebruikt als brandstof in een Duitse energiecentrale.”

Duurzame methode
Deze vorm van slibverwerking heeft volgens Bult meerdere voordelen. “De methode is duurzaam omdat laagwaardige restwarmte wordt gebruikt. Verder is het systeem eigenlijk heel eenvoudig. Er is maar één persoon voor de bediening nodig.” Is het ook goedkoper? “Dat hangt sterk af van wat restwarmte van derden kost. Vraagt de leverancier hiervoor een stevige prijs, dan is de methode niet rendabel. Waterschap Rijn en IJssel heeft een tender uitgezet om erachter te komen wat leveranciers voor restwarmte vragen.”

Het rapport over de proef wordt begin volgend jaar verwacht. Bult heeft vertrouwen in de resultaten. Stankoverlast is alvast geen bezwaar. “De geur in de kassen valt erg mee. Je kunt er gewoon doorheen lopen.”

Lees meer over de praktijktest

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning