secundair logo knw 1

Elektrisch karretje woelt slib om (foto: Tauw)

In Duitsland zijn goede ervaringen opgedaan met het drogen van zuiveringsslib in kassen met behulp van restwarmte en zonlicht. Zeven waterschappen en STOWA onderzoeken of de methode ook in ons land een haalbare kaart is.

Deze slibverwerking kan energie en kosten besparen, is gebleken uit een eerder onderzoek van het kenniscentrum STOWA. De techniek werkt, zegt Bonnie Bult, strategisch adviseur afvalwatermanagement bij Wetterskip Fryslân. “Dat is in Duitsland bewezen. Wel zijn er vraagtekens bij de toepasbaarheid in Nederland, want het slib is bij ons anders. Het gaat vooral om het energierendement: hoeveel restwarmte is nodig om slib droog te krijgen? Ook wordt stankoverlast als een mogelijk bezwaar gezien.”

Praktijkproef
De waterschappen Drents Overijsselse Delta, Hunze & Aa’s, Noorderzijlvest, Rijn en IJssel, Vallei en Veluwe, Wetterskip Fryslân en Zuiderzeeland en het kenniscentrum STOWA testen nu gezamenlijk de haalbaarheid. Ook adviesbureaus Brightwork en Tauw zijn erbij betrokken. In een praktijkproef wordt slib van de centrale slibverwerkingsinstallaties van Wetterskip Fryslân in Heerenveen en Waterschap Noorderzijlvest in Garmerwolde te drogen gelegd in de kassen van de Oldenburger Fleischmehlfabrik. “Het gaat om vier charges van elk honderd ton slib”, licht Bult toe. “Uit Garmerwolde komt vergist slib en uit Heerenveen niet-vergist slib, zodat we van beide een beeld krijgen. Wij zijn in oktober begonnen met het vervoer naar Duitsland en de laatste charge ligt er nu.”

Het slib wordt op de vloer van de kassen uitgespreid en volautomatisch omgewoeld met een elektrisch karretje dat in Duitsland ‘Elektrische Schwein’ heet. Bult: “Het slib wordt dan een week lang gedroogd met behulp van restwarmte met een temperatuur tussen de 70 en 90 graden. In Oldenburg komt de restwarmte van een kadaver-verwerkend bedrijf, maar het kan bijvoorbeeld ook gaan om een afval- of energiecentrale. In de zomermaanden is het mogelijk om slib deels met zonne-energie te drogen. Het gedroogde slib wordt gebruikt als brandstof in een Duitse energiecentrale.”

Duurzame methode
Deze vorm van slibverwerking heeft volgens Bult meerdere voordelen. “De methode is duurzaam omdat laagwaardige restwarmte wordt gebruikt. Verder is het systeem eigenlijk heel eenvoudig. Er is maar één persoon voor de bediening nodig.” Is het ook goedkoper? “Dat hangt sterk af van wat restwarmte van derden kost. Vraagt de leverancier hiervoor een stevige prijs, dan is de methode niet rendabel. Waterschap Rijn en IJssel heeft een tender uitgezet om erachter te komen wat leveranciers voor restwarmte vragen.”

Het rapport over de proef wordt begin volgend jaar verwacht. Bult heeft vertrouwen in de resultaten. Stankoverlast is alvast geen bezwaar. “De geur in de kassen valt erg mee. Je kunt er gewoon doorheen lopen.”

Lees meer over de praktijktest

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.