De drijvende waterkrachtcentrale EQA-River heeft de publieks- en juryprijs gewonnen op de Dijkwerkersdag in Utrecht. De centrale is een laagtoerig rad dat met de stroomrichting van de rivier of beek meedraait en energie produceert.

John van Boxel won vandaag overtuigend de pitchwedstrijd op de Dijkwerkersdag. Het bedrijf EQA-Projects van Van Boxel in Werkendam is een succesvolle innovator; in 2016 werd het bedrijf genomineerd met de EQA-Stuw voor de Nederlandse Waterinnovatie prijs.

De EQA-River is een drijvende waterkrachtinstallatie die de stroming van het water benut om energie te produceren. De installatie kan in een dag worden geplaatst, zo vertelde Van Boxel de ruim 500 bezoekers in de zaal van Media Plaza in Utrecht, waar de Dijkwerkersdag werd gehouden. “Het is een waterkrachtcentrale die van gerecycled plastic is gemaakt, die zichzelf als het nodig is uit het water tilt, die visvriendelijk is, maar ook metingen voor de waterbeheerder verricht.” Dat betreft de stroomsnelheid, de helderheid, het waterpeil en de watertemperatuur, waarmee EQA-Projects claimt dat de waterkrachtcentrale bijdraagt aan een smart river-systeem.

eqa-river-krib2akopie.jpg

In een toelichting na afloop vertelde Van Boxel dat de ontwikkelaars zich hebben laten inspireren door schipmolens. De EQA-River heeft evenals de molens een lange levensduur door het laagtoerig visvriendelijk rad dat met de stroming meedraait. “De waterkrachtcentrale levert een constante stroom en is een mooie aanvulling op zon- en windenergie.”  

De investering bedraagt enkele tonnen per centrale, aldus Van Boxel. Dat is aanzienlijk minder dan de kosten voor de bouw van een windmolen, terwijl de geleverde energie op jaarbasis ongeveer gelijk is, aldus Van Boxel. Dat is te verklaren door het continue proces van energieopwekking. Levert een molen alleen energie als het waait, de drijvende waterkrachtcentrale levert onafgebroken energie door de stroming in rivier of beek.

De installatie kan in uiteenlopende omvang worden geleverd, afgestemd op de ruimte in de rivier of beek. “Waterschappen en ook Rijkswaterstaat hebben al interesse getoond. Zij willen een locatie beschikbaar stellen om te testen,” vertelde Van Boxel. Na zijn pitch kwam daar nog een waterschap bij. Waterschap Vallei en Veluwe toonde interesse. “Wij durven het wel aan, kom maar op.”

Maar dat zijn testen. EQA-projects wil de volgende stap zetten; de EQA-River in productie nemen en verkopen. “We zijn er een aan het bouwen,” aldus Van Boxel. “Maar dat doen we met eigen geld. We zijn op zoek naar een investeerder.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.