secundair logo knw 1

Waterschap Aa en Maas treedt als eerste waterschap toe tot AquaMinerals (AQM), het samenwerkingsverband dat grondstoffen van drinkwaterbedrijven vermarkt. Volgens directeur Olaf van der Kolk van AquaMinerals in Nieuwegein hebben meer waterschappen belangstelling om te participeren in het samenwerkingsverband van de drinkwatersector.

Om de rest- en grondstoffen die gewonnen worden uit afvalwater maximaal tot waarde te brengen heeft Aa en Maas toenadering gezocht tot AquaMinerals. “Dit nieuwe partnerschap belooft het begin te zijn van een grotere beweging,” laat het waterschap weten, dat daarmee doelt op de ambitie om te komen tot ‘rendabele duurzame afzetketens’.

In het Waterbeheerplan 2016-2021 van Aa en Maas staat de doelstelling omschreven om bij alle zuiveringen, waar dat rendabel is, energie en grondstoffen te winnen. “De afzet van de grondstoffen vraagt om kennis van diverse marktketens en kennis op het vlak van contracten en wet- en regelgeving rondom afvalstoffen en productverantwoordelijkheid. AquaMinerals heeft deze ervaring. Vandaar.”

Meer interesse
Aa en Maas is niet het enige waterschap dat zich wil aansluiten bij AQM, zegt directeur Van der Kolk: “Zowel bij AquaMinerals als Waterschap Aa en Maas hebben verschillende waterschappen kenbaar gemaakt eveneens interesse te hebben in een participatie in AQM. Deze gesprekken gaan we uiteraard graag aan. Of en, zo ja, welke waterschappen uiteindelijk toetreden is op dit moment onbekend. We zouden tevreden zijn als het lukt om volgend jaar vijf nieuwe participanten te kunnen verwelkomen.”

Met de toetreding van Aa en Maas krijgt Aquaminerals naast de drinkwaterbedrijven een nieuw soort aandeelhouder. De voorgenomen toetreding van het waterschap heeft tot ‘een gezonde discussie’ geleid binnen het verband, stelt Van der Kolk. “Maar die ging in veel gevallen over het precieze formuleren van de uitgangspunten. Opvallend was hoe gelijkgezind de sectoren zijn. Over belangrijke zaken als valorisatie, compliance en verdeling van de (organisatie-)kosten is nauwelijks discussie gevoerd.”

Twee type aandelen
De toetreding van het waterschap heeft wel tot wijzigingen in de reglementen geleid. AQM heeft nu twee type aandelen, een voor drinkwaterbedrijven en een voor waterschappen. Van der Kolk: “In principe zijn deze geheel gelijk, maar de bedoeling hiervan is dat - in uitzonderlijke gevallen - bepaalde besluiten kunnen worden genomen door die sector waar dit besluit betrekking op heeft.”

Ook moest de ‘weging’ worden aangepast. Van der Kolk: “In het oude model was het aantal aandelen per participant gebaseerd op het productievolume aan drinkwater. In het nieuwe model worden de waterschappen ‘gewogen’ op basis van het aantal vervuilingseenheden.”

Met de komst van de waterschappen krijgt AQM meer rest- en grondstoffen om af te zetten op grondstoffenmarkt. Zo brengt waterschap Aa en Maas op dit moment zo’n 4.500 ton aan grond- en reststoffen uit afvalwater op de markt. “Het gaat onder andere om fosfaat, teruggewonnen op de zuivering in Cuijk (en in 2018 ook in ’s-Hertogenbosch) en cellulose teruggewonnen op de zuivering in Aarle-Rixtel,” laat Aa en Maas weten. Op termijn wil het waterschap ook alginaat en grondstoffen voor de productie van bioplastics gaan leveren aan AQM ter vermarkting.

'Leuke nieuwe uitdaging'
Als meer waterschappen zich gaan aansluiten zal de hoeveelheid grondstoffen toenemen die AQM op de grondstoffenmarkt moet afzetten. “Een erg leuke nieuwe uitdaging,” stelt Van der Kolk. Voor de grondstoffen uit het afvalwater moeten nieuwe afzetgebieden gezocht worden, beaamt de directeur. “Er zijn overigens wel gemeenschappelijke afzetgebieden waar de stoffen uit beide sectoren kunnen worden toegepast. Dan moet je denken aan de agrosector waar bijvoorbeeld zowel onthardingskalk als struviet wordt toegepast.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!