secundair logo knw 1

  • Colors: Blue Color

Over een periode van anderhalf jaar zijn morfologische, hydrologische en ecologische ontwikkelingen gemonitord na een herstelproject in de Lunterse Beek. Tijdens een initiële vegetatieloze periode was de morfodynamiek groot, met een bochtafsnijding, oevererosie en oeveraangroei. Deze processen zijn gerelateerd aan de aanpassing van het lengteprofiel, dat sedimenttoevoer tot gevolg had. Vervolgens heeft vegetatie zich in de inundatiezone ontwikkeld. De morfodynamiek nam in deze periode af, de morfologische veranderingen speelden zich met name nog op de beekbodem af. De metingen laten zien dat de beekbodem stabiliseert na een initiële morfologische aanpassingsperiode van ongeveer acht maanden.

Utrecht en Den Bosch. Twee watersteden met daartussen het rivierengebied, verbonden door infrastructuur, waaronder de A2. De drie gebieden die deze snelweg doorkruist krijgen in de jongste prognoses een gunstig economisch perspectief toebedeeld. Tegelijk wordt deze ‘A2 zone’ geconfronteerd met grote wateropgaven. WATERKRACHT onderzocht deze confrontatie, op zoek naar verbindingen tussen water en economie. Opvallend genoeg schuilt de kracht van water in het detail, in de haarvaten van watersystemen. Hier blijken volop kansen te bestaan om wateropgaven te verbinden aan de lokale economie.

Natuurlijk organisch materiaal is een bron voor nagroei (biofilm) in waterleidingen. Gangbare analyses maken niet duidelijk welke organische verbindingen in het water als substraat voor bacteriën kunnen dienen, en hoe de zuiveringstechnieken erop inwerken. TU Delft en Waternet combineerden een manier om natuurlijk organisch materiaal te karakteriseren (vloeistofchromatografie) met een techniek om bepaalde fracties selectief te verwijderen (anionenuitwisseling). De methode vermindert de kans op nagroei, maakt de waterzuivering efficiënter en is kosteneffectief.

In drinkwatertransportleidingen hoopt zich sediment op, ondanks het feit dat de maximale stroomsnelheid hoger is dan de snelheid die voor distributieleidingen zelfreinigend is. Opwervelend sediment zorgt voor klachten over de kwaliteit van het drinkwater. Het sediment accumuleert vooral dicht bij het pompstation. De hoeveelheid wordt vooral bepaald door de troebelheid van het water af waterproductiebedrijf.

De schroefpers wordt al langere tijd gebruikt voor de ontwatering van onder andere mest. Met de schroefpers voor ontwatering van communaal slib was tot voor kort alleen in het buitenland ervaring. Om te beoordelen of schroefpersen ook geschikt zijn voor Nederlands zuiveringsslib zijn op zes Nederlandse rwzi’s kleinschalige testen gedaan. Verder is er op grotere schaal een duurtest uitgevoerd op de rwzi Tollebeek, waarbij de ontwateringsprestaties van de schroefpers langduriger en gedetailleerder gemonitord zijn. Uit de testen blijkt dat de schroefpers een zeer kansrijk alternatief is voor de huidige slibontwateringstechnieken.

De schadelijkheid van bestrijdingsmiddelen en nieuwe stoffen – zoals geneesmiddelen – in het water staat steeds meer in de belangstelling. Hoe groot is het probleem? Worden normen overschreden? En wat is de herkomst van de verontreiniging? Voor het Maasstroomgebied zijn deze vragen in diverse studies in beeld gebracht. Dit artikel geeft een overzicht.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.
@JanEens Jan, maar mijn opiniestuk gaat over hoe slimme bemetering en beprijzing het waterverbruik van huishoudens beïnvloeden. Dat er geen BOL is voor grootverbruik, helpt bedrijven inderdaad niet om slim met water om te gaan.   
Waarom de belasting op leidingwater (BOL) alleen voor de eerste 300m3? (€ 0,50 per m3 incl BTW). Beter is om een BOL te hebben voor het waterverbruik boven de 300m3. Politiek ligt dit moeilijk voor wat ik begreep.  
Of de waterkwaliteit wel 100% blijft onder deze oppervlakte heeft te maken met de normen die men hiervoor gebruikt. Bij eutrofiëring ontstaat wat groenalg en gelijk vliegt in de beoordeling de waterkwaliteit omlaag. Komt dat omdat anderen dit veroorzaken?