secundair logo knw 1

We gaan verder waar we in 2020 bleven. Zeker, corona. Maar ook klimaatverandering. Op de internationale klimaatadaptatietop vorige maand, met Nederland als gastland, werd gewaarschuwd dat de aanpak van Covid-19 en de daaruit voortvloeiende mondiale economische crisis klimaatadaptatie naar de achtergrond duwt. 

door Bert Westenbrink

Cover H20 jan H20 februari 2021Bestrijding van beide crises vergt alle aandacht en extreem veel middelen. Voornaamste slachtoffer: de ontwikkelingslanden. Ze zijn het meest kwetsbaar voor de gevolgen en hebben de minste middelen (lees: geen) om weerbaar te worden tegen (nog meer) droogte, hitte, extreme stortbuien en zeespiegelstijging. Na de crises, wacht de ramp.

Staat de adaptatie serieus onder druk, met de mitigatie is het een kwestie van stapjes maken. De doelen staan ferm op papier, de weg ernaar toe is lang en vol obstakels. In deze H2O leest u dat Rijkswaterstaat zandsuppleties langs de kust vanaf 2030 emissieloos wil uitvoeren.

De waterschappen zitten op hetzelfde spoor bij dijkversterkingen. De vraag is nu: hoe ga je met CO2 naar 0? U leest: ‘Slimmer ontwerpen, anders organiseren van het werk en andere brandstoffen. Het telt allemaal op.’

Het zijn kleine stappen. 

We zien het ook in andere dossiers. In 2027 moet de glastuinbouw ‘nagenoeg emissieloos’ zijn, geen bestrijdingsmiddelen meer in het oppervlaktewater. Nog zes jaar te gaan. Zijn we er al bijna? H2O ging met controleurs op pad in kassenland van Delfland en u leest: ‘De tijd van bewuste lozingen is zo goed als voorbij. Maar lozingen door onwetendheid, ongelukjes en lekkages komen nog veel voor. Dat is onacceptabel.’ 

'De kosten zijn hoog en het waterschap kan dit niet blijven betalen. We denken daarom na over aanvullende interventies' - Hoogheemraad Marcel Belt

De waterkwaliteit verbetert, maar het gaat langzaam en om de dalende trend op weg naar 2027 vast te houden moeten forse inspanningen worden gedaan met intensieve meet-, controle-, en voorlichtingsprogramma’s. Dat is dure procesbegeleiding op kosten van de belastingbetaler.

Het gaat allemaal om gedrag en bewustzijn, wordt tussen de kassen opgetekend. Gedragsverandering is een kwestie van lange adem en vraagt om een omzichtige aanpak, want de zorgvuldig opgebouwde samenwerkingsrelatie is zomaar verstoord. Doch, zegt hoogheemraad Marcel Belt: “De kosten zijn hoog en het waterschap kan dit niet blijven betalen. We denken daarom na over aanvullende interventies.” 

Kleine stappen, omzichtig zijn, tot uw dienst, maar de tijd dringt: we moeten naar 0. 

Bert Westenbrink is hoofdredacteur van H2O media en schrijft het redactioneel in het vakblad

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs, het redactioneel en door waterprofessionals geschreven artikelen. Deze bijdragen (UITGELICHT) zijn voor rekening van de auteurs.
H2O heeft voor Uitgelicht geen bemoeienis met de inhoud, behoudens de beoordeling of de bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.