secundair logo knw 1

En weer beleefden we een droge zomer. De ernst laat zich het best illustreren met de waterafvoer van de Rijn die naar recordniveau daalde. De machtige rivier verschrompelde.

door Bert Westenbrink

H2O no cover 200 H2O septemberDé vraag was deze zomer: in hoeverre hebben de watersystemen de gewenste robuustheid om droogte op te vangen? Met een keur aan ingrepen – stuwen, schotten en skippyballen, gestuurde drainage, bufferen van water, verondiepen van beken en dempen van sloten - stuurden waterschappen de afvoersystemen bij om water vast te houden.

Was het voldoende? Uiteindelijk niet. De grondwaterstanden daalden later dan voorgaande jaren, maar de droogte duurt te lang, schreef waterschap Rijn en IJssel eind augustus als toelichting op het oppompverbod in en rond de kwetsbare natuurgebieden Stelkampsveld bij Borculo en De Zumpe bij Doetinchem.

De natuur leed. Niet alleen in de Achterhoek, ook in Overijssel. Op de Veluwe en in Brabant en Limburg grepen waterschappen in met oppomp- en beregeningsverboden om onherstelbare natuurschade te voorkomen. Waterschap De Dommel voedde (opnieuw) droogvallende beken met ‘overlevingswater’ om soorten als beekprik, libelle en kokerjuffer te redden. Op tal van andere plekken werden vissen overgeplaatst naar zuurstofrijke wateren.

Toch weer pleisters plakken en dat kun je niet ‘robuust’ noemen. De langdurige droogte, die overigens in heel Europa voor grote problemen zorgde, vraagt daarom om verdergaande aanpassingen van het watersysteem om water beter vast te houden.

“Als er een moment is om de inrichting, het beheer en het gebruik van onze watersystemen een substantieel andere wending te geven, meer in lijn met natuurlijke processen, dan is het wel nu”, zegt Piet Verdonschot in deze H2O. De gerenommeerde onderzoeker die deze maand met pensioen gaat, stelt: we hebben de kennis om benodigde veranderingen in gang te kunnen zetten, de politieke en maatschappelijke teneur onderschrijven de behoefte, en de wettelijke kaders vragen het.

Dus.

Bert Westenbrink is hoofdredacteur van H2O media en schrijft het redactioneel in het vakblad

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs, het redactioneel en door waterprofessionals geschreven artikelen. Deze bijdragen (UITGELICHT) zijn voor rekening van de auteurs.
H2O heeft voor Uitgelicht geen bemoeienis met de inhoud, behoudens de beoordeling of de bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.