secundair logo knw 1

Reinier van Zutphen, de Nationale Ombudsman en Arno Visser, de aftredend directeur van de Algemene Rekenkamer concludeerden afgelopen januari onafhankelijk van elkaar dat het openbaar bestuur vastloopt. De Ombudsman stelde dat de overheid in de uitvoering faalt en haar beloftes niet nakomt.

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerArno Visser gaf ook een oplossing: de ongelukkige scheiding tussen beleid en uitvoering moet weg. Dat je op de ene plek beleid maakt (het wat) en op de andere plek uitvoert (het hoe), werkt niet. Haagse beleidmakers weten niet meer wat uitvoerbaar is. Hierdoor ontstaat een parallelle schijnwereld. Vileinste inzicht uit het Telegraaf interview: Den Haag zit vol met beleidsmákers, maar ze maken eigenlijk niks: alleen papier.

Nu is er niks mis met papier. Een prachtig circulair product en beleidsnota’s geven richting. Richting is nodig. We moeten díe kant op, want doel X moet gehaald. Het grote probleem zit ‘m in het daadwerkelijk bereiken van die doelen. Het lukt ons niet goed om te doen wat we beloofd hebben.

De Amerikaanse president Kennedy had het makkelijk. Hij riep in 1961 dat er een mens naar de maan moest. Hij startte het Apollo-project met een helder doel, een capabele organisatie met goede mensen en voldoende budget, en in 1969 stonden ze er.

Hier gaat het bij ons dus mis. In het nationaal waterbeleid wreekt zich dat we niet allemaal Kennedy’s zijn en NASA-raketwetenschappers tot onze beschikking hebben. Lagere organen zoals provincies en waterschappen vinden er vaak zelf ook wat van en claimen regie en eigen beleidsruimte. Belangengroepen duwen en trekken aan het doel (waarom niet naar Mars?, waarom überhaupt?), waarna met name waterkwaliteitsambities vastlopen in de grindbak van goede bedoelingen en steeds vagere uitvoeringsprogramma’s waar schriftgeleerden subtiel allerlei ontsnappingsroutes hebben ingebouwd.

Het lukt ons niet goed om te doen wat we beloofd hebben

Het opmerkelijke is dat waterkwantiteit dat probleem niet kent. Kustverdediging en dijkversterking lijken wél redelijk op orde. Waarschijnlijk door het heldere en breed gedragen doel, de aparte organisatie van het Deltaprogramma en het ruime gereserveerde budget. Onderliggend: dat vinden we blijkbaar belangrijker. Beleidsdoel staat buiten discussie, de uitvoering wordt via het Deltaprogramma en gestructureerd overleg in klassieke 6 jarenplannen gegoten en waar nodig hebben we de Crisis- en herstelwet om versneld een dijkverhoging door te drukken.

We kunnen het dus wel. Er is blijkbaar een tweedeling tussen enerzijds doelen die we écht willen halen en anderzijds doelen waarbij we een stapje de goede kant op ook al voldoende vinden. Inmiddels staat ons ook op waterkwaliteitsgebied het water tot de lippen. Denk aan PFAS en de KRW-doelen. Het lijkt dus een goed idee om de uitvoering van het waterkwaliteitsbeleid zoals de KRW en de lozingen van Zeer Zorgwekkende Stoffen onder een doelgerichte, autonome organisatie met voldoende budget te organiseren. Als we écht wat willen kan dat een stapje de goede kant op zijn.

Harrie Timmer is geohydroloog en schrijft een column in het vakblad


MEER COLUMNS VAN HARRIE TIMMER 
Voorbij het stofje van het jaar
Bestuurders en Ingenieurs 
Leve Europa
Don’t look down
De disfunctionele kringloop van rijksbeleid en regionale regie
We zijn ze, en ze doen het best goed
Een geborgde zetel voor de regenboogforel
Doen is het nieuwe denken
Het parallelle universum van de waterwereld
Nader onderzoek wordt niet aanbevolen
Een wet op de milieudoelen
U drinkt uw eigen gezeik 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!
Goed dat er naar de toelatingseisen voor individuele middelen wordt gekeken, maar realiseer je dat de giftigheid in het water veroorzaakt wordt door de cocktail aan middelen. Voor het waterleven zijn het naast de bestrijdingsmiddelen ook de PAK's, zware metalen en ammoniak die schade aanrichten. Gezamenlijk zijn ze er voor verantwoordelijk dat meer dan een derde van de Nederlandse oppervlaktewateren zo giftig is dat de biologische doelen niet gehaald kunnen worden. En dan zijn er nog de 'nieuwe stoffen' die vanwege persistentie en specifieke gevaren voor de mens en het milieu schadelijk zijn.
@Bertha AntonissenDat lijkt me uitgesloten. Die bufferstroken zijn Europees voorgeschreven en dienen ook ter voorkoming van afspoeling meststoffen naar het oppervlaktewater. Overschrijding van de nitraatnorm voor KRW-wateren is voor zo ver ik weet de veruit grootste / meest algemene oorzaak van het niet halen van de KRW-normen voor de KRW-wateren. 
Mooi initiatief! We hebben nog 2,5 jaar.....
Doekjes niet meer produceren. De mensen luisteren toch niet . In de Vinex- wijken was en is dit een groot probleem.