secundair logo knw 1

WATERBLOG - Groene, of liever nog, groenblauwe daken zijn al 5 jaar achter elkaar een jaarlijks terugkerend onderwerp op de KNW agenda. We weten er steeds meer over, ze worden ook steeds meer toegepast, maar wanneer wordt het groenblauwe dak mainstream?

door Eilard Jacobs

Eilard Jacobs 180Groene daken zijn goed voor het binnenklimaat, de omgeving, de energietransitie en -vooral indien ook blauw- de waterhuishouding. Toen vijf jaar geleden het eerste seminar over dit onderwerp werd gehouden ging het nog vooral over dit laatste aspect: “Helpt het wel voldoende bij klimaatverandering?”.

Inmiddels zijn er onderzoeken en daarop gebaseerde tools die op deze vraag antwoord geven. En niet alleen op deze vraag. Ook van de waarde voor het binnenklimaat, de energiebesparing, de leefomgeving etc. zijn data beschikbaar. Op het Nijmeegse seminar in september 2018 werd het factsheet groenblauwe daken, samengesteld door de partners van GDGD, Stowa en COP, gepresenteerd en aangeboden aan de bestuurders: Josan Meijers (provincie Gelderland), Harriët Tiemens (gemeente Nijmegen) en Matthieu Gremmen (Waterschap Rivierenland). De tendens van hun reactie was: prachtig dat dit er is, maar hoe krijgen we dit mainstream?

Dakprestaties
Het helpt in ieder geval om, zoals in het factsheet, de dakprestaties op een rij te zetten: Technisch-financieel/Water/Biodiversiteit/Gezondheid/Energie. Er zijn steeds meer data beschikbaar met name over water- en energieprestaties en kosten en besparingen. Er zijn ook de wat minder “harde” data over gezondheid, biodiversiteit en beleving, die toch een goede indicatie geven van de waarde.

Voor het Rotterdamse programma life@urbanroofs is door Arcadis en CE Delft een MKBA ontwikkeld. Maar er zijn meer instrumenten in ontwikkeling die ondersteunen bij dakontwerp bijvoorbeeld: daklabels Louis Broersma (Sweco) en Kasper Spaan (GDGD/ Waternet). Natuurlijk kwam ook de droogte van deze zomer bovendrijven. Petra van de Berg (COP/GDGD) had daarover goed nieuws: Het onderzoeksdak van op het NIOO gebouw heeft geen druppel extra water gekregen, maar ligt er nu prima bij!

De aandacht voor klimaatverandering zet het steeds meer op de agenda, maar de toepassing van groene daken komt toch niet zo snel van de grond dat het al mainstream begint te worden. Om te beginnen moet natuurlijk onderscheid gemaakt worden tussen nieuwbouw en bestaande bouw.

Limiterende factor
Bij bestaande gebouwen is in ieder geval de draagkracht van de bestaande dakconstructie een limiterende factor. Het lijkt erop dat groene daken bij bestaande gebouwen vooral tot stand komen bij renovatie van gebouwen die opnieuw courant gemaakt moeten worden in de markt. Bij reguliere dakvervanging op particuliere gebouwen lijkt het minder aan de orde. Misschien begrijpelijk omdat de aanleiding vaak spoedeisend is: daklekkage.

Bij nieuwbouw is het veel beter mogelijk om een groen dak van begin af aan in het ontwerp mee te nemen. Het lastige daarbij is dat de waarde van het groene dak niet alleen bij de investeerder terecht komt, maar de kosten wel. Het instrument om die drempel te nemen is een overheidsbijdrage. Dat kan door een korting op de rioolheffing of de waterschapsheffing (dat laatste is nu wettelijk nog niet mogelijk) of door subsidies. Met name zo’n korting schijnt veel effect te hebben. Wel jammer dat de toch al zo ingewikkelde waterkosten van de burger er zo nog ingewikkelder door worden.

Ontwerpfase
Het opnemen van een groen dak in de ontwerpfase lukt vaak nog wel maar dan… Paul van Roosmalen (woningstichting De Gemeenschap, Nijmegen) gaf aan dat dit soort “extra” elementen toch nog dikwijls sneuvelen in de calculatiefase als blijkt dat middelen en kosten niet matchen en er dus bezuinigd moet worden. Ook kunnen zorgen over toekomstig onderhoud een belemmering vormen voor de beheerder.

Gelukkig is geld niet de enig zaligmakende factor. Per slot van rekening schaf je een nieuwe vloerbedekking ook niet alleen maar aan op basis van kosten. Enthousiasme, uitstraling, gevoel, lange termijn waarde, het zijn factoren die helpen over de drempel heen te stappen.

Eilard Jacobs is blogger voor H2O

Zie ook: www.greendealgroenedaken.nl  en www.multifunctioneledaken.nl

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Moet er dan een soort deltawerken komen in alle grote rivieren en kanalen om dichter bij zee het zout water tegen te houden en de waterlopen kunstmatig hoog te houden? Met de bestaande stuwen zijn het voorkomen van verzilting en meer water vast houden tegenstrijdig.

Ik denk niet dat ecologen en de Raad van State staan te springen.
Op 26 augustus 2026 rond 3 uur zag ik langs de Mark thv Galder een boer zijn mesttank lozen in de Mark. Kan dat zomaar?
Het is wel weer duidelijk hoe de wind waait bij meneer Nielen. Eerst natuurlijk met de zware industrie praten, en uiteindelijk, omdat het moet, ook nog eventjes met de natuurorganisaties. Ach, de toekomstige generatie lost het wel weer op. 
Gelukkig zijn de buitensporige klimaatscenario's van het IPCC drastisch naar beneden bijgesteld. Ik snap dat het creatief gezien leuk is om scenario's te maken over een mogelijke geopolitieke omstandigheden maar dit lijkt mij vooral koffiedik kijken. Het is inmiddels evident dat r van een klimaatcrisis geen sprake is. Het vasthouden van zoetwater en desnoods omzetten van zoutwater is niet meer dan een technische uitdaging. Adaptatie is de enige juiste richting. Het is van belang dat de mens weer op nummer 1 komt en daar opvolgende de natuur. Dat betekend de vele verwijderde dammen weer opbouwen om het water vast te houden en de bodem de tijd te geven in de bodem te dringen. 
Water is geen product wat verhandeld mag worden. Want water is noodzakelijk voor al het leven op aarde - dus niet alleen voor mensen. In plaats van waterbeheer is daarom waterbescherming nodig. Voor hen die geen stem hebben, zoals dieren en planten. Bescherming vraagt meer dan burgers korter laten douchen. Het vraagt lef om industrie verantwoordelijkheid te laten nemen voor de wereld van morgen.