secundair logo knw 1

“Pfff, wéér zo’n ingenieur”, hoor je bestuurders soms verzuchten als een archetype specialist opnieuw zijn eendimensionale technische oplossing voor iets complex bepleit. Een timmerman ziet immers elk probleem als een spijker. De techniek is een bekend reservaat voor mensen met autistische trekjes. Hydrologen zijn er ook niet vrij van.

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerIngenieurs krijgen andersom ook regelmatig kromme tenen. Het is niet zelden dat in de politieke arena holle vaten boven drijven die, ongehinderd door kennis of twijfel, welbespraakt zwatelend mogen besluiten over zaken die ze zichtbaar boven de pet gaan. Veel meesters in de rechten. De klassieke nooduitgang voor de lichtere broeders en zusters.

Onder deze zichtbare irritatie zit een fundamenteel andere kijk op de werkelijkheid. Een ingenieur ziet een praktisch probleem dat praktisch opgelost moet worden. Geef hem een doel, budget, mensen en een deadline en het komt voor elkaar. Iets wat werkt in de werkelijke wereld. Een bestuurder ziet een politieke realiteit die vaak het resultaat is van eerdere halfslachtige besluiten, matige wetgeving, slechte uitvoering en tegengestelde belangen. De politieke realiteit is vaak een parallel universum met een eigen werkelijkheid.

Voor bestuurders is de weg het doel. Als we met elkaar maar tot iets komen waar een meerderheid zich in kan vinden is het goed genoeg. Het oplossen van een probleem is mooi meegenomen, maar geen doel op zich. Samen negeren of in de toekomst parkeren, is ook een succes. We zien (zagen?) dit met de KRW en stikstof.

Ingenieurs zijn snel klaar met het stikstofprobleem. Stop met plukjes 10 hectare theoretische Natura 2000 postzegelnatuur op kaart te zetten met 2 broedparen rietgors als ecologische doeltype in een dichtbevolkt land als Nederland. Streep erdoor. Excuusbrief naar Brussel. Opgelost. Of andersom: Als het kernprobleem het mestoverschot door te veel dieren is, halveer het aantal dieren, boeren net als mijnwerkers in de bijstand. Opgelost. De schoonheid van de eenvoud.

Het is de kunst om het doelgerichte denken van de ingenieurs te combineren met de bredere blik en beslisbevoegdheid van bestuurders. Men heeft elkaar nodig. Uiteindelijk moet elk reëel probleem toch in de reëele wereld worden opgelost. Dit kan alleen door elkaar in een begripvolle wurggreep te nemen.

Ideale beslismodel uit de voetbalwereld: de dubbele een-twee. 1) Bestuurders beschrijven het probleem inclusief randvoorwaarden (tijd, geld, gevoeligheden) en verplichten zich dat er besluiten worden genomen. 2) Technici geven 3-5 scenario’s die daadwerkelijk tot oplossingen leiden inclusief beschrijving van de neveneffecten. En dan weer: 1) Bestuurders besluiten, en 2) ingenieurs gaan het doen. Het beste van twee werelden.

Harrie Timmer is geohydroloog en schrijft een column in het vakblad

 

MEER COLUMNS VAN HARRIE TIMMER 
Leve Europa
Don’t look down
De disfunctionele kringloop van rijksbeleid en regionale regie
We zijn ze, en ze doen het best goed
Een geborgde zetel voor de regenboogforel
Doen is het nieuwe denken
Het parallelle universum van de waterwereld
Nader onderzoek wordt niet aanbevolen
Een wet op de milieudoelen
U drinkt uw eigen gezeik 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.
@JanEens Jan, maar mijn opiniestuk gaat over hoe slimme bemetering en beprijzing het waterverbruik van huishoudens beïnvloeden. Dat er geen BOL is voor grootverbruik, helpt bedrijven inderdaad niet om slim met water om te gaan.   
Waarom de belasting op leidingwater (BOL) alleen voor de eerste 300m3? (€ 0,50 per m3 incl BTW). Beter is om een BOL te hebben voor het waterverbruik boven de 300m3. Politiek ligt dit moeilijk voor wat ik begreep.  
Of de waterkwaliteit wel 100% blijft onder deze oppervlakte heeft te maken met de normen die men hiervoor gebruikt. Bij eutrofiëring ontstaat wat groenalg en gelijk vliegt in de beoordeling de waterkwaliteit omlaag. Komt dat omdat anderen dit veroorzaken?