secundair logo knw 1

Marc van Rijsselberghe van de Salt Farm Foundation heeft de Cruquius Penning 2018 gekregen. Op zijn testboerderij op Texel maakt Van Rijsselberghe zilte landbouw mogelijk, met een minimale impact op de zoetwatervoorraad.

Marc van Rijsselbrghe vk 180. Marc van RijsselbergheVan Rijsselberghe ontving de penning uit handen van burgemeester Onno Hoes van de gemeente Haarlemmermeer. De Cruquius Penning is een blijk van waardering voor spraakmakend ondernemerschap en innovatiekracht en bijdrage aan de circulaire samenleving. 

De Texelse landbouwer kreeg de Cruquius Penning onder andere omdat hij, aldus het juryrapport, ‘drie stappen voor is op de rest van de wereld, en een enorme bijdrage gaat leveren aan het voedselprobleem in arme landen’. 

Verder uit het juryrapport: “Marc van Rijsselberghe staat aan de basis van de zilte groenten en zilte aardappels: de teelt van voedsel op verzilte gronden die als waardeloos werd weggezet. Dat opent wereldwijd deuren naar een mogelijke oplossing van het wereldvoedselprobleem. De jarenlange experimenten op Texel hebben geleid tot de succesvolle teelt van zilte aardappels en diverse zouttolerante groenten. Het benutten van zilte gronden biedt de beste kansen voor de toekomst.”

De jury wijst op nog een voordeel van zilte landbouw: die draagt ook bij aan vermindering van de CO2-uitstoot vanuit veengebieden. En dat is een groeiend probleem in Nederland. Die uitstoot ontstaat doordat het veen wordt verlaagd om landbouw mogelijk te maken. “Marc van Rijsselberghe laat zien dat er manieren van landbouw en plantensoorten zijn die geen verlaging van de grondwaterstand en zoet water nodig hebben.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.