secundair logo knw 1

De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) heeft een Vici-beurs toegekend aan Erik van Sebille voor zijn onderzoek naar de ophoping van macroplastics in Noordwest-Europese wateren.

Erik van Sebille vk Erik van SebilleErik van Sebille is oceanograaf en klimaatwetenschapper aan de Universiteit Utrecht (UU). Hij onderzoekt hoe oceaanstromingen warmte, voedingsstoffen, organismen en plastic transporteren. Daartoe ontwikkelt hij computermodellen om het transport van 'stuff' door de oceaanstromingen te simuleren.

In het Vici-project ‘Tracing Marine Macroplastics by Unraveling the Ocean’s Multiscale Transport Processes’ werkt hoogleraar Van Sebille met zijn onderzoeksteam aan het ontrafelen en voorspellen van de processen in de oceaan die het transport, fragmentatie en stranding van drijvend macroplastic – plastic objecten groter dan 5 centimeter – beïnvloeden.

“Ik wil de bron van plastic voorwerpen in de oceaan kunnen aanwijzen", zegt de wetenschapper op de site van UU. “De plastic vervuiling in onze oceaan is afschuwelijk, en dit onderzoek gaat ons helpen om het beter te kunnen opruimen. Tegelijkertijd biedt drijvend plastic ons een unieke kans om fundamentele kennis op te doen over de werking van oceaantransportprocessen."

Naast Van Sebille krijgen nog 33 andere onderzoekers een Vici-beurs. Er waren 266 aanvragen ingediend.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Afbreekbaarheid moet in de toekomst als eerste beoordelingsparameter voor toelating van stoffen worden ingevoerd. Er ontstaan anders onomkeerbare problemen in de toekomst.
In aanvulling hierop: Wij hebben voor terrein- en rivierbeheerders (VNBE) nog meer maatregelen in kaart gebracht om deze problemen te mitigeren (zie ook bijlage):
 
@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.