secundair logo knw 1

Foto KWR

Paul van der Wielen, principal microbioloog bij KWR, is per 1 februari 2026 benoemd tot bijzonder hoogleraar Microbiële Ecologie van Watersystemen aan de Faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica van de Radboud University in Nijmegen.

In zijn onderzoek richt Van der Wielen zich op het begrijpen van de groei en interacties van micro-organismen in zowel natuurlijke als door de mens beïnvloede watersystemen, evenals de milieuomstandigheden die daarop van invloed zijn. Deze kennis kan onder meer worden toegepast om gerichter maatregelen te ontwikkelen tegen de groei van opportunistische ziekteverwekkers in watersystemen.

Daarnaast onderzoekt hij hoe micro-organismen kunnen worden ingezet om ongewenste chemische stoffen in watersystemen af te breken, en hoe indicatoren kunnen worden ontwikkeld die signaleren wanneer de waterkwaliteit tekortschiet en wat daarvan de oorzaken zijn. Ook houdt hij zich bezig met microbioomgerichte benaderingen, waarbij het toevoegen of stimuleren van gunstige micro-organismen bijdraagt aan een betere verwijdering van verontreinigingen en het onderdrukken van ongewenste soorten, zoals Legionella.

Prof. dr. Paul van der Wielen begon zijn academische loopbaan aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij in 1996 afstudeerde in biologie met als specialisatie microbiële ecologie. Vervolgens promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht, waar hij onderzocht hoe van nature aanwezige micro-organismen in de blindedarm van vleeskuikens de vestiging van Salmonella kunnen tegengaan. In 2002 promoveerde hij op zijn proefschrift “Role of volatile fatty acids in competitive exclusion of Salmonella enteritidis.”

Na zijn promotie werkte Van der Wielen drie jaar als postdoctoraal onderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij zich bezighield met microbiële gemeenschappen in diepzeezoutmeren in de Middellandse Zee. Daarbij werd aangetoond dat microbieel leven mogelijk is onder extreem hoge concentraties magnesiumchloride. Sinds 2004 is hij verbonden aan KWR Water Research Institute, het onderzoeksinstituut van de Nederlandse drinkwaterbedrijven. Daar doet hij onderzoek naar onder meer de groei van Legionella in watersystemen, de biologische stabiliteit van drinkwater en de inzet van micro-organismen voor waterzuivering.

Samen met microbiologische onderzoekers van verschillende universiteiten maakte Van der Wielen deel uit van het kernteam dat in 2024/2025 het Holomicrobioomproject (200 miljoen euro) gehonoreerd kreeg binnen het Nationaal Groeifonds. Daarnaast is hij betrokken bij diverse andere onderzoeksprojecten, waarover meer te vinden is op zijn webpagina.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.