secundair logo knw 1

Foto Deltares

Na ruim veertig jaar neemt kustwaterbouwkundige Dano Roelvink afscheid van zijn werk bij Deltares en IHE Delft Institute for Water Education. Daarmee neemt een ervaren onderzoeker op het gebied van kustmorfologie en klimaatadaptatie afscheid van de sector. Roelvink stond aan de basis van vernieuwende computermodellen voor kustontwikkeling en zette zich de laatste jaren vooral in voor het concept van ‘living shores’: natuurlijke, meebewegende kustverdediging.

Roelvink begon zijn loopbaan in de jaren tachtig bij het toenmalige WL | Delft Hydraulics, de voorloper van Deltares. Zijn onderzoek richtte zich op de dynamiek van zand, golven en stromingen langs kustgebieden. Later promoveerde hij aan de Technische Universiteit Delft op onderzoek naar de invloed van golven op kustprofielen.

In de loop van zijn carrière groeide Roelvink uit tot een expert op het gebied van kustmodellen. Hij speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van Delft3D, een wereldwijd gebruikt modelinstrument waarmee onderzoekers en overheden kust- en rivierprocessen simuleren. Zijn werk werd toegepast in onder meer Nederland, Vietnam, Bangladesh en West-Afrika.

Volgens Roelvink is de visie op kustbeheer in de afgelopen decennia sterk veranderd. Waar vroeger vooral werd ingezet op harde kustverdediging, ligt de nadruk tegenwoordig vaker op het benutten van natuurlijke processen en dynamische kustsystemen. “Je kunt de kust nooit volledig beheersen”, zegt hij in een interview met IHE Delft.

Die omslag vormt ook de kern van zijn recente werk rond ‘living shores’. Daarbij staat niet het vastzetten van de kust centraal, maar juist het benutten van natuurlijke dynamiek, zoals sedimenttransport, duinvorming en mangroves. Vooral in kwetsbare delta’s ziet Roelvink kansen voor oplossingen die meegroeien met klimaatverandering en zeespiegelstijging. “We moeten die levende kust beschermen, in plaats van ons alleen te richten op het beschermen van wat er vóór de zee ligt”, stelt hij.

Collega’s prijzen Roelvink niet alleen om zijn wetenschappelijke bijdragen, maar ook om zijn vermogen om disciplines te verbinden. Gedurende zijn loopbaan werkte hij intensief samen met universiteiten, ingenieursbureaus en kennisinstellingen wereldwijd. Daarnaast begeleidde hij tientallen promovendi en jonge onderzoekers.

Met zijn pensioen komt een einde aan een loopbaan van ruim veertig jaar, waarin Roelvink wereldwijd bijdroeg aan de ontwikkeling van kustmodellen en natuurlijke oplossingen voor kustbescherming. “Ik heb altijd vooropgelopen in de ontwikkeling van dit soort modellen, maar de mooiste momenten waren wanneer mensen er daadwerkelijk mee wilden werken.”

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.