secundair logo knw 1

Ir. Wilco Werumeus Buning is 31 oktober op 69-jarige leeftijd overleden. In zijn hele loopbaan heeft hij intensief een bijdrage geleverd aan de afvalwaterzuivering en het waterbeheer in Nederland. Aanvankelijk bij een adviesbureau maar daarna bij een tweetal waterschappen. Een aimabel vakgenoot die je kunt karakteriseren met de woorden 'deskundig, rustig, verbinder, coach, netwerker en mens- en resultaatgericht'.

Foto Wilco 180 vk zw Wilco Werumeus BuningWilco ging in 1970 na zijn HBS in Wageningen studeren. Na de propedeuse koos hij voor de nieuw gestarte richting Milieuhygiëne. Binnen die richting zou hij later (1977) afstuderen in de Waterzuivering. Hij liep stages bij waterschappen in Nederland en bij een waterorganisatie in Noord-Duitsland.

Zijn meest memorabele onderzoek uit zijn studententijd was onderzoek met de Chinese graskarper. Het idee was deze vis in Nederland in te zetten voor de bestrijding van waterplanten. De vis bleek uiteindelijk niet effectief genoeg. De proef eindigde uiteindelijk op het bord van de onderzoekers. 

Na de studie ging Wilco aan de slag bij het adviesbureau BKH in Den Haag. Zijn eerste project bestond uit de zuivering van het afvalwater van de AfvalWaterPersleiding West-Brabant. Vervolgens werkte hij mee aan het ontwerp c.a. van de ondergrondse awzi Rotterdam-Dokhaven.   

Productmanager
Tijdens het ontwerpproces van deze awzi is hij in 1981 overgestapt naar de opdrachtgever van dit project, het toen net opgerichte Zuiveringsschap Hollandse Eilanden en Waarden (ZHEW) in Dordrecht. Hij vervulde daar de functie van productmanager Afvalwatertechnologie. Het mede vormgeven van een nieuwe organisatie en het meewerken aan het ontwikkelen van een dertigtal nieuwe awzi's in Zuid-Holland-Zuid behoorde tot zijn takenpakket.

In 1997 is Wilco productmanager van de afdeling Oppervlaktewater bij ZHEW geworden. Grootschalige projecten als 'Schoon water in de Krimpenerwaard' waren bij hem goed belegd. Bijzonder in deze functie was dat hij met de zes kwantiteitswaterschappen het integrale waterbeheer heeft vormgegeven. Het Integrale Water Beheers Plan Zuid-Holland-Zuid was een schoolvoorbeeld van intensieve samenwerking van overheidsorganisaties. 

De fusie van de kwantiteitswaterschappen met het opsplitsen van het zuiveringsschap bracht Wilco bij het nieuwe Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard (HHSK) te Rotterdam. Wilco hield zich als directeur bezig met de primaire taken van een waterschap in het uitdagend gebied van het hoogheemraadschap, een dichtbevolkt gebied waarin het laagste punt van Nederland ligt. Hij was verantwoordelijk voor het zuiveren van afvalwater, een goed functionerend watersysteem: droge voeten, schoon en voldoende water, waterveiligheid door stevige dijken en goede en veilige wegen.

In mei 2017 is Wilco met pensioen gegaan, maar heeft tot september van 2020 nog projectmatig werkzaamheden voor HHSK verricht.

Zowel binnen zijn functies als daarbuiten heeft Wilco het overbrengen van kennis altijd leuk en boeiend gevonden. Hij heeft lesgegeven op de avond HTS Rotterdam, voor de NVA en later de Stichting Wateropleidingen en het IHE te Delft.

Landelijke gremia
Vanuit zijn brede belangstelling is Wilco altijd actief geweest in landelijke gremia, zoals de STOWA. Binnen de NVA (nu Waternetwerk) heeft hij diverse functies vervuld. Genoemd kunnen worden de commissie Opleidingen, programmagroep 3 (afvalwaterbehandeling), de excursiecommissie en het penningmeesterschap van het bestuur (2000-2006).

Ondergetekenden hebben Wilco vele jaren gekend. Willem vanaf hun studie aan de LH Wageningen en Arie vanaf begin 1981. Ook in de privésfeer hadden we goed contact. Er komen veel herinneringen boven, zeker nu Wilco ons zo plotseling is ontvallen. Een vriend en deskundig vakgenoot, altijd bereid tot hulp en medewerking, met de nodige humor is van ons heengegaan. Hij was sinds zijn pensionering lid van het genootschap Ouwe Jonkers. We zullen hem gaan missen.

Willem van Starkenburg en Arie van der Vlies

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.

@KarelKlopt, dat schrijf ik: in Schotland en Noord-Ierland zijn de waterbedrijven niet geprivatiseerd.