secundair logo knw 1

Rob van den Haak is overleden. De ingenieur is bekend geworden met de Haakse Zeedijk die hij bedacht als tweede kustlijn van ‘Vlaanderen tot Den Helder’ om Nederland te beschermen tegen de zeespiegelstijging.

Rob van den Haak vk 180 zw Rob van den HaakVan den Haak is 15 jaar pleitbezorger geweest van de dijk in zee, die door Rijkswaterstaat in 2012 werd afgewezen als ‘te duur, maatschappelijk onacceptabel met te veel technische onzekerheden’. Later kwam het idee van een dijk in zee weer in beeld, door onder meer klimaatwetenschapper Wouter van Dieren, die vorig jaar pleitte voor een dijk in zee voor de Noordzeekust. 

Van den Haak zag in de drie kilometer brede dijk de ‘duurzame klimaatbestendige totaaloplossing’ voor de zeespiegelstijging. In een bijdrage voor H2O schreef hij vorig jaar met Dick Butijn: “De Haakse Zeedijk is een lange, brede en sterke dijk, 25 km in zee, die voor de huidige kust een aantal opslagbekkens omsluit, waarin het huidig peil rond 0 NAP gehandhaafd blijft. In de bekkens stromen de grote rivieren uit. Hoe groter het bergingsvermogen, des te beter kunnen calamiteiten worden opgevangen.”

Willie Wortel
De ingenieur presenteerde de dijk in zee in 2004 op de Noordzeedagen in Egmond. Hij bedacht de kering samen met Pieter Stokman. In een gesprek met dagblad de Telegraaf zei de toen 75-jarige Van den Haak: "Ik ben eigenlijk altijd een Willie Wortel geweest. Zo ontwikkelde ik diverse soorten ankers, waaronder het grootste anker voor de offshore ooit gemaakt. Nog steeds ben ik met nieuwe vindingen op mijn vakgebied bezig."

Over de Haakse zeedijk zei Van den Haak tegen de landelijke krant: "De Haakse Zeedijk volgt de historische kustlijn van Nederland maar dan 25 kilometer meer naar het westen. Als deze oorspronkelijk natuurlijke lijn hersteld is, zal de zee haar zelf in stand houden door op natuurlijke wijze de vooroever te boetseren. De bestaande zeewering gaat als slaperdijk fungeren. Onderhoud aan de kustlijn door middel van zandsuppletie kan eenvoudig en goedkoop gebeuren met zand dat vlak achter de dijk wordt opgezogen."

Noodzakelijke ingreep
Na de presentatie in 2004 bleef Van den Haak de zeedijk promoten als noodzakelijk ingreep. Hij schatte de totale investering voor de nieuwe kustlijn op maximaal 40 miljard euro in 35 jaar. 

In zijn bedrage voor H2O schreef hij vorig jaar: “De Haakse Zeedijk biedt voldoende rivierwaterberging, beschermt de kust, gaat de verzilting tegen, handhaaft de huidige infrastructuur, schept veilige binnenkustvaart, biedt het vrachtverkeer nieuwe doorvoerroutes, kan met containertransferia de achterliggende havencomplexen logistiek gericht voorzien en geeft ruimte aan tal van infrastructuur, energie-, natuur- en recreatiefuncties.”

Rob van den Haak is op 4 augustus op 90-jarige leeftijd overleden. 

 

MEER INFORMATIE
Dijk in zee, een tweede kustlijn

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.