secundair logo knw 1

Op 14 juli overleed Ed Hulshof, na een ongelijke strijd op 74-jarige leeftijd. Ed Hulshof was directeur van WML, het drinkwaterbedrijf voor Limburg, van 2001 tot medio 2006.

Ed Hulshof vk 180 Ed HulshofEd was een relatieve nieuwkomer en buitenstaander in het ‘drinkwater’ destijds. Begonnen in een tijd dat het nog wel gebruikelijk was dat je als directeur uit de sector kwam en je opleiding in Delft of Wageningen had gehad in Water of Civiele techniek. Ed had een achtergrond in de chemie en het bedrijfsleven.

In zijn eerste interview in H2O wordt het ontbreken van een link met de waterbranche genoemd. Ed Hulshof daarover: “De chemie is juist eerder een bindende factor. De chemie en ook de biochemie spelen juist een belangrijke rol bij een waterbedrijf. Via chemische processen kun je de kwaliteit van het water vaststellen. In ieder geval word ik niet geplaagd door historisch beladen dossiers. En wellicht ben ik dan objectiever.”

Ed Hulshof maakte zich in zijn periode als directeur sterk voor de vorming van een waterketenbedrijf in Limburg. Een project waarbij waterbeheer, afvalwater en drinkwaterproductie in één bedrijf ondergebracht zouden worden. Helaas is dit project vlak voor een definitief akkoord door de andere partijen stopgezet. Ook was Ed Hulshof betrokken bij de afronding van Waterproductiebedrijf Heel, WML’s grootste productielocatie waar van Maaswater drinkwater wordt gemaakt. En voerde hij met Alexander Vos De Wael het overleg met de Vakbonden over de WWb-CAO.

Na zijn tijd bij WML bleef Ed Hulshof actief voor de sector. Hij trad toe tot de Board van IWA als thesaurier en bezocht wereldwijd de besturen van de bij IWA aangesloten landen. Verder trok hij samen met Chris Bruggink de kar van de Club van Gepensioneerde waterleiding Directeuren.

WML

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.

@KarelKlopt, dat schrijf ik: in Schotland en Noord-Ierland zijn de waterbedrijven niet geprivatiseerd.