Op 14 juli overleed Ed Hulshof, na een ongelijke strijd op 74-jarige leeftijd. Ed Hulshof was directeur van WML, het drinkwaterbedrijf voor Limburg, van 2001 tot medio 2006.

Ed Hulshof vk 180 Ed HulshofEd was een relatieve nieuwkomer en buitenstaander in het ‘drinkwater’ destijds. Begonnen in een tijd dat het nog wel gebruikelijk was dat je als directeur uit de sector kwam en je opleiding in Delft of Wageningen had gehad in Water of Civiele techniek. Ed had een achtergrond in de chemie en het bedrijfsleven.

In zijn eerste interview in H2O wordt het ontbreken van een link met de waterbranche genoemd. Ed Hulshof daarover: “De chemie is juist eerder een bindende factor. De chemie en ook de biochemie spelen juist een belangrijke rol bij een waterbedrijf. Via chemische processen kun je de kwaliteit van het water vaststellen. In ieder geval word ik niet geplaagd door historisch beladen dossiers. En wellicht ben ik dan objectiever.”

Ed Hulshof maakte zich in zijn periode als directeur sterk voor de vorming van een waterketenbedrijf in Limburg. Een project waarbij waterbeheer, afvalwater en drinkwaterproductie in één bedrijf ondergebracht zouden worden. Helaas is dit project vlak voor een definitief akkoord door de andere partijen stopgezet. Ook was Ed Hulshof betrokken bij de afronding van Waterproductiebedrijf Heel, WML’s grootste productielocatie waar van Maaswater drinkwater wordt gemaakt. En voerde hij met Alexander Vos De Wael het overleg met de Vakbonden over de WWb-CAO.

Na zijn tijd bij WML bleef Ed Hulshof actief voor de sector. Hij trad toe tot de Board van IWA als thesaurier en bezocht wereldwijd de besturen van de bij IWA aangesloten landen. Verder trok hij samen met Chris Bruggink de kar van de Club van Gepensioneerde waterleiding Directeuren.

WML

Laatste reacties op onze artikelen

@Hans Middendorp AWPHans, het water van kleinere buien wordt dan ook vast gehouden. Ik vind dit een mooie ingreep, die meteen ook mogelijkheden biedt om de kleine waterkringloop te herstellen. Mits dat er naast de slootjes meerjarig oogstbaar/eetbaar groen wordt geplaatst, dat helpt dan weer met verdamping waardoor de temperatuur daalt juist door de verdamping. De regentrigger bij herstel van de kleine waterkringloop, waardoor die buien zich niet meer samenpakken maar gelijkmatig verdeelt uitregenen ook achter de veluwe op de hoge zandgronden. Oogstbaar is b.v. voederbomen als veevoer.
Mooie studie en uitkomsten die goed passen met wat je zou verwachten. Maar... er is gerekend met hoosbuien van 60 mm in één uur. Dan snap ik dat afstroming over het oppervlak plaats vindt. Maar negentig procent van de buien is minder dan 10 of 20 mm en dan is er gewoon inzijging van hemelwater in de bodem en helemaal geen oppervlakkige afstroming. Hoosbuien komen weliswaar steeds vaker voor, maar zijn toch vooral zeer plaatselijk. Het kan dus jaren duren voor een bepaald perceel door een hoosbui wordt getroffen. Toch?
Bedankt voor deze aanvullende opinie op ons artikel. Wij hebben als auteurs vanuit TAUW en HDSR uw opinie met interesse gelezen en willen graag een reactie geven.
De aanleiding van het onderzoek waren klachten die HDSR ontving van omwonenden over overstortlocaties. Naast een feitelijke weergave van de situatie van de watergang en de ecologische toestand, was de beleefwaarde van omwonenden een belangrijke component in het onderzoek. We hebben er voor gekozen het onderzoek en artikel verder neutraal te houden en onze mening als onderzoekers en initiator van het onderzoek buiten beschouwing te laten.
Natuurlijk zijn wij het met u eens dat doekjes en vuil in het water onwenselijk zijn. In het uitgebreidere online artikel gaan we wel in op de nodige verbeterpunten om effecten die nu buiten het onderzoek zijn gevallen, beter in beeld te krijgen. Daaronder benoemen wij ook een manier om de hoeveelheid doekjes en vuil in het water beter te monitoren.
Uw grootste zorg over dat we geen heftige zomerse onweersbui in het onderzoek meenemen, erkennen wij. De zomer van 2021 was niet extreem warm, waardoor de zuurstofloosheid na een overstort niet direct heeft geleid tot vissterfte. Hierdoor lijkt het alsof het effect beperkt is. Maar we zien wel dat overstorten gedurende de zomer tot zuurstofarme condities leiden. Dit is ecologisch gezien zeer onwenselijk.
Dat dit niet direct naar voren komt in de titel, is een keuze. Daarin is de aanleiding van het onderzoek als uitgangspunt genomen, wat heeft geleid tot een onverwacht inzicht: namelijk dat omwonenden van de onderzochte locaties over het algemeen beperkt hinder ondervinden van overstorten. Dit betekent dus niet dat er geen effect is.
Dag Cees,
In dit vakartikel staan een aantal fouten. Er wordt bij het voorbeeld aangegeven dat de berekeningen zijn voor het pompstation Terwisscha (provincie Groningen)! Prov. Groningen zal wel kloppen, maar dus niet Terwisscha, maar een winning van 6,5 mln m3 per jaar en met een complexe ondergrond t.a.v. de hydraulische weerstand afdekkend pakket zoals wordt weergegeven in figuur 2 (artikel). Ook in figuur 2 staat in de tekst dat deze geldt voor de Verlagingslijnen stijhoogte(!!) en GHG, maar het onderschrift bij figuur 2 geeft aan de zomersituatie!!!
Mijn grijze haren gaan recht overeind staan bij deze hydrologische fouten. Of heb ik het mis? Terecht geeft Willem Zaadnoordijk aan dat over dit onderwerp veel discussie in het verleden is geweest, maar ik zie nu wel een aanpak met behulp van een numerieke rekenmethode! Wat ik wel mis in het vakartikel is bijv. het effect van de bodemkaart, de grondwateraanvulling (zomer/winter) en de veranderende elastische berging in de ondergrond in droge of natte weerjaren, maar dat zal allemaal wel via de relatie uit figuur 1 in de berekeningen zijn meegenomen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!