secundair logo knw 1

Op 8 mei ontvingen wij het trieste bericht dat onze collega Antoine Freijters op 52-jarige leeftijd plotseling is overleden. Antoine was sinds 2010 werkzaam bij Waterbedrijf Groningen, eerst vanuit zijn eigen adviespraktijk als business manager development, sinds 2013 als manager Ingenieursbureau en vanaf 2015 ook als hoofd afdeling Strategie en Onderzoek. Hij maakte sinds 2013 deel uit van het managementteam. 

Antoine Freijters 180 zw Antoine FreijtersAntoine was een ‘waterman’ in hart en nieren. Voordat hij bij ons in Groningen is gaan werken, had hij zijn sporen in de watersector al ruimschoots verdiend. Afgestudeerd aan de TU in Delft, faculteit industrieel ontwerpen heeft zijn carrière daarna altijd in het teken van water gestaan. 

Vanaf 2000 tot 2010 heeft hij gewerkt in diverse functies bij PWN o.a. als manager productie Noord, programmamanager, manager bedrijfsvoering & watertechnologie & installatiebeheer en vanaf 2005 manager bedrijfsvoering watertechnologie. Aansluitend is Antoine actief geweest als chief operating officer bij PWN Technologies.

Menselijke benadering
Antoine is altijd de man geweest van de techniek, maar bovenal was hij de man van de menselijke benadering. Zoals collega’s in Groningen hem afgelopen dagen typeerden: oprecht geïnteresseerd, integer, altijd op zoek naar het beste voor de ander, onzelfzuchtig en betrokken. Maar ook bescheiden. Die persoonlijke benadering heeft geleid tot duurzame relaties met zijn collega’s en de waardevolle combinatie van kennis en mensgerichtheid leverden hem het respect op dat hij verdiende. 

Zoals Antoine zelf in zijn profielinformatie bij ons bedrijf schreef: “Het is een schitterend vak, maatschappelijk heel relevant, ik werk graag samen met mensen in de watersector”. Antoine keek altijd vooruit, zag de kansen en de risico’s en wist die onder de aandacht te brengen op zijn eigen wijze. 

Hoog kwaliteitsbesef
Hij was vanuit zijn functie zowel bij de strategie als bij de uitvoering actief betrokken, dit maakte dat Antoine als geen ander in verbanden kon denken. Omdat hij zo’n hoog kwaliteitsbesef had, kon hij zich ook zorgen maken of alles wel goed zou komen. Altijd willen verbeteren, verder willen ontwikkelen en daartoe ook anderen te helpen in hun eigen context, dat was zijn stijl van leidinggeven. Hij liet iedereen in zijn waarde en was erop gericht anderen ruimte te geven om zich te ontwikkelen.

Onze gedachten en medeleven gaan uit naar zijn vrouw, kinderen en alle mensen die dicht bij hem stonden. We wensen hen heel veel sterkte. 

Voor ons blijft Antoine de techneut, de bevlogen waterman, de trotse echtgenoot en papa en fijne collega. We gaan hem enorm missen. 

Riksta Zwart, directeur Waterbedrijf Groningen

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Geheel eens met de reactie van dhr. Peters. "Natuur is leuk", maar even niet als het de landbouw in de weg zit. Dan poetsen we het weg als lastig (kleine snippers??) of ongewenst. Gemiste kans want, afgezien de intrinsieke verantwoording die de overheid en haar burgers heeft voor het behoud van onze natuur is het ook van groot belang voor drinkwater, economie (recreatie/vestigingsklimaat), wetenschap en het welbevinden van miljoenen mensen. En dat poets je niet weg tegen de marginale landbouw- en visserijbelangen. 
Ik vond het regeerakkoord een verademing na jaren waarin de werkende meerderheid de hobbies van allerlei clubs betaalde. Als kostwinner betaalde ik sowieso elke maand al een flinke boete. Er is in het hele akkoord toch ook geen enkele veroordeling te lezen voor mensen die vrijwillig kiezen "groen" te leven? Als je dat wilt, ben je toch vrij daarin?
Passende citaten: "Er wordt ingezet op: Een nieuwe, regio-specifieke derogatie van de Nitraatrichtlijn (gebaseerd op gemeten waterkwaliteit zoals in andere landen). En nog een: Daarvoor worden voor natuur, waterkwaliteit, klimaat en luchtverontreiniging waar mogelijk bedrijfsspecifieke emissiedoelen geformuleerd." Wat zijn dat voor criteria? In welke regio's moet dan worden gemeten en waar en bij welke bedrijven passen we dan welke criteria toe? Wie gaat al die gegevens verzamelen en al die metingen desgewenst opnieuw doen? Hoe lang gaat dat duren en hoeveel vervuiling moeten we dan nog toestaan?  En waar slaat 'waar mogelijk' op? We weten toch allang welke industriële vervuiling er is, waar die zich bevindt, en er is toch een kaderrichtlijn water? Dit gaat inderdaad over een ander land. Een ongewenst land.
Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.
Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!