secundair logo knw 1

Still uit de reportage

In de Filipijnen daalt de bodem rond de Baai van Manilla in een alarmerend tempo. Op sommige plekken zakt het land met meer dan een centimeter per maand. Voor bewoners staat het water inmiddels letterlijk tot aan de lippen. Een nieuw actieplan moet voorkomen dat ongeveer zeshonderdduizend mensen hun woongebied moeten verlaten. Nieuwsuur belichtte in een reportage de ernst van het probleem.

 

De ernst van de situatie werd anderhalf jaar geleden pijnlijk duidelijk. "Niet iedereen weet wat er gebeurt. Veel mensen denken dat het alleen door de stijgende zeespiegel komt", zegt Philip Minderhoud, van de Wageningen Universiteit. Volgens Minderhoud ligt de belangrijkste oorzaak bij het grootschalig oppompen van grondwater. Dat gebeurt onder meer voor visteelt, industrie en drinkwater voor de snel groeiende bevolking. Door deze onttrekking klinkt de bodem in en zakt het land steeds verder.

Hoewel de zeespiegelstijging – met enkele millimeters per jaar – ook een rol speelt, is de bodemdaling door de snelheid een veel urgenter probleem. De gevolgen zijn zichtbaar in het dagelijks leven. Huizen komen steeds lager te liggen en wegen worden herhaaldelijk opgehoogd met beton. Ondernemers kampen vrijwel continu met wateroverlast.

Politieke bezwaren
Volgens kustgeoloog Fernando Siringan van de Universiteit van de Filipijnen had de situatie voorkomen kunnen worden. Hij pleitte vijftien jaar geleden al voor het beperken van grondwaterwinning. "De autoriteiten begrijpen de kwestie prima. Maar iets zit in de weg om onze aanbevelingen over te nemen."

Siringan wilde verder onderzoek doen, maar liep tegen politieke obstakels aan. "Vanwege politieke bezwaren werd de financiering gestopt. Er is geen geld voor", zegt hij. "En dus kunnen we niet verdergaan." Ondanks de groeiende problematiek grijpen de autoriteiten vooralsnog niet in. Financiële belangen lijken daarbij een rol te spelen. Het bedrijf dat het meeste grondwater oppompt, wilde aanvankelijk reageren, maar zag daar uiteindelijk van af.

De gevolgen voor bewoners zijn groot. Door de aanhoudende wateroverlast raken steeds meer huizen onbewoonbaar. Wie het zich kan permitteren, verhuist naar hogere verdiepingen. Ook nieuwbouw biedt geen oplossing. In Masantol werd vijf jaar geleden een wijk gebouwd voor bewoners die moesten verhuizen vanwege het water. Maar ook daar zet de bodemdaling door. 

VN-klimaatfonds
De urgentie neemt verder toe doordat de zeespiegel deze eeuw naar verwachting met 30 tot 80 centimeter stijgt. Daarmee krijgen ook andere delta’s wereldwijd te maken, al verloopt de bodemdaling daar meestal minder snel. 
Internationaal wordt gezocht naar oplossingen. Een VN-klimaatfonds dat in 2023 werd opgericht om landen zoals de Filipijnen te ondersteunen, is nog niet operationeel. Wel vond onlangs een internationaal symposium plaats over de situatie in de delta.

Experts stelden daar een actieplan op voor de komende drie jaar. Daarin wordt ingezet op alternatieve waterbronnen, het opvangen van zoet water in natte perioden en extra investeringen in onderzoek. Ook is meer duidelijkheid nodig over de verantwoordelijkheden van verschillende overheden. Daarnaast benadrukken deskundigen het belang van voorlichting aan de bevolking. Minderhoud waarschuwt dat technische maatregelen alleen niet voldoende zijn. "Met alleen nog meer beton ben je er niet."

Bekijk hier de hele uitzending van Nieuwsuur

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.