secundair logo knw 1

Paviljoen ‘Meebewegen met water’ | Foto Biesbosch MuseumEiland

Het Biesbosch MuseumEiland in Werkendam heeft twee paviljoens in de vaste tentoonstelling ‘(Over)Leven met water’ volledig vernieuwd. De nieuwe paviljoens, met de thema’s ‘De natuur aan het woord’ en ‘Meebewegen met water’, zijn vorige week geopend door deltacommissaris Co Verdaas.

Het museum telt zeven paviljoens die tezamen het verhaal vertellen van de Biesbosch, het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. De paviljoens over het heden en de toekomst waren aan een update toe. “Ik hoef immers maar klimaatadaptatie te noemen en dan weet je dat de inzichten in de afgelopen tien jaar nogal veranderd zijn”, aldus museumdirecteur Peter van Beek.

Bij de feestelijke opening had deltacommissaris Verdaas wel een ernstige boodschap. “Er volgen nog vele zomers zoals in 2018 en dan extremer; te weinig drinkwater wordt dan het nieuwe normaal”, sprak hij bijvoorbeeld. Ook benadrukte hij hoe belangrijk het is dat we ons bewust zijn van onze geschiedenis (‘dat we ooit in dat moeras zijn gaan wonen’). “Daarom is het Biesboschmuseum van cruciaal belang”, aldus Verdaas. “Hier laten ze mensen snappen hoe het werkt.”

In één van de vernieuwde paviljoens nemen zeven kenmerkende plant- en diersoorten van de Biesbosch de bezoeker mee in hun leefwereld. Illustraties en een groot tapijt tonen deze bewoners en de verschillende landschappen van het gebied. In het andere paviljoen stapt men in een ‘immersieve beleving’ met opspattend water en voorbijvliegende vogels, waar de Biesbosch als Moeder Natuur zelf het woord voert en ‘geluidsdouches’ een verhaal vertellen als je eronder staat.

“Hier werpen we een blik op de toekomst: wat betekent klimaatverandering en wat kunnen wij als mens doen om het gebied te beschermen? We hopen bezoekers te inspireren om met andere ogen naar klimaatverandering te kijken en de gevolgen voor de natuur te begrijpen”, aldus Van Beek.

De nieuwe tentoonstelling is tot stand gekomen met financiële bijdragen van onder andere omliggende provincies, gemeenten, waterschappen en andere partijen uit de watersector, waaronder Rijkswaterstaat, het Hoogwaterbeschermingsprogramma en O&O-fonds Waterbouw. Ook hebben verschillende partijen uit de sector, waaronder Rijkswaterstaat, het Hoogwaterbeschermingsprogramma, Evides, Deltares en de waterschappen Rivierenland, Brabantse Delta en Hollandse Delta met kennis bijgedragen aan de samenstelling van de tentoonstelling. 

foto Martine de WitPaviljoen ‘De natuur aan het woord’ | Foto Martine de Wit

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.