Het loont om de herontwikkeling van vaarwegen integraal te benaderen. Daarvoor moeten de transactiekosten tussen partijen goed in de gaten worden gehouden, stelt promovendus Arjan Hijdra.

Veel rivieren, kanalen en meren moeten worden aangepakt, omdat kunstwerken verouderen en het gebruik van wateren verandert. Hoe kan deze herontwikkeling voldoen aan de grote diversiteit aan wensen en eisen in verband met onder meer recreatie, natuur en irrigatie en zo een maximale maatschappelijke waarde creëren? Deze vraag staat centraal in het onderzoek van Arjan Hijdra, senior-adviseur vaarwegen bij Rijkswaterstaat. Hierop promoveert hij op 16 februari aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Hijdra heeft de transactiekostentheorie die bekend is uit de private sector, geschikt gemaakt voor publieke infrastructurele projecten. Volgens deze theorie brengt elke vorm van samenwerking transactiekosten met zich mee: gedoe, tijd, moeite. Bij publieke projecten was daarvoor tot voor kort amper oog. Dat belemmert een integrale benadering, stelt Hijdra. “Vaak zien partijen het nut van samenwerken wel, maar blijken er allerlei moeilijkheden te zijn waardoor het uiteindelijk toch niet gebeurt.”

Volgens Hijdra is een integrale benadering van het herontwikkelen van vaarwegen lonend. Maar dan moeten wel de transactiekosten goed in de gaten worden gehouden. “Door dit afgewogen te doen haalt iedere partij maximaal rendement uit ingezette middelen. Gerichte en structurele verlaging van de transactiekosten maakt dat meer kansen rendabel worden voor realisatie.”

Om te bekijken hoe deze kosten omlaag kunnen worden gebracht, analyseerde Hijdra verschillende vaarwegprojecten in Nederland en de Verenigde Staten. Hij geeft als voorbeeld de herinrichting van de Miami River. “Dit project is een succesverhaal geworden door een onafhankelijk, neutraal platform te creëren, een soort ‘belangenmakelaar’. Deze belangenmakelaar inventariseerde belangen, signaleerde kansen en coördineerde. De inspanning die individuele partijen moesten leveren, werd daardoor kleiner.” Hijdra heeft zijn bevindingen samengevat in een vijfstappenplan voor de ontwikkeling van infrastructuur van maatschappelijke waarde.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe kan het zijn dat na het laatste hoogwater vorig jaar zomer alle vis verdwenen is uit ons water in de Strang naast de rivier de Waal.
Mooi initiatief. Kijk bij het opstellen van de kosten niet alleen naar die van een dergelijk installatie maar ook naar de maatschappelijke kosten als niets doet.
Ik begrijp niet waarom voedselzekerheid geborgd zou moeten zijn. Als dat zo is, dan moeten we sierteelt, als bloembollen en lelies, niet meer subsidiëren en er voor zorgen dat de landbouw voedsel voor mensen produceert, en niet voor dieren.
@Hans MiddendorpBen het de laatste tijd niet vaak met je eens, maar deze keer wel. Terechte vragen, want ik vind het ook een vaag en ongrijpbaar verhaal.
In de titel staat: "cultuurverandering nodig". Uit de tekst blijkt dat er een transitie nodig is (niet verwonderlijk) en dat er gewerkt wordt aan een "routekaart'. Maar wat zijn nou precies de (tussen) resultaten en welke cultuurverandering is er nodig?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!