0
0
0
s2smodern

Zeegrasvelden beginnen zich op sommige plekken in de Europese Unie te herstellen door verbeterde waterkwaliteit, nadat zij lange tijd hard achteruit zijn gegaan. De situatie in Nederland is echter minder hoopvol door ongunstige omstandigheden. Dat blijkt uit Europees onderzoek waarbij de Radboud Universiteit is betrokken.

Een eeuw geleden bevonden zich in de Nederlandse Waddenzee, inclusief de toenmalige Zuiderzee, nog uitgestrekte velden met zeegras. Deze zaadplant is belangrijk als broedplaats van vissen en ter bevordering van de waterkwaliteit. Er is echter veel zeegras verloren gegaan door ziekte, verslechterde waterkwaliteit en kustontwikkeling, waardoor het plantje nu amper meer in ons land voorkomt. Ook in andere Europese landen is dezelfde ontwikkeling te zien. 

Europese wetenschappers constateren in een onderzoek dat vanaf het eind van de twintigste eeuw de afname langzamer gaat en op sommige plekken zeegrasvelden zich herstellen. Dat hangt samen met maatregelen van de Europese Unie om de waterkwaliteit te verbeteren. Het recordherstel is te zien in de Noord-Duitse Waddenzee. De onderzoekers maakten gebruik van gegevens van 737 locaties langs de kust van 25 Europese landen.

Zeer laag niveau
Marieke van Katwijk 180 vk Marieke van KatwijkDit is goed nieuws voor Europa maar in Nederland is nog veel werk te verrichten, stelt Marieke van Katwijk van de Radboud Universiteit die betrokken is bij het onderzoek. “Het niveau in Nederland is stabiel, maar op een zeer laag niveau”, zegt de milieukundige op de site van de universiteit. Het herstel in het Noord-Duitse deel van de Waddenzee is volgens Van Katwijk niet maatgevend. Hier gaat het om een ander type zeegras dat sneller groeit dan het zeegras in het Nederlandse deel.

De westelijke Waddenzee is ook veel dieper. Op enkele plaatsen is wel diep groeiend type zeegras mogelijk. De oostelijke Waddenzee lijkt met veel droogvallende platen meer op de Noord-Duitse Wadden en is daarom geschikter voor het ondiep groeiende type zeegras. Probleem is dat de zee hier erg voedselrijk is, onder meer vanwege de landbouw. Van Katwijk: “Of wij het succesvolle herstel als in Duitsland zouden kunnen behalen is daarom niet waarschijnlijk. Maar beter dan nu zou zeker wel moeten kunnen.”

In Zeeland wordt zeegras in het Grevelingenmeer aangeplant. De plant verdween hier rond 1990. Erg geslaagd is het herstelproject nog niet. “Het aanplanten is moeilijk, want er zijn veel meer krabben en algen. De voedselketen lijkt verstoord”, aldus Van Katwijk.

 

MEER INFORMATIE
Publicatie in Nature Communications
Bericht van Radboud Universiteit
Zeegrasherstel in Waddenzee

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mag de natuur ook de natuur nog zijn? Waarom zou men zeegras willen opdringen? Zonde van de geïnvesteerde menskracht en publieke middelen.
Heel mooi, oevers die beplant zijn met oeverplanten die vanaf de kant schuin de sloot in lopen, maar hoe zit het met het maaibeleid van deze oevers? Machines, maaiboten en maaiharken veroorzaken heel veel dierenleed, zoals verwondingen van watervogels, vissen, amfibieën etc met de dood daaropvolgend of blijvend letselschade /verminkingen. Kosten-batenplaatje heiligt de middelen. Dit zou ook zonder dierenleed kunnen, vind ik.
Is er geen ondernemer te interesseren in het vangen van deze beestjes en ze te verkopen voor consumptie? Ze zijn ook lekker, die rivierkreeftjes.
Mooi initiatief! Maar wat is eigenlijk de uitdaging? Of de aanleiding?
Lees niks over de bodemsamenstelling en die bepaalt welke soort planten er groeien.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het