secundair logo knw 1

Voor de nieuwe oevers langs de dijk is tien miljoen kubieke meter zand gebruikt I foto: Rijkswaterstaat

De Houtribdijk is over een lengte van tien kilometer versterkt met zandoevers. Rijkswaterstaat spreekt van een wereldwijde primeur. Deze methode van bouwen met de natuur is voor de eerste keer toegepast bij een binnenmeer zonder getijdewerking.

De Houtribdijk is een dam tussen het IJsselmeer en Markermeer, waarover verkeer tussen Enkhuizen en Lelystad rijdt. De zandoevers liggen langs bijna de helft van de dijk: het tien kilometer lange stuk tussen Enkhuizen en Trintelhaven. In december startte de Combinatie Houtribdijk (Boskalis en Van Oord) in opdracht van Rijkswaterstaat met het leggen van enorme zandpakketten langs beide kanten van de dijk. Afgelopen weekend is het laatste zand gestort. De aannemer werkt nu de oevers op de vereiste hoogte af.

Meer biodiversiteit
Rijkswaterstaat heeft het over een wereldwijde primeur. “Het gebruik van zandige oevers is wereldwijd niet eerder op deze manier toegepast in een binnenmeer zonder eb en vloed. De oevers zorgen voor meer biodiversiteit in het IJsselmeergebied, waar over het algemeen vooral harde, stenige oevers zijn”, aldus een bericht op de site van Rijkswaterstaat.

Versterking van de Houtribdijk was nodig omdat die niet meer voldeed aan de nieuwe veiligheidsnormen. In het deel van de dijk waar de zandoevers zijn gelegd, is het water relatief ondiep. Dat maakte het mogelijk om de methode van bouwen met natuur toe te passen, waardoor de dijk niet hoefde te worden verhoogd. Het dieper liggende deel richting Lelystad wordt versterkt met breuksteen en gietasfalt.

De aannemer heeft het zand gehaald uit zandwinputten in het Markeermeer. In totaal is tien miljoen kubieke meter zand gebruikt. Deze hoeveelheid is volgens Rijkswaterstaat groter dan normaal gesproken in een jaar langs de hele Nederlandse kust wordt gestort. Opgezogen bodemmateriaal dat niet geschikt was voor dijkversterking, is gebruikt voor het nieuwe natte natuurgebied Trintelzand.

Eerst pilot
Bij de aanleg van de zandoevers is niet over een nacht ijs gegaan. Zandversterking werkt in een zoetwatermeer heel anders dan in een kustgebied en daarover was vooraf weinig bekend. De methode is eerst vier jaar lang getest in een proefvak bij Trintelhaven. De conclusie was dat een stabiele zandige oplossing in een meeromgeving mogelijk is. De oever is tijdens de pilotperiode goed blijven liggen. De hoeveelheid zand is vrijwel gelijk gebleven ondanks soms zware stormomstandigheden met hoge golven.

Rijkswaterstaat gaat in samenwerking met TU Delft de komende jaren verder onderzoeken hoe de onvoorspelbare golfslag in het IJsselmeergebied de zandoevers beïnvloeden. De kennis opgedaan bij de Houtribdijk is intussen gebruikt in andere projecten, zoals de dimensionering van de zandige buitenranden van de Marker Wadden en de versterking van de Markermeerdijken tussen Hoorn en Edam.

 

MEER INFORMATIE
Rijkswaterstaat over afronding van zandstort
Bericht over pilotresultaten
Rijkswaterstaat over versterking van Houtribdijk

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.
Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!
Goed dat er naar de toelatingseisen voor individuele middelen wordt gekeken, maar realiseer je dat de giftigheid in het water veroorzaakt wordt door de cocktail aan middelen. Voor het waterleven zijn het naast de bestrijdingsmiddelen ook de PAK's, zware metalen en ammoniak die schade aanrichten. Gezamenlijk zijn ze er voor verantwoordelijk dat meer dan een derde van de Nederlandse oppervlaktewateren zo giftig is dat de biologische doelen niet gehaald kunnen worden. En dan zijn er nog de 'nieuwe stoffen' die vanwege persistentie en specifieke gevaren voor de mens en het milieu schadelijk zijn.
@Bertha AntonissenDat lijkt me uitgesloten. Die bufferstroken zijn Europees voorgeschreven en dienen ook ter voorkoming van afspoeling meststoffen naar het oppervlaktewater. Overschrijding van de nitraatnorm voor KRW-wateren is voor zo ver ik weet de veruit grootste / meest algemene oorzaak van het niet halen van de KRW-normen voor de KRW-wateren. 
Mooi initiatief! We hebben nog 2,5 jaar.....