Waterschap Limburg heeft de aannemerscombinatie Dijkzone Alliantie geselecteerd voor de bouw van een zelfsluitende waterkering in Steyl. Die moet het kloosterdorp en het nabij gelegen Venlo beschermen tegen hoog Maaswater, maar ook het zicht vrij laten als dat niet nodig is.

Met een hoogte van 2,7 meter (en een lengte van 160 meter) wordt dit de hoogste zelfsluitende primaire waterkering in Nederland. Het winnende ontwerp, de Vlotterkering, kwam na een intensieve aanbestedingsprocedure als beste uit de bus. Daarbij is getoetst op prijs, ruimtelijke kwaliteit, omgevingshinder en technische betrouwbaarheid.

De combinatie Dijkzone Alliantie is een samenwerking van Ploegam, Hollandia Infra en Dura Vermeer. Zij ontwikkelen de Vlotterkering, die in 2006 werd ontworpen door Gerard Jansen en Jan Vermond, nu verder door.

Het gaat om een scharnierend vlottersysteem van een stalen klep met aan de onderzijde drijvers in een betonnen bak. Als de bak bij hoogwater volloopt, stijgt de kering automatisch. Rubberen profielen zorgen voor een waterdichte afsluiting aan de onderkant en bij de poorten.

Buitendijks balkon
"De techniek is eigenlijk heel simpel en toch enorm robuust", zegt bestuurder Jos Teeuwen van Waterschap Limburg. Hij heeft er daarom vertrouwen in dat Steyl en Venlo goed beschermd zijn bij hoogwater.

Ook het ontwerp is bijzonder, omdat het openbaar gebied aan de buitenkant van de kering is verwerkt. Daarmee wordt volgens de aannemer "een soort buitendijks balkon voor Steyl" gecreëerd. De inwoners die dicht bij de kering wonen, hebben hierdoor zo min mogelijk last van recreanten.

Dat het een (dure) zelfsluitende waterkering moest worden, was in een eerder stadium al besloten. Omdat Steyl een van rijkswege beschermd dorpsgezicht is, met onder andere vijf kloostercomplexen, is zowel het zicht op als vanaf de Maas zeer de moeite waard. "De zelfsluitende kering ontneemt dat zicht straks alleen als het ook echt nodig is: bij hoogwater", aldus het waterschap.

Nooddijk
De dijkversterking in Steyl-Maashoek is onderdeel van het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma. De huidige kering ‘op Steyl’ is niet hoog en niet sterk genoeg, zo bleek ook tijdens de watersnood afgelopen zomer. Er moest toen een nooddijk aangelegd worden.

Het voorlopige ontwerp van de Dijkzone Alliantie is gisteren aan de direct omwonenden gepresenteerd. De komende periode worden de plannen verder uitgewerkt, waarbij de inmiddels ingediende zienswijzen worden meegenomen. Ook zullen nog de nodige onderzoeken plaatsvinden.

Het is de bedoeling dat de werkzaamheden in het eerste kwartaal van 2023 beginnen. Eind 2024 moeten ze zijn afgerond. 


MEER INFORMATIE
Waterschap Limburg over dijkversterking Steyl-Maashoek
H2O-bericht: Kloosterdorp Steyl krijgt hoogste zelfsluitende waterkering van Nederland

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.
Klinkt goed! Maar waarom wordt dit niet bij alle waterschappen ingevoerd? Dan ontstaan er meer mogelijkheden tegen lagere prijzen.
Afsluiten van de Nieuwe Waterweg met zeesluizen (Plan Spaargaren) zal de riviersedimentstroom naar het zuidwesten voeren. Daar is behoefte aan sediment. Het baggeren in de binnengelegen (oude) Rotterdamse havens wordt daardoor tot een minimum beperkt. Zeewaartse afhandeling van schepen (containertransferia) op de Maasvlakten maken tevens dat de Nieuwe Waterweg mag verondiepen. Binnenvaartschepen hebben immers een geringe diepgang. Bovendien wordt het rivierpeil dankzij zeesluizen meer beheersbaar.

Wil Borm
Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer
Interessant artikel en mooi initiatief.. wel jammer dat er meerdere keren over waterpomp gesproken wordt terwijl het warmtepomp is.
Redactie: dank, is gecorrigeerd.
Energetisch mooi maar hoe worden de kosten binnen de perken gehouden, zodat de “gewone” burger het nog kan betalen? Hoe bedrijfszeker is de installatie en het net?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!