secundair logo knw 1

De prijs wordt sinds 2015 uitgereikt | Beeld KIVI

Gezocht: ir. (m/v/x), uitblinkend in vakmanschap, innovatiekracht, ondernemerszin, maatschappelijke betrokkenheid en met aanleg voor ambassadeursschap. Iedereen die iemand kent die deze hokjes vinkt, wordt door het Koninklijk Instituut Van Ingenieurs (KIVI) uitgenodigd om diegene te nomineren voor de 13e Prins Friso Ingenieursprijs.

Het KIVI, sinds 1847 de beroepsvereniging voor ingenieurs in Nederland, reikt de prijs jaarlijks uit om het ingenieursvak in de schijnwerpers te zetten. De prijs is vernoemd naar de in 2013 overleden prins Friso, wie ingenieur in de werktuigbouwkunde en lucht- en ruimtevaarttechniek was. 

De prijs komt met een eervolle verantwoordelijkheid. De winnaar wordt namelijk een jaar lang ambassadeur van de Nederlandse ingenieursgemeenschap. Daarmee wil het KIVI laten zien welke bijdrage ingenieurs leveren aan de samenleving. 

Dit jaar ging de prijs naar werktuigbouwkundig ingenieur Martijn Otten. Otten, directeur van printtechnologiebedrijf AV Flexologic, werd geprezen voor zijn technische diepgang, can-do-mentaliteit en maatschappelijke inzet. Zo ontwikkelde hij aquadrones voor het uitvoeren van risicovolle reddingsoperaties op rivieren en meren in Oekraïne, en startte het initiatief Engineers for Impact. Daarmee wil hij ingenieurs, non-profitorganisaties, impactbedrijven en overheden “sneller samenbrengen rond echte problemen om mensen te helpen”. 

De publieksprijs van 2026 werd gewonnen door waterbouwkundig ingenieur Martine Stam, ontwerp- en projectleider waterveiligheid bij ingenieursadviesbureau Sweco, en lid van de Taskforce Deltatechnologie. In haar werk zet Stam zich in voor toekomstbestendige en duurzame dijkversterkingen, bijvoorbeeld door het gebruik van gebiedseigen grond. 

Voor de titel ‘Ingenieur van het Jaar 2027’ zoekt de jury iemand die uitblinkt in:

  • vakmanschap (het doorgronden van complexe vraagstukken en het vertalen van kennis naar toepasbare oplossingen);
  • innovatiekracht (het ontwikkelen van nieuwe oplossingen of het toepassen van bestaande technologie op vernieuwende wijze);
  • ondernemerszin (initiatief nemen, ideeën in praktijk brengen en mensen en middelen in beweging krijgen);
  • maatschappelijke impact (het leveren van een concrete bijdrage aan maatschappelijke uitdagingen); 
  • en ambassadeurschap (het ingenieursvak overtuigend vertegenwoordigen, en uitdragen wat ingenieurs voor de samenleving betekenen). 

De prijs zal op woensdag 10 maart 2027 worden uitgereikt tijdens de Dag van de Ingenieur op de Technische Universiteit Eindhoven. Het indienen van nominaties kan tot en met 13 november. 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?