0
0
0
s2smodern

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en UN-Water vragen dringend om meer investeringen in drinkwater- en sanitaire systemen. Zwakke overheden en een gebrek aan personeel en middelen frustreren de ontwikkelling van water- en sanitaire voorzieningen in de armste landen, blijkt uit een nieuw rapport. Beide organisaties doen de oproep vandaag tijdens de World Water Week in Stockholm. 

Het rapport van UN Water (Global Assessment and Analysis of Sanitation and Drinking 2019, GLAAS) is gebaseerd op onderzoek in 115 landen en regio’s waar 4,5 miljard mensen wonen. Het onderzoek maakt duidelijk dat een gebrek aan plannen, beleid, personeel en middelen de beschikbaarheid van water, sanitaire voorzieningen en hygiëne beperkt. 

Het is het 5e GLAAS-rapport in 10 jaar. In deze GLAAS wordt specifiek gekeken naar vier belangrijke factoren voor het realiseren van water-, sanitatie- en hygiënesystemen, te weten governance, monitoring, human resources en financiën. Daarbij hadden de onderzoekers met name aandacht voor beleid, plannen en doelstellingen.

Positieve percentages
In het rapport staat dat de meeste landen beleid hebben voor drinkwater (94%), sanitaire voorzieningen (94%) en hygiëne (79%) en ze hebben ook gerapporteerd dit beleid met implementatieplannen te ondersteunen. 

Edoch, minder dan 15 procent van de landen beschikt ook over de financiële of personele middelen die nodig zijn om hun plannen uit te voeren. Negentien landen en één regio rapporteerden een financieringskloof van meer dan 60 procent tussen geïdentificeerde behoeften en beschikbare financiering, aldus het rapport.

Topprioriteit
Gilbert Houngbo 180 vk Gilbert Houngbo"Als we een gezondere, rechtvaardiger en stabielere samenleving willen creëren, dan moet het versterken van de systemen voor degenen die nu leven zonder veilige en betaalbare water-, sanitaire en hygiëne voorzieningen een topprioriteit zijn", zegt Gilbert F Houngbo, voorzitter van de VN -Water en president van het Internationaal Fonds voor landbouwontwikkeling.

In het rapport wordt ook vastgesteld dat het duurzame ontwikkelingsdoel van de Verenigde Naties voor de beschikbaarheid van schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen (SDG 6), een positief effect heeft op de ontwikkeling van ambities in arme landen. Ongeveer de helft van de landen heeft stedelijke of landelijke doelen gesteld om tegen 2030 100 procent dekking voor veilig drinkwater te bereiken. 

 

MEER INFORMATIE
Weak systems and funding gaps jeopardize drinking-water and sanitation in the world’s poorest countries

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Leuk artikel en een relevant onderwerp. Omdat hier inderdaad vaak niet goed over nagedacht wordt. Dit ziet er goed uit. Ik heb nog wel een overweging. De methode kan ook afhangen van wat je precies wil berekenen. Er wordt hier uitgegaan van een situatie waarin alle metingen een waarde zouden moeten hebben. Als ik naar figuur twee, drie en vijf kijk, ziet dit er meer uit als een scheve distributie met een hoop extra nullen. Ik denk dat dat zeker kan voorkomen, vooral bij microverontreinigingen.
Niet alle plekken worden bijvoorbeeld beïnvloed door emissiebronnen. Mogelijk wil je dan alleen de gemiddelde concentratie van alle metingen waar de verontreiniging ook echt aanwezig is. Dan zou een methode waar je de verdeling schat, en daarmee het aantal nullen vaststelt, en alleen een gemiddelde waarde aan een deel van de metingen (de niet-nullen) geeft, nauwkeuriger zijn voor het gemiddelde. Ook als je de fractie waar iets gemeten is wil weten, zou dit handig zijn. Ik vraag me af of deze aanpak ook gebruikt wordt.
Uitstekende aanvullingen Jos. Er is een "gesprek" ontstaan dat de toekomstige drinkwatervoorziening van Nederland kan vormgeven. Na Ozon-Actieve Kool Filtratie (AKF) en na UV/H2O2-AKF is het drinkwater microbiologisch betrouwbaar; dat bewijzen respectievelijk Waternet en PWN dagelijks op hun drinkwaterproductielocaties. De conventionele coagulatie, flocculatie, sedimentatie en snelfiltratie kan inmiddels kosten- en milieuefficient vervangen worden door Suspended Ion eXchange (SIX), in-line coagulatie en ceramische membraanfiltratie. Ik heb er alle vertrouwen in dat de Nederlandse procestechnologen de meest ideale waterbehandeling voor de geselecteerde bron kunnen ontwerpen. In geval van een installatie met grote capaciteit kan er zowel direct drinkwater geleverd worden en kan de wateraccu in de Veluwe intelligent opgeladen worden - jouw idee is een verdere uitwerking meer dan waard.
Het stromen van water door rioolbuizen heeft slijtage ten gevolg in met name de BOB (binnen onderkant buis).
Deze slijtage is een gevolg van het schuren en heeft plaats bij alle materialen. Alleen zachtere materialen slijten sneller als hardere materialen. Een logische verklaring voor aanwezigheid van microplastics bij RWZI's lijkt me.
Een groot deel van de transportleidingen van afvalwater in Nederland zijn kunststoffen: PE, PP en PVC.
Beste Herman van Dam en Jos Peters,
Boeiende discussie, waarvan ik denk dat ieders mening redelijk is, dus een waarheid-in-midden benadering zou een kans kunnen zijn en wellicht het onderzoeken waard. Suggesties zijn:
1) water infiltreren op de lage flank van de Veluwe, b.v. het Apeldoorns kanaal heeft nu ook een infiltrerende werking, nabij dit kanaal an een waterwinning wellicht wel zonder negatieve invloed op Veluwe massief te veroorzaken.
2) water gebruiken dat in wintermaanden uit de sprengen stroomt ook op de flank van de Veluwe, zodat sprengen blijven stromen en laaggelegen beken een redelijk debiet behouden (al is het debiet dan lager dan huidig).
vriendelijke groet, Gerrit Schouten (hydroloog en geboren op de oost-Veluwe)
Moeten we ons al zorgen gaan maken om het oppervlaktewater?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.