0
0
0
s2sdefault

Waterschap Drents Overijsselse Delta (WDODelta) gaat op de rioolwaterzuivering Dalfsen een onderzoek doen naar het terugwinnen van cellulose. Het betreft een fullscale pilot. Het waterschap investeert ruim 1,2 miljoen euro. 

Cellulose bestaat uit vezels afkomstig uit onder andere wc-papier en wordt teruggewonnen uit het slib van de rwzi. In Dalfsen richt WDOD zich gedurende 18 maanden op het produceren van hoogkwalitatief cellulose dat geschikt is voor de afzetmarkt. Daarnaast wordt onderzocht of de winning van cellulose bijdraagt aan de verbetering van het zuiveringsrendement van de rwzi.

De installatie bestaat uit een tweetrapszeving (zeefbocht gevolgd door een trommelzeef) die geldt als een ‘proven technology’ met een hoge bedrijfszekerheid. De aandacht gaat dus niet uit naar de werking van de technieken, maar naar het winnen van ‘hoogkwalitatief zeefgoed dat ingezet kan worden als celluloseproduct’.

Inzet is om nieuwe afzetkanalen te vinden voor deze 'hoogkwalitatieve cellulose'. In samenwerking met potentiële afnemers zal de kwaliteit van de teruggewonnen cellulose worden geanalyseerd. Op die manier wil het waterschap gezamenlijk toewerken naar cellulose van geschikte kwaliteit voor diverse afzetmarkten.

“We hopen met dit onderzoek bij te dragen aan de ontwikkeling van een effectieve techniek om cellulose uit rioolslib te halen en in te kunnen zetten als circulaire grondstof”, zegt dagelijks bestuurslid Marion Wichard. 

Motivering
In de vergadering van april dit jaar stemde het algemeen bestuur van WDOD in met het project. In de motivering van het besluit wordt onder meer gesteld dat de proef bijdraagt aan de ontwikkeling en opwaardering van cellulose als circulaire grondstof, passend binnen het beleid van het waterschap om afvalwater als bron te beschouwen van waardevolle grondstoffen. Het doel hierbij is op de lange termijn kosteneffectieve terugwinning van cellulose uit actief slib te realiseren.

Ook wil het waterschap in de pilot onderzoeken of terugwinning van cellulose er toe leidt dat er Actiever Actief Slib (AAS) ontstaat, waardoor de rwzi een hogere belasting kan verwerken. Voorts wordt onderzocht of cellulosevezels kunnen worden gebruikt om het ontwateringsproces van slib efficiënter te maken.

De financiering van het proefproject komt voor rekening van het waterschap. De kosten voor de installatie zijn geraamd op 680.000 euro en voor de operationele kosten van de pilot rekent WDOD met een bedrag van 580.000 euro.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • This commment is unpublished.
    Jan Visscher (AB-lid · 3 months ago
    Er is geen beslissing genomen in de april vergadering van het Algemeen Bestuur. Toen is het voorstel teruggenomen door het Dagelijks Bestuur. In de volgende vergadering, die geweest is op 18 mei jl., is het voorstel aangenomen met 19 stemmen voor en 10 tegen.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.