secundair logo knw 1

Beeld uit Zeeland van de ramp I Foto: Beeldbank Rijkswaterstaat

Het geschiedenisprogramma Andere Tijden van de NTR en VPRO herdenkt deze maand de Watersnoodramp van 1953 met de vierdelige documentaireserie Het water komt. Ook is er een app met podwalks waarmee in zeven steden en dorpen historische waterwandelingen kunnen worden gemaakt.

In de tv-serie wordt aan de hand van archiefmateriaal en ooggetuigenverslagen een beeld geschetst van het verloop en de nasleep van de ramp die aan 1.836 mensen en tienduizenden dieren het leven kostte en voor een enorme schade zorgde. In de eerste aflevering van Het water komt staat centraal: wat gebeurde er nu precies in de fatale nacht van 31 januari op 1 februari 1953? Deze reconstructie wordt aanstaande vrijdagavond uitgezonden.

In de tweede documentaire wordt de vraag gesteld of de Watersnoodramp te voorkomen was geweest. Hierin is veel aandacht voor Johan van Veen, de vader van het Deltaplan. Hij waarschuwde jarenlang tevergeefs voor de slechte toestand van de dijken.

De derde aflevering gaat over het traumatische verwerkingsproces van mensen die de vreselijke gebeurtenis meemaakten. De serie sluit af met wat we hebben geleerd van de Watersnoodramp. Is dat voldoende om Nederland droog te houden? Jongeren vertellen over hoe zij tegen het weer toenemende gevaar van water aankijken.

Veel verhalen nog niet gedeeld
Presentator is Winfried Baijens die opgroeide in Zeeland. Hij neemt ook de landelijke uitzending van de officiële herdenking in Ouwerkerk op 1 februari voor zijn rekening. Het is nu zeventig jaar later maar nog steeds zijn veel verhalen niet gedeeld, zegt Baijens in een interview met het Algemeen Dagblad.

“Waar ik van schrok is hoe diep de ramp nog zit, ook bij de latere generaties, de kinderen van de ooggetuigen. Je ziet vaker bij dit soort ingrijpende gebeurtenissen dat het lang duurt voordat het gesprek erover op gang komt. Dat is hier ook duidelijk gebleken. Daarvoor was het verdriet te groot en te allesomvattend. Bovendien was, na de oorlog, alles al gericht op de wederopbouw.”

Zeven historische waterwandelingen
In aanvulling op de tv-serie is er de podwalk app Het water komt. Hierin worden de verhalen verteld van zeven steden en dorpen waar heftige watersnoodrampen hebben plaatsgevonden. In Oude-Tonge wordt de ramp uit 1953 belicht. De andere verhalen gaan over Marken, Dordrecht, Valkenburg, Zwolle, Nijmegen en Amsterdam Tuindorp-Oostzaan.

De GPS-gestuurde audiotours zijn bedoeld als historische waterwandelingen. Met behulp van augmented reality wordt de stijging van het water op locatie getoond.

De documentaireserie Het water komt wordt op vrijdagen om 20.30 uur uitgezonden op NPO 2: op 6, 13, 20 en 27 januari. De podwalk app is gratis te downloaden in de App-store of Play-store. Meer informatie is te vinden op de themapagina van de NTR. De NOS zendt de herdenking 70 jaar na de Watersnoodramp uit op woensdag 1 februari op NPO 2. Daarnaast presenteert Herman van der Zandt van 30 januari tot en met 6 februari het dagelijkse NOS Watersnoodjournaal op NPO 1.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.