0
0
0
s2sdefault

Het watersysteem in ons land wordt tot het uiterste op de proef gesteld, blijkt uit Waterschapspeil 2016. In deze publicatie geven de waterschappen een overzicht van hun resultaten tussen 2013 en 2015 en schetsen ze de uitdagingen voor de komende jaren.


In zijn voorwoord schrijft voorzitter Hans Oosters van de Unie van Waterschappen dat het alle hens aan dek voor iedereen is. Zo komen door de verandering van het klimaat hoosbuien veel vaker voor dan vroeger. Ook is het verbeteren van de waterkwaliteit een zaak van lange adem. Waterschappen meten regelmatig nog te veel gewasbeschermingsmiddelen, meststoffen en geneesmiddelen.

“Ons watersysteem staat erg onder druk”, zegt Anke van Houten, projectleider bedrijfsvergelijkingen bij de Unie van Waterschappen. Zij noemt de situatie bij regionale waterkeringen: 57 procent (in lengte uitgedrukt) voldoet in 2015 aan de normen. Dat is een daling met 10 procent ten opzichte van 2013. “De waterschappen doen er zeker niet minder aan. De afname houdt rechtstreeks verband met de klimaatverandering. Beter gaat het met de primaire keringen. Daarvan voldoet 73 procent aan de normen, een toename met 4 procent. Ik verwacht echter over twee jaar andere cijfers, omdat in 2017 nieuwe dijknormen worden ingevoerd.”

Een vergelijkbare ontwikkeling is te zien bij waterkwaliteit, aldus Van Houten. Bij slechts 43 procent van de waterlichamen voldoet het oppervlaktewater aan de normen voor prioritaire en gevaarlijke stoffen. “Een vermindering met 10 procent. Het water wordt niet viezer, integendeel. Maar er komen steeds meer stoffen op de lijst te staan. En als een van deze stoffen wordt aangetroffen, is het water niet goed.”

Er zijn volgens Van Houten ook diverse lichtpunten. De kwaliteit van 97 procent van het zwemwater is in orde. De waterschappen leveren een steeds betere prestatie bij duurzaamheid. Zo wekken zij 29,7 procent van alle energie die ze gebruiken, zelf op.

Gezinnen met een eigen woning gaan in 2017 gemiddeld 4 euro netto meer betalen aan waterschapsbelasting. Van Houten: “Een zeer geringe stijging, als je bedenkt dat waterschappen daar steeds meer voor moeten doen. De waterschappen werken veel samen, onder andere bij innovaties. Dat levert echt geld op.”

Hier is Waterschapspeil 2016 te downloaden. De cijfers van de waterschappen waarop deze publicatie is gebaseerd, zijn te vinden in de Waterschapsspiegel.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.