secundair logo knw 1

De Unie van Waterschappen heeft een nieuw platform gelanceerd om de innovatiekracht van de afzonderlijke waterschappen te bundelen en de samenwerking tussen de waterschappen op dit gebied te versterken. ‘Het gaat om richting en impact’.

“Er zijn 21 waterschappen en die zijn individueel en samen al best goed bezig als het gaat om het stimuleren van innovaties”, stelt Bjorn Prudon, beleidsmedewerker innovatie bij de Unie van Waterschappen en landelijk aanspreekpunt van het platform.

Bjorn PrudonBjorn Prudon“Maar,” vervolgt Prudon, “veel onderwerpen waar innovatiekracht gevraagd is, gaan meerdere waterschappen aan. Denk aan droogte of pfas. Met dit platform willen we de grotere vragen aanpakken en met die vragen vervolgens richting kennisinstellingen of marktpartijen gaan om gerichte acties te kunnen stimuleren.”

Door de samenwerking op dit vlak te zoeken, verwacht Prudon ook de slagkracht van de waterschappen te verbreden. “We zien nu nog vaak dat pilots van individuele waterschappen geen echt vervolg krijgen, terwijl juist de fase van pilot naar productontwikkeling zo belangrijk is. We vergroten de impact van onze inspanningen door intensiever samen te werken, want door samen op te trekken bieden we aan marktpartijen een steviger blok. Dat past mijns inziens ook bij de rol van de overheid als aanjager van innovaties.”

Prudon verwacht dat de deelnemers aan het platform, meestal de innovatiemanagers van de waterschappen, enkele keren per jaar allemaal samen zullen komen. “Maar daarnaast zie ik voor me dat er op themagebieden vaker bijeenkomsten zijn zodat mensen kennis en kunde uit kunnen wisselen, vast kunnen stellen waar de waterschappen behoefte aan hebben en daar onze gebundelde kracht op richten.”

Met een bijeenkomst begin oktober is het nieuwe platform afgetrapt. Daarbij is het innovatielandschap van de waterschappen in kaart gebracht.” Prudon: “Er is gesproken over het ontwikkelen van een strategische agenda. Een ander idee was het maken van een innovatieportfolio. In elk geval wordt de urgentie breed gevoeld om dit verder te brengen binnen onze vereniging.”

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.