secundair logo knw 1

De waterschappen willen zelf ook een rol spelen bij natuurherstel l Foto Unsplash/Ries Bosch

De uitspraak van de rechter vandaag in de zaak van Greenpeace tegen de Staat kan opnieuw leiden tot een impasse in het stikstofbeleid, zo vrezen de waterschappen. Ze zijn voorstander van een versnelling in natuurherstel, maar benadrukken ook dat vertraging van hun projecten daarop juist een averechts effect heeft.

Volgens de rechtbank in Den Haag handelt de Staat onrechtmatig door de verslechtering van de stikstofgevoelige natuur in Natura 2000-gebieden niet tijdig te stoppen en de eigen stikstofdoelen niet te halen. Daarmee stelt hij de milieuorganisatie Greenpeace, die de zaak had aangespannen, in het gelijk. 

De rechter eist dat de regering alsnog de doelen haalt die ze zelf voor 2030 heeft gesteld, op straffe van een – zeer uitzonderlijke – dwangsom van 10 miljoen euro. Daarbij moet voorrang worden gegeven aan de meest kwetsbare natuur, zoals de Omgevingswet ook voorschrijft. 

Die wettelijke stikstofdoelen zijn volgens de rechtbank 'een absolute ondergrens', waarvan niet zonder een dwingende reden kan worden afgeweken. De maatregelen die onder het vorige kabinet zijn vastgesteld, zijn echter 'ruim onvoldoende' om de doelen van 2025 en 20230 te halen. 

Ook in het huidige kabinet-Schoof heeft de rechtbank wat dat betreft weinig vertrouwen. Sterker nog: de stopzetting van het zogeheten transitiefonds van ruim 24 miljard euro (voor boeren die vrijwillig stoppen) is zelfs 'een stap terug', terwijl er juist extra maatregelen nodig zijn om de stikstofdoelen te halen.

Natuurherstel
In een eerste reactie zegt de Unie van Waterschappen te onderkennen dat een versnelling nodig is in natuurherstel. De waterschappen willen daar zelf ook een rol in spelen met bijvoorbeeld relatief eenvoudige waterbeheermaatregelen die snel effect hebben op het watervasthoudende vermogen van de bodem. 

Tegelijk vrezen ze voor een impasse, zoals in 2019 na de uitspraak van de Raad van State over de stikstofaanpak van het Rijk. Het is belangrijk dat de waterschappen hun werk aan sterke dijken, schoon en voldoende water te allen tijde kunnen voortzetten, benadrukken ze. 

"Veel van de projecten van de waterschappen dragen ook bij aan het verbeteren van de natuur en de waterkwaliteit. Vertraging van die projecten zal natuurherstel alleen maar verder op de lange baan schuiven."

Stikstofcommissie
Of dat nu het geval zal zijn, is volgens de Unie nog onduidelijk. Eerder trok ze die conclusie al wel naar aanleiding van de uitspraak van de Raad van State over intern salderen, wat niet meer mogelijk is zonder natuurvergunning. Daarop besloot het kabinet afgelopen vrijdag een ministeriële stikstofcommissie in te stellen, die moet voorkomen dat Nederland ‘vastloopt’ door stikstofbeperkingen.  

De waterschappen menen ook dat er verder moet worden gekeken dan alleen naar stikstofreductie. "Alternatieve teelten die bijvoorbeeld in de plaats van veehouderijen komen, kunnen namelijk een negatiever effect hebben op de waterkwaliteit", waarschuwen ze.

Greenpeace noemt de uitspraak van de rechtbank 'een belangrijke overwinning voor de natuur', de MOB van Johan Vollenbroek komt alvast met een handreiking aan het kabinet voor het oplossen van de crisis. LTO-voorzitter Ger Koopmans meent dat de huidige wet moet worden aangepast en roept de staat op om in hoger beroep te gaan. 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Gert Timmerman · 1 years ago
    Is het niet van-den-zotten-in-het-kwadraat dat de rechterlijke macht de overheid moet veroordelen tot het naleven van de door haar zelf gemaakte wetgeving?
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Hans Middendorp · 1 years ago
    "En zij vreesden met groote vreeze!"  staat er in de Bijbel. Wat een negatief stukje. De rechter heeft een dwangsom opgelegd voor 2030. Minister Wiersma heeft nog even de tijd om met een oplossing te komen.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.