secundair logo knw 1

Dijkversterking langs de Waal op dijktraject Gorinchem-Waardenburg | Foto Wim Eikelboom

De gezamenlijke waterschappen trekken 1,25 miljard euro extra uit voor het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) om de dijken veiliger te maken. Voorwaarde is wel dat het kabinet met hetzelfde bedrag over de brug komt. De extra uitgaven zullen tot een verhoging leiden van de waterschapsbelasting voor elke burger.

Het voorstel van de Unie van Waterschappen om extra bij te dragen aan het HWBP ligt op dit moment ter goedkeuring bij alle 21 waterschapsbesturen. Ze worden gevraagd om flink de portemonnee te trekken, zodat in totaal 1,25 miljard euro extra beschikbaar komt vanaf 2030.

Er is meer geld nodig omdat de grootste dijkversterkingsoperatie uit de Nederlandse geschiedenis flink duurder wordt. De Unie schetst dat de gemiddelde kosten van een dijkversterking zijn verdubbeld van 7 tot 15 miljoen per kilometer. Ook moet er 500 kilometers meer dijk worden aangepakt dan was ingeschat. Het komt nu aan op versterking van 2.000 kilometer aan rivier- en zeedijken in het land, zoals eind 2023 werd vastgesteld. Hierdoor lopen de kosten van het HWBP op van 12,6 miljard naar in totaal 24 miljard euro.

Het dijkversterkingsprogramma wordt voor de helft betaald door de rijksoverheid en voor de helft door de gezamenlijke waterschappen, zoals vastgelegd in het Bestuursakkoord Water.

De extra bijdrage van de waterschappen leidt tot een verhoging van de watersysteemheffing in de waterschapsbelasting bij alle waterschappen. Omdat het om een zogeheten solidariteitsbijdrage gaat, betalen ook waterschappen met weinig of geen dijkversterkingen mee. Zo is Waterschap Vechtstromen gevraagd om 6 jaar lang 5,6 miljoen euro extra op te brengen voor het HWBP, terwijl dit waterschap zelf geen dijken heeft die onder het programma vallen.

Waterschap Amstel, Gooi en Vecht draagt het meest bij aan de benodigde extra’s voor het HWBP, te weten jaarlijks 13,5 miljoen euro gedurende 6 jaar. Daarna volgen Hoogheemraadschap van Rijnland (10,8 miljoen per jaar), Hoogheemraadschap van Delfland (9,5 miljoen per jaar) en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (8,9 miljoen per jaar).

De gezamenlijke waterschappen stellen als voorwaarde dat het rijk ook 1,25 miljard euro extra uittrekt voor het HWBP. Vanuit Den Haag is er nog geen toezegging gedaan voor dit bedrag. De hoop is dat het op Prinsjesdag in de begroting staat die het kabinet presenteert. “We vertrouwen erop dat onze alliantiepartner het Rijk dit najaar het bedrag beschikbaar stelt, zodat het HWBP op stoom blijft”, laat een woordvoerder van de Unie van Waterschappen weten.

In het hoofdlijnenakkoord is een herijking beloofd van het HWBP, ‘om te borgen dat onze dijken ook in de toekomst voldoende en tijdig bescherming bieden’.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?