0
0
0
s2smodern

Er bestaan geen afspraken met waterschappen over controle op de waterkwaliteit rond kunstgrasvelden. Dat zegt de Unie van Waterschappen (UVW) in reactie op een uitzending van Zembla. Daarin werd gesteld dat de waterschappen al tien jaar lang hun toezegging niet nakomen. UVW gaat samen met het RIVM en het ministerie voor I&M de komende tijd wel onderzoek doen.

In de uitzending van Zembla, woensdagavond 11 oktober, stelde consultant Jan Willem Boon dat het water rondom kunstgrasvelden op sommige plekken zwaar vervuild is, onder meer met zink en kobalt. Dat zou het gevolg zijn van het gebruik van rubbergranulaat (vermalen autobanden) op de kunstgrasvelden. In 2007 zou met de “waterbeheerders” zijn afgesproken dat zij de kwaliteit van het water rond de sportvelden in de gaten houden, met het oog op mogelijke afspoeling van giftige stoffen uit het rubbergranulaat.

Die weergave van zaken klopt niet, stelt de Unie van Waterschappen in een reactie. Beleidsadviseur Michaël Bentvelsen: “Toenmalig minister Cramer van Milieu heeft een brief gestuurd over het toestaan van rubbergranulaat op sportvelden aan de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, voetbalbond KNVB, partijen die kunstsportvelden leveren en een aantal adviesbureaus. Daarin staat dat de leverancier verantwoordelijk is voor het beheersen van de risico’s.”

In de brief van Cramer staat letterlijk: ‘Het bedrijfsleven (aannemer, leverancier, producent) Is verantwoordelijk voor veilige en schone producten (‘producentenverantwoordelijkheid’) en dus voor het beheersen en beperken van de risico’s voor mens en milieu tot de algemeen maatschappelijk aanvaarde grenzen. Bedrijven hebben niet alleen de verantwoordelijkheid om aan te tonen dat het gebruik van rubbergranulaat als instrooimateriaal (al dan niet van gemalen autobanden) geen onaanvaardbare risico’s met zich meebrengt, maar dienen ook maatregelen te nemen indien er wel sprake is van onaanvaardbare risico’s voor mens of milieu.’ Over de ‘waterbeheerder’ staat in de brief dat die het bevoegd gezag is in het geval van directe lozing in het oppervlaktewater.

De Unie van Waterschappen heeft Cramers brief in 2007 niet gekregen, vertelt Bentvelsen. Specifieke afspraken over controle van waterkwaliteit rond kunstgrasvelden zijn ook op andere momenten niet gemaakt. De waterschappen zijn uiteraard in z’n algemeenheid wel verantwoordelijk voor de waterkwaliteit en controleren ook regelmatig op de stoffen die volgens Zembla rond kunstgrasvelden relatief veel aanwezig zijn. “Alleen hebben we dat onderzoek nooit specifiek rond die kunstvelden gedaan, omdat daarover geen afspraak bestond”, aldus UVW-woordvoerder Miranda van der Voort.

Inmiddels heeft de UVW wel laten weten dat ze zich aansluit bij het onderzoek naar de waterkwaliteit rondom kunstgrasvelden, waartoe het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en het ministerie van Infrastructuur en Milieu al hadden besloten. Het RIVM maakt een plan van aanpak voor dat onderzoek. Pas daarna is duidelijk wie het onderzoek uitvoert en wanneer dat gebeurt.

Meer informatie
UWV kondigt onderzoek aan
Zembla-uitzending

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.