secundair logo knw 1

Omgaan met de gevolgen van de klimaatverandering vormt een belangrijke opgave voor de waterschappen de komende jaren. De waterschappen willen de financiële consequenties daarvan beter in beeld krijgen en kijken daarbij vijfentwintig jaar vooruit.

“Waterschappen weten natuurlijk wat ze bij moeten dragen aan het hoogwaterbeschermingsprogramma en wat de kosten van de vervanging van de bestaande infrastructuur zijn”, legt Wijnand Dekking (beleidsadviseur financiën bij de Unie van Waterschappen) uit.

“Dat geldt althans voor een tijdshorizon van vijf à tien jaar. Maar bij de waterschappen leeft een breed gedragen gevoel dat we verder vooruit moeten kijken, tot ongeveer vijfentwintig jaar. Bovendien willen ze ook graag een beter beeld van de financiële consequenties van de klimaatopgave.”

Daarom startte in september 2023 een zogeheten leerkring van de Unie van Waterschappen. “Veertig medewerkers van waterschappen wisselden kennis en ervaringen uit en brachten in beeld wat er de komende 25 jaar op ons als waterschappen afkomt. Dat was fase 1 van de leerkring.”

In deze fase kwam ook naar voren dat de waterschappen behoefte hebben aan een methode om de inhoudelijke en financiële uitdagingen in beeld te brengen. Dekking: “Daarom zijn we in de tweede fase van de leerkring met zes waterschappen aan de slag gegaan met twee methodes. De ervaringen van deze twee fase zijn gebundeld in de publicatie Leerkring inhoudelijk en financieel (meer) vooruitkijken.”

Drie waterschappen werkten samen aan de zogeheten TNO-methode. “Deze aanpak is gebaseerd op de methode die instituut TNO heeft ontwikkeld om opgaves op infrastructureel gebied in kaart te brengen. Hiermee kun je heel goed een onderlegger maken met de opgaves waarvan je zeker weet dat je er de komende vijfentwintig jaar mee te maken krijgt.”

Drie andere waterschappen gingen aan de slag met de Financieel Fit voor de Toekomst-methode. “Die is eigenlijk bedoeld als verdieping en hiermee kun je, onder andere via scenario’s met verschillende mate van waarschijnlijkheid, doorrekenen wat aanvullende opgaven zijn en wat ze kosten.”

De twee methodes zijn volgens Dekking complementair. “Daarom nodigen we als Unie de waterschappen ook uit om deze leerkring een vervolg te geven. Dat gebeurt ook al. Op dit moment zijn zeven waterschappen bezig met deze methodes. Dat zal tegen de zomer afgerond zijn.”

Op dat moment verwacht Dekking ook een beter beeld te hebben van het financiële plaatje waar de waterschappen de komende jaren mee te maken krijgen. “Dan hebben dertien waterschappen een goed beeld en krijgen we representatieve cijfers.”

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
People in conversation:
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Hilco van der Steege · 1 years ago
    Het breed gedragen gevoel bij de waterschappen is afgestemd om hun eigen financiele beleid overeind te houden. En de samenleving kan de technologische inpassingen blijven betalen die niet voldoende zekerheid brengt bij de consument. Gevolg je komt in een wervelende technologische spiraal terecht die op den duur niet meer rendeert. Water vindt zijn eigen weg en dat behoort ook zo te blijven. Dat is de overeenkomst met de democratie in vrij stromen.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Je hebt helemaal gelijk Wil. Tot in Oost-Groningen hebben ze zoet water nodig, dat komt daar via het Van Starkenborghkanaal, het Prinses Margrietkanaal het IJsselmeer en de IJssel. Maar dat zoete water moet er wel zijn!
Om het zoete water via de Nieuwe Waterweg weg te laten lopen is zonde en levert bij verdere zeespiegelstijging forse zoutproblemen op. De Deltacommissaris zei “het zout komt, wen er maar aan”. Tja, als je niets doet komt het.

Jaja. Particulieren mogen ze zelf niet vangen. Gevolg steeds meer leven houden. Wat is zo stomme regels. Zoals hoornaars. Ik heb aan gemeente over veel  hoornaars in mijn tuin doorgegeven. Dat gebeurd niks. Zoek maar zelf uit. 👏
Waarom worden de dijken niet beregend vanuit de vaarten? Een boot met een pomp en een spuit kan toch het gebied doorvaren en water op de dijken sproeien?
Mooi stuk die de kracht van de publieke nutsvoorzieining in handen van de publieke zaak onderstreept. Misschien een detail, maar, in Schotland is er ook Scottish water, wat wel van de Schotse regering is. Zou dus beter zijn om dit verhaal op met name de Engelsen ipv de Britten toe te spitsen.