0
0
0
s2smodern

Het Amsterdamse waterbedrijf Waternet heeft op 13 april The Calcite Factory in gebruik genomen. In de proeffabriek wordt kalk (calciet) uit drinkwater bewerkt tot hoogwaardige producten.

The Calcite Factory staat in het Westelijk Havengebied in Amsterdam. In de proeffabriek test Waternet een nieuw procedé (drogen, vermalen en hygiëniseren) voor hergebruik van kalk. De methode is ontwikkeld in samenwerking met het Britse bedrijf Advance Minerals.

Een deel van de kalkkorrels die uit het eigen leidingwater worden gehaald, wordt als entmateriaal hergebruikt voor ontharding van het drinkwater (om water te ontkalken moet er iets worden toegevoegd waar kalk zich aan kan hechten). Door het hergebruik hoeft het waterbedrijf niet langer gebruik te maken van calciet dat gewonnen wordt in groeves in Italië.

Dat biedt meerdere voordelen: er wordt geen eindige grondstof meer gebruikt, de inkoop- en transportkosten vervallen en de opgewerkte kalk uit The Calcite Factory is ook veel zuiverder, aldus het waterbedrijf. Het hergebruik past bovendien in de ambities van het bedrijf om in 2020 klimaatneutraal te zijn.

Waternet verwacht 10 procent van de kalk die wordt gewonnen opnieuw te gebruiken voor het ontharden van het Amsterdamse drinkwater. De overige 90 procent verkoopt AquaMinerals aan andere drinkwaterbedrijven en de industrie (tapijt, papier, glas). 

Waternet wil in drie jaar bepalen of het concept levensvatbaar is. Andere waterbedrijven kunnen participeren in de proef, laat Waternet weten. “Ze kunnen (zandvrije) kalkkorrels brengen en entmateriaal ophalen voor eigen ontharding.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.