0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

WATERBLOG - De waterkwaliteit in Nederland gaat vooruit, zeker, maar gaat de vooruitgang snel genoeg? En hoe omvangrijk is het vraagstuk eigenlijk? Terwijl de bekende waterkwaliteitsproblemen maar mondjesmaat afnemen ontstaan er nieuwe door andere stoffen. En hoe ernstig zijn die ‘nieuwe’ waterkwaliteitsproblemen nu eigenlijk?

Eilard Jacobs 180door Eilard Jacobs

De kwaliteit van ons water is zeker een belangrijk facet van de leefomgeving. Maar daar vragen ook andere milieu- en leefbaarheidsvraagstukken de aandacht. Daarom organiseert de themagroep Waterkwaliteit van KNW jaarlijks het congres “Waterkwaliteit op de kaart”. In de loop van de (vier) jaren zie je het accent veranderen. Zo kwamen op dit congres de doelstellingen uit de Europese Kaderrichtlijn Water maar zijdelings aan de orde.

De aandacht gaat alweer veel meer naar de zich snel ontwikkelende nieuwe technische mogelijkheden (sensoren, analysetechnieken, rekentools) en ‘opkomende stoffen’. Dat neemt niet weg dat het zo maar zou kunnen dat we in 2027 de KRW-doelstellingen niet halen, hield Peter Glas (waterschap De Dommel) ons voor. Of wél, want hij blijft optimist. Opvallend trouwens dat iedereen het inmiddels vanzelfsprekend lijkt te vinden dat we pas in 2027 doelstellingen halen, nog niet zo lang geleden was het bon ton dat we de doelstellingen eigenlijk al veel eerder bereikt moesten hebben.

Waterschapstaak
Het bereiken van een goede waterkwaliteit is ook steeds minder vooral een waterschapstaak. De waterschappen kunnen nog steeds stappen zetten, zoals bij het verwijderen van microverontreinigingen, geneesmiddelen en andere opkomende stoffen op de RWZI. Als we het geld ervoor over hebben kan er heel veel, betoogde Paul Roeleveld (RHKDHV).

Maar de meeste verbeteringen moeten het hebben van samenwerking tussen maatschappelijke partners, het bedrijfsleven en/of particulieren. Daar blijkt gelukkig veel mogelijk. Bijvoorbeeld in het kader van het Deltaplan Agrarisch Waterbeheer. Dat is langzamerhand aan een uitrol begonnen. In meer dan 250 projecten werken agrarische bedrijven, waterbeheerders en andere partijen samen. In Friesland doet tachtig procent van de melkveebedrijven mee aan het project over erfafspoeling.

Het effect van deze ‘vermaatschappelijking’ van waterkwaliteit zie je nog niet terug in meetcijfers van de waterkwaliteit, maar misschien wel in betrokkenheid en aandacht binnen de agrarische sector. Die vergroting van betrokkenheid kan je ook bereiken in de stad. In Amsterdam hebben honderden burgers de waterkwaliteit van hun stad gemeten. In andere milieusegmenten (luchtkwaliteit, geluid) is het zelf monitoren door burgers al veel langer in ontwikkeling. Dat vraagt ook een nieuwe attitude van de vakmensen, want hoe passen die meetcijfers in de zorgvuldig opgebouwde systematiek van dataverwerking. En wat doe je met de maatschappelijke onrust ten gevolge van gemeten (mogelijk incidentele) extreme waarden? De samenleving betrekken betekent ook meer bemoeienis.

Operationeel beleid
In een veelheid van workshops kwamen de verschillende fasen van beleidsontwikkeling mooi naar voren. De “traditionele” fysisch-chemische parameters zijn geen onderwerp van gesprek meer. Dat is operationeel beleid. Bij de ecologische parameters is het nog wel zoeken naar een kosteneffectieve werkwijze en toetsing, de doelstellingen zelf zijn eigenlijk geen discussie meer.

Bij ‘opkomende stoffen’ begint zich de aanzet tot beleid uit te kristalliseren. Hoe stel je prioriteiten bijvoorbeeld. Bij geneesmiddelen zijn we nog bezig om het probleem te verkennen. En bij allerlei nieuwe ontwikkelingen en technieken gaat het meer over vingeroefeningen om ervaring op te doen.

Gaat het nog goedkomen met de waterkwaliteit? Hoe minder gesegmenteerd we het aanpakken hoe meer kansen er zijn om de lastige en kostbare stappen te zetten die nu nog nodig zijn. Koppelen met klimaatverandering bijvoorbeeld. De maatregelen die we treffen om de sponswerking van de omgeving te vergroten kunnen prima gelijktijdig zorgen voor het schoner worden van het afstromende regenwater. Misschien moeten we het tempo van de waterkwaliteitsverbetering maar afstemmen op het tempo van de klimaatsverandering.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

KNW Lidmaatschap

"KNW Waternetwerk verbindt waterprofessionals in een uniek platform"

Word ook lid

Laatste reacties op onze artikelen

Bodemdaling en HWBP kunnen niet los van elkaar worden gezien. Bij de veronderstelling dat we in de delta blijven wonen zal het antwoord dan ook moeten zijn temporiseer dijkverhogen (draagvlak slappe bodem is beperkt) en druk het laag gelegen land geologisch op (ongeveer 1/3 deel NL) in het tempo van de zeespiegel stijging. Benut daarvoor de stoffen die we niet langer in de atmosfeer willen stoten (CO2) en bindt deze tot een slurry.
De wet van Pascal zal ons daarbij helpen, waarbij we feitelijk omkeren wat nu in de onttrekking van gas als bodemdaling herkennen. Ga over tot een programma dat gebouwen/huizen niet langer passief gefundeerd zijn, maar eenvoudig waterpas gesteld kunnen worden. Zie dit als een de komende eeuwen doorlopend programma zodat de delta veilig blijft, de rivieren weer geleidelijk onder maaiveld komen en het veenlandschap in zijn charme gepoogd kan worden gelijktijdig te behouden als Carbon link. Slappe bodem wordt dan zelf een non-onderwerp.
De kosten en middelen voor zo'n programma zullen het geleidelijk winnen van steeds hogere en middelen verslindende dijken en waterbouwkundige constructies (denk aan stormvloedkering), zoute kwel wordt stapsgewijs beheerst en de bodemvruchtbaarheid is verzekerd.
Zoek allianties met die partijen die nu aan de bron van de koolstof economie hebben gestaan. Zij beschikken over de juiste expertise om dit proces van dalen in stijging om te zetten en de diepe boring naar zeg drie km diepte veilig te openen, beheren en te sluiten.
Zoek kort gezegd het juist niveau en tijdschema om problemen in de badkuip te beheersen. Dat overstijgt de slappe bodem.
De technologie en ervaring zal wereldwijd toepasbaar zijn en een antwoord geven, anders dan simpel CO2 in de diepe bodem brengen.
Wat een informatie: "De grondwaterstanden zijn momenteel gemiddeld tot laag voor de tijd van het jaar. In de laaggelegen delen zijn ze normaal, maar in de hooggelegen zandgebieden nog altijd ‘zeer laag".. Laat toch eens wat grafieken zien!!!! Er wordt zoveel gemeten. En de deskundigen kunnen het uitleggen.
Het moet zijn community of practice, of die betreffende bouwmarkt moet hier bij betrokken zijn.
N2O + O3
Met ander woorden: lachgas afvangen en ozon toevoegen. O3 kun je maken uit restproduct bij waterstofproductie.
Dus oplosbaar dit probleem?
@Erik van LithWe hebben inderdaad ook designers in het project betrokken. Zij hebben ons geholpen door ons technieken aan te leren die zij gebruiken bij empathisch onderzoek: hoe kom je achter de drijfveren van mensen.
En in vijf gemeenten in Zuid-Nederland zijn ontwerpers met een concreet vraagstuk aan de slag gegaan, samen met ambtenaren en bewoners. Ze vonden het een heel leuk en interessant vraagstuk om aan te werken. Het heeft veel losgemaakt daardoor. We hebben veel van elkaar geleerd.
Als je meer wilt weten, neem dan even contact op met Dick of mij (Karla Niggebrugge, kniggebrugge@brabant.nl)

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het