0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Hoe ziet Nederland en het waterbeheer eruit als de zeespiegel stijgt met 2 tot 4 meter? Het is niet duidelijk, er zijn meerdere mogelijkheden om een grote en snelle zeespiegelstijging het hoofd te bieden. Op verzoek van de deltacommissaris Peter Glas hebben onderzoekers mogelijkheden op een rij gezet. Ze komen tot vier oplossingsrichtingen, die alle tot gevolg hebben dat Nederland er heel anders uit gaat zien.

Technisch is er veel mogelijk maar in alle gevallen zullen grote inspanningen nodig zijn naarmate de zeespiegel verder stijgt, stellen de onderzoekers. Beperkingen komen vooral voort uit beschikbaarheid van resources (zoals zand), ruimte, maatschappelijk draagvlak en kosten. Ook de benodigde tijd voor planning en implementatie van maatregelen legt beperkingen op.

De vier oplossingsrichtingen gaan in feite over de vraag of we bij een zeer hoge zeespiegelstijging de kustlijn vasthouden of verplaatsen in zeewaartse of landwaartse richting, schrijven de onderzoekers. Het zal er in de praktijk op neerkomen dat wordt ingezet op een combinatie van oplossingen.

De noodzaak tot het onderzoek is onderstreept door het vorige maand verschenen IPCC-onderzoek over de zeespiegelstijging. Daaruit blijkt dat de zeespiegelstijging steeds sneller verloopt, omdat gletsjers en poolijs flink aan massa verliezen. In een ongunstig klimaatscenario van het VN-panel (RCP8.5) waarbij broeikasemissies sterk toenemen, is de zeespiegel tussen de 60 tot 110 centimeter (gemiddelde van 84 centimeter) hoger in 2100. Dat is 10 centimeter meer dan eerder werd verwacht.

Beschermen
In de door Deltares geschreven studie om Nederland te beschermen tegen extreme zeespiegelstijging, liggen twee aan de vier oplossingsrichtingen die in de studie worden uitgewerkt, dicht bij de huidige strategie: ze worden ‘beschermen gesloten’ en ‘beschermen open’ genoemd. De experts vullen deze oplossingen in met harde of zachte maatregelen, zoals keringen, zandsuppletie of wetlands. Er zal in deze aanpak steeds meer ruimte nodig zijn voor de keringen en het bergen en afvoeren van rivierwater. In de gesloten variant worden rivierarmen afgesloten, in de open invulling blijven rivieren in verbinding met de zee.

In de derde oplossingsrichting (‘zeewaarts’) kiezen de experts voor nieuw land in zee om de delta te beschermen tegen de gevolgen van de zeespiegelstijging. De bestaande eilanden worden onderdeel van een nieuwe gesloten kustlijn. Deze variant vergt veel zand.

De vierde variant wordt ‘meebewegen’ genoemd, waarbij als antwoord op het stijgende zeewater wordt gekozen voor ‘water- of zouttolerant landgebruik’ in combinatie met ophoging van land en migratie. ‘Meebewegen’ is kansrijk in gebieden met een hoog sedimentgehalte (Eems Dollard, Westerschelde).

Kiezen
Kiezen tussen deze oplossingsrichtingen is nu nog niet aan de orde, er is nog tijd voor nader onderzoek en uitwerking, schrijven de onderzoekers. “Maar om toekomstige opties open te houden is op de korte termijn nader onderzoek nodig, moeten experimenten worden gestart en voorbereidende maatregelen genomen.”

De onderzoekers bevelen de deltacommissaris daarbij aan om te denken vanuit een toekomstige eindsituatie (backcasting) en niet vanuit de huidige situatie (forecasting), zoals nu gebruikelijk is. Die strategie is voor zeer grote veranderingen lastig, schrijven de onderzoekers.

Met een duidelijke stip op de horizon kan ook voorkomen worden dat er verkeerde (planologische) beslissingen worden genomen, zoals het plaatsen van niet-verwijderbare windmolens in zee op locaties waar in de toekomst mogelijk eilanden moeten komen of bouwprojecten in laaggelegen gebieden (Randstad, uiterwaarden) nabij waterkeringen, waardoor mogelijkheden voor uitbreiden van keringen of ruimte voor de rivier niet mogelijk is.

 

Verkenning
De door Deltares geschreven studie is een inventarisatie van lange termijn oplossingsrichtingen voor versnelde zeespiegelstijging, schrijft de deltacommissaris. Het onderzoek is onderdeel van het dit jaar gestarte kennisprogramma Zeespiegelstijging, dat belangrijke ‘beslis-informatie’ moet leveren voor herijking van het Deltaprogramma. Die bijstelling gebeurt elke zes jaar.
De onderzoekers, experts op het gebied van deltatechnologie en -beheer, noemen de studie 'een verkenning, een gedachtenexperiment'. Ze zijn verbonden aan onderzoeksinstituut Deltares, TU Delft, Vrije Universiteit Amsterdam, Universiteit Utrecht, Universiteit Twente en Wageningen Universiteit en het Planbureau van de Leefomgeving.
Het zogeheten kernteam bestaat uit Jeroen Aerts (IVM-VU/Deltares), Bas Jonkman, Stefan Aarninkhof (TU Delft), Hans Middelkoop, Maarten Kleinhans (Universiteit Utrecht), Marjolijn Haasnoot (Universiteit Utrecht/Deltares), Jaap Kwadijk (Universiteit Twente/Deltares), Katrien Termeer en Bram Bregman (Wageningen Universiteit).
 

MEER INFORMATIE
Verkenning Deltares strategieën voor adaptatie aan hoge en versnelde zeespiegelstijging
H2O actueel: IPCC: stijging van zeespiegel gaat steeds sneller 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Jammer dat alleen de zomerperiode is bekeken, want in de winter kan het effect juist omgekeerd zijn. In groenstroken of elementen zakt het neerslagoverschot naar grondwater. Op verhard oppervlakte wordt hemelwater veelal afgevoerd. De hydrologische effecten kunnen van gebied tot gebied nogal verschillen (hoge zandgrond is anders dan veenpolder).
De combinatie van vergroenen, alsmede vasthouden en infiltreren van regenwater kan zorgen voor een stijging van gemiddelde zomergrondwaterstanden in een woonwijk.
Dit probleem is ontstaan door het baggeren van vaarwegen voor zandaanvoer wat een nieuw recreatiestrand moet worden. HHNK heeft recent schade van €1miljoen op zich genomen toen de provincie opdracht had gegeven om bij Zijpersluis het Noordhollandas kanaal te baggeren. De watersnoodramp van Anna Paulowna wordt ook aan vaarwegverdieping toe geschreven. Dijkverhoging en baggeren geeft meer kans op dijkfalen.
Als er met maaionderhoud zoveel fauna weg wordt gemaaid, hoe komt het dan dat elk jaar weer de beek/ sloot weer is aangevuld met fauna?
De conclusie dat mobiliteit van fauna niet werkt, zou suggereren dat je de beek/sloot leegmaakt en ondanks dat het nooit eerder is onderzocht, toch nog steeds fauna in sloot aanwezig is. We maaien al jaren.
Met het afzetten van het team van Linus Pauling, is waarschijnlijk de weg vrij gemaakt voor malafide water organisaties, waar we er al genoeg van hebben in Europa. Het is mij in elk geval helder, dat niemand hier ook maar een fractie van de kennis bezit van 1 van de mensen uit het team van Linus.
Het spijt me te moeten lezen met wat voor gekonkel jullie proberen ons drinkwater op peil te brengen. Het doet me niet alleen walgen van de wijze waarop er gesjoemeld wordt met cijfers, waarden en giftige stofjes in ons drinkwater. Het doet me ook twijfelen aan het gezonde verstand van waterdeskundigen, die blijkbaar eerder voor het behoud van hun salaris willen gaan, dan voor de gezondheid van de bevolking.
Het is helder, dat hier geen enkele chemicus met enig hart de verantwoording draagt.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het