secundair logo knw 1

CLM raadt aan om in te zetten op Integrated Crop Management, bijvoorbeeld door te kiezen voor resistente rassen | Foto Erwin Bosman/Unsplash

Een eventueel verbod op de eerste zes PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen zou voor telers van consumptieaardappelen goed op te vangen zijn. Dat concludeert Vewin, de koepel van drinkwaterbedrijven, na een studie die onderzoeks- en adviesbureau CLM in opdracht van Vewin uitvoerde.

“Een rijdende trein die op de Nederlandse landbouw afkomt” – zo verwoordde een beleidsmedewerker eerder dit jaar het mogelijke verbod op PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen, dat het College voor toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Ctgb) overweegt. Sinds april is het Ctgb bezig met de zogeheten versnelde herbeoordeling van zes PFAS-pesticiden die in de bodem afbreken tot de PFAS-stof trifluorazijnzuur (TFA). 

TFA
TFA is biologisch zo goed als onafbreekbaar (de halfwaardetijd wordt geschat op zo’n 40.000 jaar bij een temperatuur van 15°C) en waarschijnlijk schadelijk voor aquatische organismen en de voortplanting van onder andere zoogdieren. Ondertussen is de stof zeer goed in water oplosbaar, waardoor het zich met gemak door de waterkringloop beweegt. Wetenschappers waarschuwen dat TFA in zijn eentje mogelijk een zogeheten planetaire grens zou kunnen vormen, vanwege ‘potentieel onomkeerbare, ontwrichtende gevolgen voor vitale processen in het aardesysteem’

In navolging van Denemarken onderzoekt het Ctgb daarom of het de toelating wil gaan intrekken van stoffen die tot TFA afbreken. Dit betreft 6 van de 25 PFAS-stoffen die in Nederland zijn toegelaten als werkzame stof in bestrijdingsmiddelen. Uiterlijk in april 2028 wil het Ctgb hier een besluit over nemen. 

Sterke toename PFAS-gebruik
In de teelt van consumptieaardappelen (tafel- en frietaardappelen) worden PFAS-houdende middelen gebruikt als fungicide (tegen schimmels), insecticide (tegen insecten), herbicide (tegen onkruid) of doodspuitmiddel (voor loofdoding). In Nederland is het gebruik van PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen in korte tijd sterk toegenomen. Waar het gebruik van PFAS in de aardappelteelt in 2020 nog ongeveer 2 procent van het totale middelengebruik besloeg, steeg dit in 2023 naar 6 procent en in 2024 tot 10 procent. 

De werkzame stof die in 2024 het meest werd gebruikt (in termen van kilogram per hectare) was fluazinam, een fungicide tegen de ziekte Phytophtora. Daarnaast wordt fluopicolide veel gebruikt, ook tegen Phytophthora.

Vewin maakt zich zorgen over de verontreiniging van grondwater met TFA en andere PFAS, en pleit ervoor dat de goedkeuring wordt ingetrokken van bestrijdingsmiddelen die PFAS bevatten of die tot PFAS afbreken. Zodoende had Vewin CLM gevraagd te onderzoeken welk handelingsperspectief aardappeltelers hebben als alle PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen, of een gedeelte daarvan, in Nederland verboden zouden worden.

Integrated Crop Management
Voor verschillende aardappelziekten (Phytophthora, Alternaria, Rhizoctonia), onkruid (breedbladig en grasachtig onkruid) en plagen (bladluizen, ritnaalden, coloradokevers) heeft CLM onderzocht wat de mogelijkheden zijn om deze te beheersen zonder gebruik van PFAS. 

De conclusie: als het Ctgb de zes PFAS die momenteel onder de loep liggen zou verbieden, blijven de meeste ziekten, onkruiden en plagen voldoende beheersbaar. Alleen de chemische bestrijding van Alternaria (bladvlekkenziekte), concludeert CLM, wordt lastiger en kan mogelijk leiden tot enige opbrengstvermindering.  

De kans op een Alternaria-infectie kan echter verkleind worden met Integrated Crop Management (ICM). “Dat is eigenlijk een ladder van voorkeur”, legt onderzoeker Peter Leendertse van CLM uit op RTV Noord. “De eerste stap is voorkomen dat je planten überhaupt ziek worden, bijvoorbeeld door te kiezen voor resistente rassen en te zorgen voor een gezonde bodem. Lukt dat niet, dan kijk je naar biologische oplossingen, zoals het stimuleren van de natuurlijke vijanden van plagen. Daarna komen mechanische technieken, zoals moderne schoffels. Pas als het echt niet anders kan, grijp je naar chemie, en dan zo min mogelijk.”

Andere voorbeelden van ICM-maatregelen zijn het voorkiemen van het pootgoed (dit geeft aardappels een groeivoorsprong op onkruid en Rhizoctonia), aanvulling met vlinderbloemigen (zoals erwten) of het verwijderen en afdekken van afvalhopen om besmettingsbronnen te beperken. 

Phytophthora en ritnaalden
Zou het Ctgb alle 25 PFAS-pesticiden verbieden, dan kan naast Alternaria ook de (chemische) beheersing van Phytophthora en ritnaalden ‘lastig’ worden, aldus CLM, doordat er dan te weinig chemische middelen overblijven voor voldoende afwisseling. Dat geeft een grotere kans dat ziekteverwekkers resistent worden voor de middelen die wél mogen. 

Voor de beheersing van Phytophthora is preventie echter de belangrijkste strategie, schrijft CLM. Zo kan het risico op infectie aanzienlijk verminderd worden met een gewasrotatie van 1 op 4 jaar, omdat de zoösporen van Phytophthora 3 tot 4 jaar in de bodem kunnen overleven. Ook raadt CLM aan om stalmest te gebruiken (in plaats van compost), en om met Phytophthora besmette planten met hete lucht te behandelen door er met een onkruidbrander overheen te gaan. 

Ook tegen ritnaalden raadt CLM aan om ICM-maatregelen te nemen, zoals gewasrotatie of het gebruik van knoflookextract. 

Voortvarend inzetten op ICM
Onderaan de streep beveelt CLM in algemene zin aan om ICM-maatregelen “voortvarend door te ontwikkelen en toe te passen in de praktijk”, omdat met name de chemische alternatieven voor PFAS-pesticiden evengoed risico’s voor grondwater met zich meebrengen. 

Voor de toepassing van resistente aardappelrassen zal overigens ook aan de kant van de afnemer iets moeten veranderen. Supermarkten, fastfoodketens en chipsfabrikanten willen vaak specifieke aardappelrassen, die niet altijd goed bestand zijn tegen ziektes. Fastfoodketens bijvoorbeeld willen vaak friet waar geen stipje op te zien is en waar “een superkwetsbaar aardappelras voor nodig is”, legde Sander van Diepen onlangs uit. Van Diepen is directeur van Biohuis, een vereniging van 1100 biologische boeren en tuinders. “De boer kan dan niet zomaar zeggen: ‘ik ga een ander ras telen’, want hij zit vast aan een afspraak met een (grote) klant.”

Nationaal verbod
“De uitkomsten onderstrepen dat het mogelijk is om de afhankelijkheid van PFAS-pesticiden te verminderen. Vewin pleit dan ook om PFAS-vervuiling bij de bron aan te pakken”, schrijft Vewin in reactie op de onderzoeksresultaten. “Daarnaast roept Vewin op om, naar voorbeeld van Denemarken, op nationaal niveau een verbod in te stellen op PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen vanwege de onomkeerbare uitspoeling van afbraakproducten naar het grondwater en daarmee naar de bronnen voor drinkwater, te beginnen in grondwaterbeschermingsgebieden.”

Naast de aardappelteelt onderzoekt CLM op verzoek van Vewin en een aantal provincies momenteel ook alternatieven voor negen andere gewassen waarvoor PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. 


LEES OOK
H2O Actueel: Pad naar piepers en pepernoten zonder PFAS mogelijk nog lang: ‘Laat duidelijk zijn, ook wij willen er vanaf’

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Willem Vroom · 12 days ago
    Vreemd dat de opbrengsten voor de landbouw in een onderzoek naar vervuiling door pfas wordt meegenomen. Pfas is zeer schadelijk voor de gezondheid en het gebruik daarvan moet dus worden gestopt. Dat boeren mogelijk op zoeken naar eventuele alternatieven zou geen overweging moeten zijn om het gebruik van pfas te stoppen. Of staat voor waterbedrijven ook al het verdienvermogen van de boer voor op de eerste plaats in plaats van volksgezondheid?
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Je hebt helemaal gelijk Wil. Tot in Oost-Groningen hebben ze zoet water nodig, dat komt daar via het Van Starkenborghkanaal, het Prinses Margrietkanaal het IJsselmeer en de IJssel. Maar dat zoete water moet er wel zijn!
Om het zoete water via de Nieuwe Waterweg weg te laten lopen is zonde en levert bij verdere zeespiegelstijging forse zoutproblemen op. De Deltacommissaris zei “het zout komt, wen er maar aan”. Tja, als je niets doet komt het.

Jaja. Particulieren mogen ze zelf niet vangen. Gevolg steeds meer leven houden. Wat is zo stomme regels. Zoals hoornaars. Ik heb aan gemeente over veel  hoornaars in mijn tuin doorgegeven. Dat gebeurd niks. Zoek maar zelf uit. 👏
Waarom worden de dijken niet beregend vanuit de vaarten? Een boot met een pomp en een spuit kan toch het gebied doorvaren en water op de dijken sproeien?
Mooi stuk die de kracht van de publieke nutsvoorzieining in handen van de publieke zaak onderstreept. Misschien een detail, maar, in Schotland is er ook Scottish water, wat wel van de Schotse regering is. Zou dus beter zijn om dit verhaal op met name de Engelsen ipv de Britten toe te spitsen.