secundair logo knw 1

Het Limburgse provinciebestuur lijkt vastbesloten door te zetten met de vergunningsverlening voor de PFAS-lozing door het bedrijf CFS in Weert. Dat bleek vrijdag tijdens een vergadering van de Provinciale Staten. Een motie om dit proces stil te leggen, werd ingetrokken. Wel komt er nieuw onderzoek naar PFAS-lozingen in de provincie.

De Provinciale Staten van Limburg besprak tijdens zijn vergadering afgelopen vrijdag twee moties die betrekking hebben op de vergunning voor CFS, een bedrijf dat industrieel afvalwater verwerkt, om 5 kilo PFAS per jaar te lozen op de Maas.

Dré Peters, Statenlid namens de partij Lokaal-Limburg, diende een motie in om de vergunningverlening voor CFS op te schorten. Deze motie kwam niet tot stemming. Volgens het provinciebestuur zou het opschorten van de vergunningsverlening er namelijk toe leiden dat het overleg stil zou vallen dat nu tussen de verschillende partijen plaatsvindt om een oplossing te vinden.

Een motie van Anne Wesseling, D66, werd wel unaniem aangenomen. In deze motie wordt het provinciebestuur opgeroepen om ‘samen met het waterschap te inventariseren welke PFAS-lozingen in Limburg plaatsvinden’. Het provinciebestuur zegde toe hiermee aan de gang te gaan en te proberen in kaart te brengen op welke plekken in de provincie er PFAS wordt geloosd. Dat is nu niet centraal bekend, omdat vergunningen niet alleen door provincies, maar ook door waterschappen, gemeenten en Rijkswaterstaat kunnen worden verleend.

Ook vraagt de motie het provinciebestuur om, wederom samen met het waterschap, ‘te inventariseren welke innovatieve PFAS-zuiveringstechnologieën ingezet kunnen worden om PFAS lozingen op riolering en oppervlaktewater in Limburg te voorkomen’ en te onderzoeken of er vanuit het Rijk financiële middelen beschikbaar zijn om ‘pilots met innovatieve technieken te starten in Limburg.’

De lozingsvergunning voor CFS houdt de gemoederen in Limburg al een tijd bezig. Onder andere waterschap Limburg, meerdere drinkwaterbedrijven, de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT), de gemeente Weert en de Tweede Kamer toonden zich kritisch over het voornemen van de provincie Limburg om CFS een lozingsvergunning toe te staan.

Gedeputeerde Staten staan op het standpunt dat 'de verantwoorde verwerking en lozing van PFAS-houdend afvalwater door CFS is geborgd'.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Roos Mol · 1 years ago
    Weer een voorbeeld waarbij iets wat overduidelijk is wordt genegeerd. 
    Het is zo onlogisch.... PFAS is gif, dus doe er nog maar meer bij. Ik kan het niet vatten.
     
    Geld regeert. Alleen is er straks niemand meer om over te regeren. 
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?