Vergaande zuiveringstechnieken nauwelijks in staat antibioticaresistente bacteriën en genen te verwijderen

Vergaande zuiveringstechnieken, die bedoeld zijn voor het verwijderen van organische microverontreinigingen, lijken in het algemeen nauwelijks effectief in het verwijderen van antibioticaresistentie (antibioticaresistente bacteriën en genen). Dat blijkt uit onderzoek dat in opdracht van STOWA is verricht.

“Antibioticaresistentie is een groeiend probleem,” zegt Cora Uijterlinde van STOWA. “Zeker in de toekomst kan dit een gevaar voor de volksgezondheid opleveren, want infecties met antibioticaresistente bacteriën zijn moeilijker te behandelen.”

Cora UijterlindeUijterlinde noemt het verrichte onderzoek een eerste vingeroefening. “Het begint eigenlijk met het onderzoek dat we samen met het ministerie hebben verricht naar de effectiviteit van zuiveringstechnieken op microverontreinigingen. Omdat we daarbij de nodige mooie, innovatieve technieken hebben getest, hoopten we eigenlijk op een soort bijvangst en hebben die technieken via een beperkt aantal analyses en in een niet-geoptimaliseerde setting getest.”

Uit dit verkennende onderzoek blijkt dat alleen filtratietechnieken (nano-/microfiltratie) en hoge ozondoseringen wel verwijdering van antibioticaresistentie laten zien. “Voor zuiveringslocaties waarbij dit probleem al speelt, biedt dit rapport een eerste overzicht van mogelijke aanpakken. Voor de duidelijkheid: dit gaat echt over een indicatief onderzoek.”

Om beter te weten hoe meer resultaat kan worden behaald, is volgens Uijterlinde echt nog wel veel meer onderzoek nodig. “Antibioticaresistentie wordt in de toekomst een serieus probleem en als deze studie iets heeft laten zien, dan wel dat het niet gemakkelijk zal worden om een oplossing te vinden. En dat betekent dat op dit moment het zorgvuldiger gebruiken en voorschrijven van antibiotica de beste manier blijft om te voorkomen dat het probleem groeit.”