secundair logo knw 1

Voor de industrie kan het nieuwe koelwaterbeleid een probleem worden | Foto Unsplash/Rik van der Kroon

Als de industrie- en energiesector niet meer mag lozen in rivieren die warmer zijn dan 25 graden, zal de productie in droge perioden (deels) moeten worden stilgelegd. Daarvoor waarschuwt de Vereniging voor Energie, Milieu en Water (VEMW) in een reactie op het nieuwe koelwaterbeleid van het kabinet.

Twee weken geleden stuurden minister Mark Harbers en staatssecretaris Vivianne Heijnen (Infrastructuur en Waterstaat) een brief naar de Tweede Kamer met een reeks maatregelen die ervoor moeten zorgen dat water en bodem sturend worden in de ruimtelijke ordening. Een daarvan gaat over koelwaterlozingen op de grote rivieren. Die wil het kabinet begrenzen door een maximumtemperatuur voor het inkomende water in te stellen van 25 graden.

"Dat is aanzienlijk lager dan de maximumtemperatuur van 28 graden die nu geldt", stelt de VEMW, de belangenbehartiger voor de zakelijke elektriciteit-, gas- en waterafnemers in Nederland in een reactie. De vereniging vreest dat fabrieken en elektriciteitscentrales in droge perioden, zoals de afgelopen zomers, hierdoor gedeeltelijk of geheel moeten worden stilgelegd.

0812 Roy TummersRoy Tummers"De temperatuur komt best vaak boven de 25 graden uit", zegt Roy Tummers, directeur water bij VEMW. In de zeer warme zomer van 2018 werd in het Twentekanaal zelfs meer dan 30 graden gemeten, met als gevolg dat de Hengelose zoutfabriek Nouryon niet kon lozen en de productie deels moest worden stilgelegd.

Speelruimte
Toch was er ook toen voor de meeste bedrijven nog voldoende speelruimte om een droge periode door te komen, aldus Tummers. Die verdwijnt als de norm verlaagd wordt, vreest hij. "De ruimte om water te lozen is de laatste jaren al kleiner geworden door de combinatie van klimaatverandering en koelwaterlozingen stroomopwaarts, bijvoorbeeld in het Ruhrgebied. Het is echt zorgelijk."

Het argument om de koelwaterlozingen te beperken is de waterkwaliteit. Nederland moet voldoen aan de Europese Kaderrichtlijn Water en een hoge temperatuur helpt daar niet bij, dat snapt Tummers ook.

"Maar dat weten ze op het ministerie al heel lang. Wij hebben ook al eerder alternatieve oplossingen aangedragen, maar daar is voor zover ik weet nog niet veel mee gedaan."

Creatieve oplossingen
Als voorbeeld noemt hij Duitsland, waar een temperatuurnorm voor de zomer en een aangepaste norm voor de winter gehanteerd wordt. "Elk land heeft de vrijheid om eigen normen te stellen", aldus de VEMW-directeur. "Maar ik denk dat dat in Nederland nu lastig ligt, gezien de discussie over onder andere de stikstofnormen."

Toch wil Tummers, samen met brancheorganisatie Energie-Nederland, binnenkort weer om tafel met het ministerie om te praten over "verantwoorde creatieve oplossingen". "We willen niet alleen naar de overheid wijzen, bedrijven kunnen zelf ook kijken wat er mogelijk is", meent hij. "Maar dan moet er wel voldoende tijd zijn om die oplossingen in de praktijk te brengen."

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.